Rozwój leczenia złamań kości udowej datuje się na lata czterdzieste XX wieku, kiedy Kuntscher wprowadził technikę zamkniętego gwoździowania śródszpikowego. Stosowanie gwoździ śródszpikowych (IMN) w złamaniach kości udowej stało się standardem leczenia w ciągu ostatnich kilku dekad, a obecne ulepszenia w zakresie wbijania śródszpikowego i postęp technik chirurgicznych pozwoliły na znaczny wzrost stosowania gwoździ śródszpikowych kości udowej.