راهنمای پزشکی ورزشی ارتوپدی
لنگرهای بخیه ایمپلنتهای کوچکی هستند که برای چسباندن بافت نرم - مانند تاندون، رباط یا لابروم - به استخوان استفاده میشوند. آنها معمولا در باز و آرتروسکوپی استفاده می شوند جراحی ارتوپدی ، از جمله ترمیم روتاتور کاف، تثبیت شانه، و روشهای انتخابی زانو، پا، مچ پا، دست و آرنج.
پاسخ سریع: جراح لنگر را در استخوان قرار می دهد و از بخیه متصل استفاده می کند تا بافت نرم آسیب دیده را در مقابل استخوان نگه دارد، در حالی که بهبودی اتفاق می افتد. حل شدن لنگر بخیه به مواد آن بستگی دارد. لنگرهای تیتانیوم، فولاد ضد زنگ و PEEK غیرقابل جذب هستند، در حالی که لنگرهای زیست جذبی و برخی از لنگرهای زیست کامپوزیت طوری طراحی شده اند که به تدریج تخریب شوند. تخریب می تواند ماه ها یا سال ها طول بکشد و ممکن است در هر مورد کامل نباشد.
خوراکی های کلیدی
لنگر بخیه چیست؟
در جراحی ارتوپدی، 'لنگر' یک وسیله ثابت کننده است که برای ایجاد یک نقطه اتصال برای یک یا چند بخیه در استخوان قرار می گیرد. این بخیه ها از داخل یا اطراف بافت نرم آسیب دیده عبور می کنند و آن را در مقابل استخوان نگه می دارند. هدف حفظ موقعیت ترمیم در حین توسعه بیولوژیکی است. خود ایمپلنت بافت را بهبود نمی بخشد.
یک سیستم لنگر بخیه معمولی شامل:
بدنه لنگر: جزء ثابت شده در استخوان. بسته به طراحی آن، ممکن است رزوه ای، مناسب با فشار، انبساط یا عمدتاً از مواد بخیه ساخته شود.
مکانیسم چشم یا بخیه: بخشی که لنگر و بخیه را به هم متصل می کند. در برخی از طرح های بدون گره، مکانیسم نیز باعث کشش و قفل تعمیر می شود.
بخیه یا نوار: ماده ای که از بافت عبور می کند. گسترده تر بخیه های نواری ممکن است برای برخی سازه های ترمیم انتخاب شوند، اگرچه تفاوت های بیومکانیکی به طور خودکار نتایج بالینی بهتری را تضمین نمی کند.
لنگرهای بخیه چگونه کار می کنند؟
تکنیک دقیق بسته به عملیات و طراحی لنگر متفاوت است، اما فرآیند اصلی تثبیت از اصول یکسانی پیروی می کند:
جراح یک نقطه درج در استخوان نزدیک محل اتصال بافت مورد نظر آماده می کند.
لنگر در موقعیت و زاویه برنامه ریزی شده با استفاده از ابزار تحویل مناسب وارد می شود.
بخیه از طریق تاندون، رباط، کپسول یا لابروم عبور داده می شود.
بخیه با یک مکانیسم قفل بدون گره بسته یا محکم می شود تا بافت با استخوان تماس پیدا کند.
این ترمیم از رابط بافت به استخوان در طول دوره بهبودی اولیه محافظت می کند، در حالی که توانبخشی پس از عمل بار و حرکت را کنترل می کند.
استحکام تثبیت تحت تأثیر بیشتر از لنگر به تنهایی است. کیفیت استخوان، زاویه درج، قطر و طراحی لنگر، پیکربندی بخیه، وضعیت بافت، تکنیک جراحی و توانبخشی همگی بر ترمیم تأثیر میگذارند. لنگر مناسب برای یک محل تشریحی یا بیمار ممکن است برای دیگری مناسب نباشد.
مهم: لنگرهای بخیه میتوانند از تکنیکهای کم تهاجمی پشتیبانی کنند، اما به خودی خود درد کمتر، بهبود سریعتر یا نتیجه بالینی خاص را تضمین نمیکنند. بهبودی به آسیب اولیه، روش، سلامت بیمار، کیفیت ترمیم و برنامه توانبخشی بستگی دارد.
آیا لنگرهای بخیه حل می شوند؟
برخی از لنگرهای بخیه به گونه ای طراحی شده اند که تخریب شوند، در حالی که برخی دیگر در بدن باقی می مانند. 'حل شدنی' یک توصیف روزمره مفید است، اما قابل جذب زیستی یا زیست تخریب پذیر دقیق تر است. این لنگرها به جای ناپدید شدن فوری، از طریق فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی شکسته می شوند.
| مواد یا طرح لنگر | آیا حل می شود؟ | ملاحظات عملی |
|---|---|---|
| فلز، مانند تیتانیوم یا فولاد ضد زنگ | خیر | تثبیت رادیوپاک دائمی را فراهم می کند اما ممکن است مصنوعات تصویربرداری ایجاد کند و می تواند در برخی شرایط بازبینی را پیچیده کند. |
| PEEK | خیر | یک پلیمر غیر قابل جذب که در اشعه ایکس استاندارد شفاف است و عموماً مصنوعات تصویربرداری کمتری نسبت به فلز ایجاد می کند. |
| پلیمر قابل جذب زیستی | برای تخریب طراحی شده است | نرخ به طور قابل توجهی بر اساس ترکیب پلیمر، اندازه لنگر، محل و پاسخ بیولوژیکی متفاوت است. |
| بیوکامپوزیت | اغلب برای کاهش تدریجی طراحی شده است | یک پلیمر تجزیه پذیر را با یک جزء معدنی ترکیب می کند. جایگزینی با استخوان متغیر است و نباید فرض شود. |
| لنگر تمام بخیه | بستگی به مواد داره | 'همه بخیه' ساختار را توصیف می کند، نه لزوما جذب. اطلاعات مواد خاص محصول باید بررسی شود. |
لنگرهای قابل جذب زیستی همه در یک زمانبندی تخریب نمی شوند. بسته به مواد، ممکن است بقایای آن برای سال ها قابل مشاهده باشد و جذب کامل آن تضمین نمی شود. بنابراین انتخاب لنگر باید بر اساس وضعیت بالینی و مستندات محصول باشد - نه صرفاً بر اساس ترجیح برای ایمپلنتی که 'حل می شود'.
انواع دستگاه لنگر بخیه
طرح های لنگر بخیه در مواد، هندسه، روش درج و مکانیسم نگهداری بخیه متفاوت است.
لنگرهای غیر قابل جذب
در نظر گرفته شده است که لنگرهای غیر قابل جذب در بدن باقی بمانند مگر اینکه برداشتن آنها از نظر پزشکی ضروری باشد. این دسته شامل طرح های فلزی و همچنین طرح های پلیمری غیر قابل جذب مانند PEEK می شود. لنگرهای غیر قابل جذب ممکن است تثبیت طولانی مدت ایجاد کنند، اما عواقب تصویربرداری و بازبینی احتمالی به مواد و محل آن بستگی دارد.
| نوع لنگر بخیه | مزایای بالقوه | نکاتی که باید در نظر بگیرید |
|---|---|---|
| غیر قابل جذب | مواد دائمی؛ در طرح ها و متریال های متعدد موجود است. | مواد در بدن باقی می ماند؛ مصنوعات تصویربرداری و ملاحظات تجدید نظر متفاوت است. |
| قابل جذب زیستی یا زیست کامپوزیت | طراحی شده برای تخریب تدریجی؛ برخی از طرح ها ممکن است مواد کاشت دائمی را کاهش دهند. | تخریب متغیر است. پاسخ التهابی، تشکیل کیست یا تغییرات استخوانی ممکن است رخ دهد. |
| تمام بخیه | از یک تونل کوچک استخوانی استفاده می کند و ممکن است استخوان بیشتری نسبت به برخی از لنگرهای جامد حفظ کند. | عملکرد به استقرار، کیفیت استخوان و طراحی بستگی دارد. جذب را نمی توان از نام استنباط کرد. |
لنگرهای سیمی PEEK
دستگاه های لنگر بخیه سیم دار PEEK از کتون پلی اتر اتر، یک پلیمر مهندسی غیر قابل جذب استفاده می کنند. PEEK در رادیوگرافیهای استاندارد رادیولوسنت است و عموماً مصنوعات تصویربرداری کمتری نسبت به فلز ایجاد میکند، اگرچه موقعیت ایمپلنت ممکن است با مارکرهای مرتبط یا تونل استخوان اطراف شناسایی شود. لنگرهای PEEK حل نمی شوند.
اندازه لنگر تنها یک عامل انتخاب است. آناتومی، کیفیت استخوان، بافت و ساختار ترمیم برنامه ریزی شده نیز باید در نظر گرفته شود.
لنگرهای بدون گره
لنگرهای بدون گره از مکانیزم قفل برای محکم کردن و کشش بخیه بدون گره آرتروسکوپی معمولی استفاده می کنند. لنگرهای بدون گره می توانند مراحل تعمیر خاصی را ساده کرده و از برجستگی مرتبط با گره جلوگیری کنند، اما مناسب بودن آنها به روش و استراتژی تثبیت جراح بستگی دارد. 'بدون گره' نحوه محکم شدن بخیه را توضیح می دهد. مشخص نمی کند که لنگر فلزی، PEEK، قابل جذب یا زیست کامپوزیت است.
لنگرهای تمام بخیه
لنگرهای تمام بخیه عمدتاً از مواد بخیه با استحکام بالا به جای بدنه لنگر سفت و سخت تشکیل می شوند. آنها معمولاً به یک تونل استخوانی کوچکتر نیاز دارند و در زیر سطح قشر مغز منبسط یا مستقر می شوند. رفتار آنها به تکنیک استقرار و کیفیت استخوان محلی بستگی دارد. آنها نباید به طور خودکار به عنوان قابل حل توصیف شوند.
لنگرهای بخیه در اندازهها، مواد و پیکربندیهای بارگذاری مختلف موجود هستند. XC Medico محصولات ارتوپدی ورزشی-پزشکی، از جمله گزینههای منتخب بخیه PEEK و آلیاژ تیتانیوم را عرضه میکند. انتخاب محصول باید بر اساس استفاده مورد نظر، وضعیت نظارتی محلی، ابزارهای سازگار و قضاوت پزشک مسئول باشد.
لنگر بخیه در کجا استفاده می شود؟
لنگرهای بخیه ممکن است در مراحل زیر گنجانده شوند:
شانه: ترمیم روتاتور کاف، ترمیم بانکارت یا لابرال، و روش های انتخابی عضله دوسر بازو.
هیپ: ترمیم های لابرال انتخاب شده.
زانو: روش های انتخابی رباط، تاندون، ریشه منیسک یا فیکساسیون کپسولی.
پا و مچ پا: ترمیم تاندون آشیل، رباط و تاندون انتخاب شده است.
آرنج، مچ دست و دست: روشهای انتخابی برای اتصال مجدد تاندون یا رباط.
جراح تصمیم می گیرد که آیا ترمیم مبتنی بر لنگر، روش ترانس استخوانی یا روش دیگری مناسب تر است. نتیجه بالینی تحت تأثیر الگوی آسیب و ترمیم کلی است - نه صرفاً با وجود یک ماده لنگر خاص.
ایمنی، طول عمر و عوارض احتمالی
لنگر بخیه به طور گسترده استفاده می شود، اما هیچ روش کاشت یا جراحی بدون خطر نیست. در نظر گرفته شده است که یک لنگر به درستی انتخاب شده و قرار گرفته باشد تا در طول بهبودی ثابت بماند. لنگرهای غیرقابل جذب ممکن است به طور دائمی باقی بمانند، در حالی که مواد قابل جذب در طول زمان با نرخ های خاص مواد تغییر می کنند.
عوارض بالقوه می تواند شامل موارد زیر باشد:
بیرون کشیدن لنگر، شل شدن، مهاجرت، شکستگی یا از دست دادن فیکساسیون
ساییدگی بخیه، شکستگی یا تحریک ناشی از گره
آسیب غضروف اگر لنگر برجسته باشد یا وارد مفصل شود
واکنش استخوان، بزرگ شدن تونل، تشکیل کیست یا استئولیز
پاسخ التهابی یا بدن خارجی به مواد خاص
عفونت، سفتی، درد مداوم، یا شکست ترمیم
خطر بسته به روش، مواد ایمپلنت، تکنیک جراحی، کیفیت بافت، کیفیت استخوان، توانبخشی و عوامل بیمار متفاوت است. درد جدید یا بدتر، قرمزی، زهکشی، تب، تورم، گرفتگی مکانیکی، یا از دست دادن غیرمنتظره حرکت پس از جراحی نیاز به ارزیابی فوری توسط تیم بالینی دارد.
نتایج مطالعه بالینی باید در زمینه روش، جمعیت بیمار، دوره پیگیری و طراحی مطالعه تفسیر شود.
جراحان چگونه یک لنگر را ارزیابی می کنند
هنگام انتخاب یک سیستم فیکساسیون، تیم جراحی ممکن است موارد زیر را در نظر بگیرد:
محل آناتومیک و حجم استخوان موجود
کیفیت استخوان کورتیکال و اسفنجی
مقدار و وضعیت بافت در حال ترمیم
قطر لنگر، طول، هندسه، و روش درج
ساختار فلزی، PEEK، قابل جذب، زیست کامپوزیت یا تمام بخیه
تکنیک تعمیر گره دار یا بدون گره
اندازه بخیه یا نوار، پیکربندی و سازگاری
استراتژی تجدید نظر و نیازهای تصویربرداری پس از عمل
ترخیص قانونی، قابلیت ردیابی، بسته بندی استریل و سازگاری با ابزار
توسعه محصول به اصلاح مواد، سیستم های درج، مکانیسم های بدون گره و طرح های حفظ استخوان ادامه می دهد. با این حال، 'جدیدتر' به طور خودکار به معنای برتری بالینی نیست. ادعاهای مربوط به جراحی سریعتر، نرخ عوارض کمتر، بهبودی قویتر یا نتایج بهبود یافته باید توسط شواهد بیومکانیکی یا بالینی خاص محصول پشتیبانی شود.
تولیدکنندگان باید مستندات فنی واضح و کنترل های کیفیت ثابت را ارائه دهند. XC Medico از توسعه محصولات ارتوپدی و فن آوری جدید در لنگرهای بخیه ، اما متخصصان مراقبت های بهداشتی و توزیع کنندگان هنوز باید مشخصات، شواهد، استفاده مورد نظر و وضعیت ثبت هر محصول را در بازار خود تأیید کنند.
سوالات متداول لنگر بخیه
'لنگر' در جراحی ارتوپدی به چه معناست؟
لنگر یک ایمپلنت کوچک است که در استخوان برای نگه داشتن بخیه ها ثابت می شود. بخیه ها تاندون، رباط، کپسول یا لابروم را در مقابل استخوان محکم می کنند، در حالی که بافت ترمیم شده بهبود می یابد.
آیا لنگرهای بخیه حل می شوند؟
برخی انجام می دهند و برخی نمی کنند. لنگرهای تیتانیوم، فولاد ضد زنگ و PEEK غیر قابل جذب هستند. لنگرهای قابل جذب زیستی و برخی بیوکامپوزیت ها به گونه ای طراحی شده اند که به تدریج تخریب شوند، اما این ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد و ممکن است در هر بیمار کامل نباشد.
آیا لنگر دوخت همان انکر بخیه است؟
خیر. 'لنگر stitch' به طور کلی به الگوی بخیه یا تکنیک بخیه اشاره دارد. لنگر بخیه ایمپلنتی است که در استخوان قرار می گیرد تا نقطه تثبیت بخیه را فراهم کند.
لنگرهای بخیه چه مدت در بدن می مانند؟
لنگرهای غیر قابل جذب ممکن است برای همیشه باقی بمانند مگر اینکه برداشتن از نظر پزشکی ضروری باشد. لنگرهای قابل جذب با توجه به مواد، مکان و پاسخ بیولوژیکی بیمار با سرعت های متفاوتی تخریب می شوند.
آیا می توانید لنگر بخیه را احساس کنید؟
بیشتر لنگرها در داخل استخوان قرار می گیرند و مستقیماً احساس نمی شوند. ناراحتی بعد از عمل همچنان می تواند از بهبود بافت، سفتی، التهاب، برجسته شدن، عوارض ایمپلنت یا دلایل دیگر ناشی شود. علائم مداوم یا بدتر شدن آن باید توسط پزشک معالج بررسی شود.
آیا می توان لنگر بخیه را در اشعه ایکس یا ام آر آی دید؟
لنگرهای فلزی معمولاً در اشعه ایکس قابل مشاهده هستند و ممکن است مصنوعات تصویربرداری ایجاد کنند. PEEK رادیولوسنت است و به طور کلی در اشعه ایکس استاندارد کمتر قابل مشاهده است. دید و مصنوعات MRI بر اساس مواد و طراحی محصول متفاوت است، بنابراین بیماران باید در مورد هر دستگاه کاشته شده به کارکنان تصویربرداری اطلاع دهند.
بعد از جراحی انکر بخیه چه انتظاری باید داشت؟
بهبود بسته به بافت و روش ترمیم شده متفاوت است. بیماران ممکن است به محافظت موقت، حرکت محدود و توانبخشی پیشرونده نیاز داشته باشند. بازگشت به محل کار، ورزش یا ورزش باید از دستورات جراح و تیم توانبخشی به جای یک جدول زمانی ثابت پیروی کند.
چه زمانی پس از جراحی باید با پزشک خود تماس بگیرید؟
برای افزایش درد، قرمزی، زهکشی، تب، تورم غیرمعمول، گرفتگی مکانیکی، ضعف ناگهانی یا از دست دادن حرکت غیرمنتظره با تیم درمان تماس بگیرید. علائم فوری باید به سرعت ارزیابی شود.
در مورد نیازهای لنگر بخیه خود بحث کنید
برای مشخصات محصول، گزینه های مواد، ابزار دقیق سازگار، یا بحث های تولید OEM، XC Medico محصولات ایمن و قابل اعتماد را برای شما ارائه می دهد.
سلب مسئولیت پزشکی: این مقاله برای اهداف آموزشی عمومی و اطلاعات محصول است. تشخیص، توصیه درمانی یا توصیه ای برای ایمپلنت خاصی ارائه نمی دهد. بیماران باید با یک متخصص مراقبت های بهداشتی واجد شرایط مشورت کنند. در دسترس بودن محصول، استفاده مورد نظر و وضعیت نظارتی بر اساس بازار متفاوت است.
