Kilitleme Plakasının Doğru Kullanımı!

A kilitleme plakası, dişli deliğe sahip bir kırık tespit cihazıdır. Dişli başlı bir vida deliğe vidalandığında, plaka bir (vida) açılı sabitleme cihazı haline gelir. Kilitli (açılı) bir plaka, farklı vidaların vidalanması için hem kilitli hem de kilitsiz vida deliklerine sahip olabilir (birleşik plaka olarak da bilinir). Kilitli plak kavramı önerildiğinden ve kırık tedavisinde uygulandığından bu yana stabil destek sağlaması ve kırıkların fiksasyonu, daha yüksek kırık iyileşme hızı, daha az yumuşak doku hasarı ve kanlanmanın bozulması gibi avantajlarından dolayı periartiküler kırıklar, parçalı ve osteoporotik kırıkların fiksasyonunda yaygın olarak kullanılmaktadır. Bugünün sabah okuması size, öğrenmeye değer olan kilitleme plakaları hakkında ayrıntılı bir giriş sunacak!

(A)Temel Genel Bakış

1. Kilitleme plakası nedir?

Açı sabitleme/açı dengeleme vidalarına veya pimlerine vidalanabilen herhangi bir çelik plaka, esasen bir kilitleme plakasıdır.

2. Kilitleme plakalarının avantajları ve dezavantajları

Avantajları

■ Açısal stabilite, bükülme ve burulma direnci

■Vida kafasının konik şekli mekanik dağıtımı iyileştirir

■Radyal ön yükleme sağlayın, kemik rezorpsiyonunu ve vida gevşemesini önleyin

■Lokalize anatomik kalıplara uyum sağlayacak şekilde anatomik olarak şekillendirilmiştir

■Diyafizde perkütanöz fiksasyona izin veren eşleşen şablonlar (tek kortikal, kendinden delmeli, kendinden kılavuzlu kilitleme vidaları)

■Kilitleme vidaları hem esnek köprüleme hem de mutlak stabilizasyon sabitlemesi için mükemmel ankraj sağlar

■Kan akışını koruyarak kemik yüzeyiyle yakın temasa gerek yoktur

■Kontrollü mikro hareket, kırık iyileşmesini kolaylaştırır

■Genellikle kemik greftine gerek yoktur

Özellikle osteoporotik kırıklar veya ileri derecede dengesiz kırıklar için etkilidir.

Dezavantajları

■Kilitleme vidalarının özellikle eklem içi kırıklarda veya basit oblik kırıklarda redüksiyon ve kompresyon etkisi yoktur

■Plak, redüksiyona yardımcı olacak bir redüksiyon aracı olarak kullanılamaz.

■Vidalar takıldığında geleneksel vidalar kadar iyi bir his vermiyor.

■Vidaların yönü ayarlanamaz (çok eksenli kilitleme vidaları hariç).

■Vidalar çok sıkı yerleştirilmiştir, bu da 'soğuk kaynak' yapılmasına neden olabilir.

■Açı sapması >5°, mukavemet kaybı; >10°, kilitleme etkisi etkisizdir

■Plak konturlu değilse olası deri altı çıkıntı

Sertlik sorunları

İyi kortikal temas veya kırık uçlarının sıkıştırılması olmadan, kilitleme splintlerinin, özellikle de paslanmaz çelik splintlerin kullanılması, aşırı sertlik ve kırık bölgesinde uygun mikro hareketin ortadan kaldırılması nedeniyle kırığın faz II iyileşmesini önleyecektir;

İntraoperatif traksiyon uygulanır ve ardından kilitli splint fiksasyonu uygulanırsa, kırık kırılma aralığı korunacak, bu da kırık iyileşmesinin gecikmesine veya hiç iyileşmemesine neden olacaktır;

Basit bir kırılma sıfırlanmazsa ve basınçlandırılmazsa yük plaka üzerinden iletilir ve bu da kolayca plaka kırılmasına yol açabilecek bir gerilim konsantrasyonuna neden olur.

3. Kilitli plaklar ile konvansiyonel plaklar arasındaki temel biyomekanik farklar

Geleneksel plakalar, kemiğin plaka kompresyonunu gerçekleştirmek için kemik-plaka arayüzündeki sürtünmeye dayanır.

4. Kilitleme plakası ve sıradan çelik plakanın karşılaştırmalı avantajları

1. Kilitleme vidalarının çekilme direnci sıradan vidalardan çok daha yüksektir.

2. Epifiz kilitleme vidaları birbirine açılıdır, bu da paralel vidalarla karşılaştırıldığında vidanın çekilmeye karşı direncini büyük ölçüde artırır.

(B) Uygulama esasları

1. Hareketsizleştirme ilkeleri:

●Basınçlandırma prensibi: osteoporotik diyafiz kırığı

●Nötralizasyon prensibi: osteoporotik diyafiz kırığı

●Köprüleme prensibi: parçalanmış diyafiz veya eklem dışı metafiz kırığı

Kaynama prensibi: parçalı eklem içi metafiz kırığı

2. Köprüleme ilkesi:

●Tipik yaklaşım: perkütan minimal invaziv plak fiksasyonu (MIPO veya MIPPO tekniği)

●Dolaylı indirgeme tekniği

●Köprü plağının yeterli şekilde sabitlenmesi için kırık ucuna yakın 3-4 adet vida deliği açık bırakılmalıdır.

3. Birliğin ilkeleri:

● Sıkıştırma ve köprülemenin iki biyomekanik ilkesinin tek bir plakada birleştirilmiş kullanımı - kilitli sıkıştırma plakası (LCP)

● Kırığın bir segmentinde basit kırıklar ve diğerinde parçalı kırıklar (örn. metafiz, diyafiz parçalı kırıkları)

●Birleşme prensibi yalnızca hem kilitleme başlı vidaların hem de ortak vidaların yerleştirilmesine izin veren plakalara uygulanmalıdır.

Kilitleme plakaları, kemik-plaka arayüzü arasındaki sürtünmeye dayanmaz ve stabiliteyi korumak için öncelikle vida ve plaka arasındaki açısal stabiliteye sahip arayüze dayanır.

Sabit birliklerinden dolayı, kilitleme başlıklı vidaların çıkarma kuvveti, çevredeki tüm vidalar çıkarılmadığı veya kırılmadığı sürece, sıradan vidalardan çok daha yüksektir. Tipik olarak tek bir vidanın kendi başına çıkarılması veya kırılması zordur. Kilitli başlı vidalar katlar arası basınçlandırma sağlamaz. Basınçlandırma, bir basınçlandırma cihazı kullanılarak veya 'karıştırma deliklerine' sıradan vidalar çakılarak elde edilebilir (önce gerdirme vidaları, sonra kilitleme çivileri).

1. Splinti sabitlemek için standart vidalar kullanılmışsa (örn. 1), kilitleme vidalarını vidalamak çok kolay olacaktır (örn. 2).

2. Atel ve kemik bloğunu sabitlemek için kilitleme vidaları kullanılmışsa (örn. 1), kilitleme vidaları gevşetilmediği ve yeniden sıkılmadığı sürece standart vidaların aynı kemik bloğuna (örn. 2) vidalanması önerilmez (LHS).

3.Metafiz kırık bloğu kilitleme başlıklı (LHS) bir vidayla sabitlendikten sonra, Kilitli Kompresyon Plakası LCP kombinasyonunun güçlü sıkıştırma deliğine standart bir vida vidalanarak kırık blokları arasındaki kompresyon fiksasyonu sağlanır.

(C) Endikasyonlar ve kontrendikasyonlar

1. Endikasyonlar

Cerrahi olarak tedavi edilen kırıkların çoğu, kilitli plak fiksasyonu gerektirmez. Ortopedik cerrahi prensipleri takip edildiği sürece kırıkların çoğu geleneksel plaklar veya intramedüller çivileme yoluyla iyileştirilebilmektedir.

Bununla birlikte, redüksiyon kaybı, plak veya vida kırılması ve ardından kaynamama gibi durumlara duyarlı olan ve sıklıkla 'çözülmemiş' veya 'sorunlu' kırıklar olarak adlandırılan, eklem içi parçalı kırıklar, küçük kemik parçaları içeren periartiküler kırıklar ve osteoporotik kırıklar dahil olmak üzere belirli kırık tipleri vardır. Bu tür kırıklara sıklıkla 'çözülmemiş' veya 'sorunlu' kırıklar denir ve eklem içi parçalı kırıklar, periartiküler kısa tüberozite kırıkları ve osteoporotik kırıklar bulunur. Bu kırıkların tümü plakların kilitlenmesinin göstergesidir.

Kırıkların kilitli plakla fiksasyonu için klasik ve ideal endikasyonlar köprüleme prensibi ve daha parçalı kırıklar için kaynama prensibidir (genç hastalarda yüksek enerjili kırıklar veya yaşlı hastalarda osteoporotik kırıklar).

2. Kontrendikasyonlar

Kilitli plaklar yaygın olarak kullanılmış ve endikasyonları daha geniş olmasına rağmen, kilitli plaklara yönelik çeşitli kontrendikasyonları tanımalı ve bunlardan kaçınmalıyız. Kilitli plakların gelişigüzel kullanılması durumunda fiksasyon başarısızlığı ve kırıkta kaynamama meydana gelebilir.

Kilitli iç fiksasyonla tedavi edilen basit önkol sapı kırıkları gibi vücut içi kompresyon gerektiren basit kırıklar kaynamamaya eğilimlidir.

Benzer şekilde, basit kırıklar için minimal invazif teknikler kullanılarak kilitleme plaklarının perkütan yerleştirilmesi de kontrendikasyondur.

Açık anatomik redüksiyon ve kırık parçaları arasında kompresyon ve sıkı fiksasyon gerektiren deplase eklem içi kırıklar için indirekt redüksiyon ve kilitli plak fiksasyonu da uygun değildir.

Yüksek maliyetlerinden dolayı kilitli plaklara göreceli bir kontrendikasyon, geleneksel plaklarla tatmin edici bir şekilde sabitlenebilen kırıklardır. Örneğin önkol simfiz kırıkları geleneksel plaklarla tedavi edildiğinde %90'ın üzerinde iyileşme oranına sahiptir.

(D) Kilitleme plakasının montajı

1. Matkap ucunu plakanın vida deliklerine vidalayın. Vida ile vida deliği arasında >5°'lik sapmalar vida kilitlemesinin başarısız olmasına yol açabilir ve delikleri delmek için tercihen matkap ucu kullanılması önerilir.

2. Çelik plakayı kemiğin yüzeyine yerleştirin ve matkap manşonunun içinden delikler açın.

3. Sirenin kafasının vida deliğine girmesine dikkat ederek derinliği bir derinlik ölçer ile ölçün.

4. Kilitleme vidasının uygun uzunluğunu seçin.

5. Basınçlı vidaların montajı sıradan çelik plakalarla aynıdır.

6. Son olarak kilitleme vidalarını bir tork anahtarıyla sıkın, sıkıldığında, çok sıkı vidalamayı önlemek ve çıkarma zorluklarına yol açmaktan kaçınmak için belirgin bir kayma hissi ve kopma sesi olacaktır.

(E) Kilitleme plakasının çıkarılması

Klinik kilitleme plakası vidaları yaygın olarak kullanılmaktadır, ancak kolaylıkla karşılaşılan sökme zorlukları, esas olarak vidanın tel ve çivi başlığı ile yanlış toka arasındaki plaka çivi deliği dişlerinden kaymasıyla kendini göstermektedir.

1. Vida kapağı kanalında hasar

Normal koşullar altında vidalı kapak yuvasının tamamı ve ilgili tornavida uyumludur. Vidayı takmadan veya çıkarmadan önce tornavidanın vidalı kapak oluğu ile hizalanması gerekir, aksi takdirde vidalı kapak oluğu vidalama veya çıkarma sırasında deforme olabilir ve kaymaya neden olabilir.

Ayrıca kırık iyileşmesinden sonra vidalı kapak çentiği genellikle kemik kabuğu veya fibröz doku ile sarılır ve vidayı çıkarmadan önce temizlenmesi gerekir ancak dikkat edilmezse vidalı kapak çentiği ve köşeli yapısı yapay olarak zarar görebilir.

Operatörün ön kolunun dönme ekseni tornavidanın uzun ekseni ile tutarlı olmadığından, operatör vidayı kuvvetli bir şekilde vidaladığında genellikle belirli bir açı vardır, tornavidanın sallanması kaçınılmazdır, bu da düzensiz kuvvet nedeniyle vidanın kapak oluğunun hasar görmesine neden olur. Bu nedenle vida yuvasının hasar görmesi kolaylıkla vidanın kaymasına neden olabilir.

2. Çivi kapağı veya çivi deliği deformasyonu

Anatomik kilitli çelik plakanın intraoperatif uygulanması sürecinde bazen ihtiyaca göre çelik plakanın uygun şekilde bükülmesi veya şekillendirilmesinde Raja ve ark. Kilitleme vidası deliklerinde bükülme parçası meydana gelirse, kilitleme vidalarını vidalarken vida kapağı ve çivi deliği uyumsuzluğu olacağına inanıyorum; bu, çivi başlığı ile çelik plaka çivi delikleri arasında yanlış toka dişleri oluşması çok muhtemeldir veya çivinin kuyruğu güçlü vidalama vb. nedeniyle deformasyona uğradığında çelik plakaya yakın vidalanır, bu da Zorluğun daha sonra giderilmesine yol açabilir.

3. Kendinden kılavuzlu kortikal kilitleme çivilerinin uygulanması

Kortikal kemik çivi deliği boyunca içe doğru büyüdüğünden ve dolayısıyla vidayı tutacağından, vidanın çıkarılmasında, özellikle de kendinden kılavuzlu çift kortikal kemik vidalarının uygulanmasında zorluklara yol açacağından, Suzuki ve ark. çift ​​kortikal sabitleme için kendinden kılavuzlu vidaların kullanılmasını önermiyoruz. Hou Yunfei ve diğerleri. üst ekstremite kırıklarında vidalarla gereksiz bikortikal tespitten kaçınılması gerektiğini öne sürmüşler, Maehara ve ark. ayrıca kilitleme plakaları kullanılırken kilitleme vidalarının sık kullanımından kaçınılması gerektiğini ve kilitleme vidalarının seçimi ve uygulaması için evrensel bir standardın oluşturulmasına ihtiyaç olduğunu öne sürdü.

4. Vidaların yapısı ve yeri

Kilitleme vidasının boyutu, yönü ve konumu vidanın çıkarılmasını etkileyebilir. Bazı bilim adamları, vida kilitleme deliğinin merkezine yerleştirilmezse, çivi deliği eksantrikliği 5 ° 'den fazla olduğunda, gevşek bir vida fiksasyonu, dişlerin yanlış tokası veya tırnak kuyruğu deformasyonunun sıkışabileceğini ve fiksasyonun başarısız olmasına veya zorlukların giderilmesinin ikinci aşamasına yol açabileceğini bulmuşlardır.

5.Soğuk kaynak

Normal titanyum iç fiksasyon yüzeyi pasifleştirilmiş bir koruyucu tabaka tabakasına sahiptir, iç fiksasyonun cerrahi olarak yerleştirilmesi sürecinde, kavrama ve şekillendirme aletleri veya vida başı ve çelik plaka arasındaki sürtünme vb. nedeniyle, pasifleştirilmiş koruyucu tabaka aşınma alanına yol açabilir. 2 metal temas yüzeyi arasında esas temas noktası yapıştırılacak, yani soğuk kaynak oluşacaktır.

Ayrıca metal iyonları arasındaki galvanik bağlanma, inflamatuar reaksiyonlar vb. de soğuk kaynakların oluşumunu destekleyebilir. Çoğu dahili sabitleme cihazı üreticisi de bu sorunun farkındadır ve bu nedenle kullanılmayan kilitli çelik plakalar, çivi delikleri ile vida temas yüzeyleri arasında oksit film teknolojisiyle kaplanır; bu, aynı zamanda vücuttaki proteinlerin iyonizasyonunu ve adsorpsiyonunu engellemeyi ve soğuk kaynak oluşumunu azaltmayı da amaçlar.

(F) Kaldırma teknikleri

Ulusal ve uluslararası literatürde bildirilen çıkarma teknikleri, basit ve pratik ve karmaşık olmak üzere 2 kategoriye ayrılabilir; birincisi basit erişilebilirlik, pratiklik, düşük yumuşak doku hasarı, düşük beceri ve özel aletlere ihtiyaç duyulmaması ile karakterize edilir, ikincisi ise özel uzmanlaşmış alet ve ekipman gerektirir.

Maehara ve ark. Mümkün olduğunda büyük saplı tork sınırlayıcı tornavidaların kullanılmasını öneririz. Kaymış vidalarla karşılaşıldığında Pattison ve ark. tornavidanın başını platin metalle sararak ve vida kapağının oluğuna yerleştirerek kayan vidaları çıkarmanın basit bir yöntemini bildirdi. Bu yöntem, vidalı kapak oluğunu metal folyo ile doldurmak ve tornavida ile oluk arasındaki temas alanını ve sürtünmeyi arttırmak akıllıcadır, bu da dişleri kayan vidaların çıkarılmasını kolaylaştırır. Bu yöntemde kasayı çıkarmak hala zordur, eğer vidalı kapak ve çelik plaka çivi deliği dişleri hala sağlamsa, konik ters kılavuz çekme vidası sökücüyü, yani ters kılavuza takılan vidalı kapak oluğundan kullanmayı deneyebilirsiniz ve vidayı döndürme ve basınçlandırma işleminde oluğu doldurmayı deneyebilirsiniz.

Dezavantajı ise, Ehlinger ve diğerleri gibi bazı kilitleme vidalarının konik ters kılavuz vida çıkarıcı kullanılarak etkili olması hala zordur. ve Bae ve diğerleri. bu yöntemin genellikle 3,5 mm'lik vida kaymasında etkili olduğunu, ancak 4,5 mm'lik vida kaymasında genellikle etkisiz olduğunu buldu. Bu durumda, hastane ortopedisinin her kademesinde karbür matkaplar, elmas matkaplar veya yüksek hızlı taşlama taşları gibi özel metal taşlama ekipmanları bulunmaz.

Gopinathan ve ark. Bir klaviküler rekonstrüksiyon plakasından vidanın çıkarılmasının zor olduğu bir vakayı bildirerek bu özel ekipmanı gerektirmeyen bir yöntem tanıtın; yani, rekonstrüksiyon plakasının alçak bir kesimini kullanarak, plakanın daha dar kısmını plaka tırnak delikleri arasında kesmek için büyük bir tel kesici kullanılır, böylece vidalar ve plakanın çivi deliği kısmı küçük bir ünite oluşturur ve vidalar kolayca çıkarılabilir. Bu teknik yalnızca titanyum rekonstrüksiyon kilitleme plakları, daha dar düşük çentikli önkol kilitleme plakları ve 1/3 tüp tipi plaklar için geçerlidir ve alt ekstremitedeki daha geniş veya daha kalın plaklar için kullanılamaz.

Kaydırılan kilitleme vidasının yanındaki ortak deliğe biraz daha büyük bir matkap ucu kullanılarak bir delik açılarak plaka ve vidanın yeni açılan ortak deliğin yönünde vurulduğu ve ardından plakanın altına yerleştirilen bir kemik kesici kullanılarak plaka ve vidanın gevşetildiğinde kaldıraç prensibi ile kaldırılarak çıkartıldığı basit bir yöntem de anlatılmıştır.

Elbette bu yöntemle kemik hasarı potansiyeli vardır, bu nedenle ameliyat sonrası ağırlık taşıma koruması önerilir. Ayrıca cıvata çıkarıcı, delik rayba, vida çıkarma pensesi, T tipi basınçlı soket vb. gibi yaygın olarak kullanılan bazı profesyonel aletlerin internal tespit çıkarma ameliyatından önce hazırlanması da gereklidir.

Kilitleme vidasının kaygan tel çıkarma zorlukları karşısında, bazı yerli akademisyenler oluk yöntemini değiştirmeyi, yani vida kapağı oluğunu altıgen veya dörtgen oluğu 'bir' veya 'on' oluk için değiştirmek veya orijinal oluğu derinleştirmek için diş mikro taşlama makinesi çelik kum parçasının kullanılmasını önerdiler.

Ehlinger ve ark. konik ters kılavuz vida çıkarıcının vidayı çıkarmakta hala zorluk yaşadığı durumlarda, çelik plakadaki çivi deliklerini tungsten matkapla taşlayıp genişleterek vidanın başını tahrip ederek çelik plakanın çıkarılabileceğini, ardından halka testere kullanılarak vidanın gövdesinin çıkarılabileceğinin önerildiğini bildirdi.

Georgiadis ve ark. ve Raia ve diğerleri. Önerilen vida ve çelik levha kombinasyonunun çok sıkı ve çıkarılması zor olması, özel ekipmanlarla (pnömatik yüksek hızlı kesme matkapları, karbür matkaplar, elmas diskler vb.) çelik levha etrafındaki çivi deliği üzerinde kesme yöntemi, çelik levhanın vidayı gevşetmek için kesilmesi, vidanın çıkarılması da doğal olarak kolaydır.

Kumar ve Dunlopl, distal femur kilitleme çelik plaka vida sistemi iç fiksasyonunun çıkarılması işleminde, standart kendi kendini sınırlayan torklu tornavida kullanımında, konik vida çıkarıcının başarısız olduğunu, ancak aynı zamanda yeni bir yöntem tanıttığını, yani çelik plakanın kenarı boyunca vida deliği radyal kesiğinin kenarına kadar yüksek hızlı ince pul aşındırıcı tekerleklerin kullanıldığını ve daha sonra kesiğe yerleştirilen kemik bıçağını kamaladığını, kapağı gevşetmek için çelik plaka tırnak deliğini açmayın, böylece etkili çıkarma Kilitleme vidalarının.

Plakanın yüksek hızlı bir kesme diski kullanılarak kesilmesi veya taşlanması sırasında, vidanın başını keserek kemik ve yumuşak dokulara zarar vermemek için yukarıdaki yöntemlerin mümkün olduğunca yavaş ilerletilmesi gerektiğine dikkat etmek önemlidir. Ek olarak, bu teknikler yüksek sıcaklıklar ve metal kalıntıları üretebilir ve bu da tıbbi olarak tetiklenen yeniden kırılma, doku termal nekrozu ve enfeksiyon riskinin artmasına neden olabilir.

(G) Özet

■ Plakanın periosteum ile eksik temasına izin verin

■Kilitlemeden sonra kırık yeniden konumlandırılamayacağından, plaka kilitlemeden önce yeniden konumlandırılmalıdır.

■Kilitleme plakası basınçlandırılamaz, bir basınçlandırıcı veya santrifüj kullanarak bağlantı deliğini sıradan vidaya vidalamanız gerekir, önce basınçlandırılır, sonra kilitlenir

■ Kırık bölgesinde gerilimi dağıtmak için vidasız 3~4 vida deliği; ■ Kırık bölgesinde gerilimi dağıtmak için vidasız 3~4 vida deliği; Ve

■ diyafiz veya kalın kemik korteksinin monokortikal fiksasyonu ve kemik kalitesinin iyi olduğu durumlarda; Ve

■Kilitlendikten sonra geri döndürülemez, sıradan vidalar ise geri çıkarılabilir

■Güçlü sabitleme ve çok fazla vida kaynamamaya neden olabilir; prensip, plakaların uzun olması ve daha az vida kullanılması gerektiğidir; Periartiküler kırıkların tedavisinde gövdeye daha az vida uygulanmalı ve eklem yüzeyine sabitleme için daha fazla vida kullanılmalıdır.

■ köprüleme plağının uzunluğu kırık bölgesinin uzunluğunun iki katı olmalı, vidalar eşit şekilde dağıtılmalı ve ideal sabitleme açıklıktan sabitleme olmalıdır

■ Kuvvet, uzun bir plaka üzerinde eşit olarak dağıtılır ve daha az vidayla sabitleme, kabuk oluşumunu uyarabilir ve kemik iyileşmesini destekleyebilir.