Diz Eklemi

01. Kemik Yapısı Bileşimi

diz eklemi 4 kemikten oluşur: femur, tibia, patella ve fibula.

3 bölmeden oluşur: medial tibiofemoral bölme, lateral tibiofemoral bölme ve patellofemoral bölme ve 3 bölme, bir sinovyal boşluğu paylaşır.

02.Eklem yapısı

Tür: Taşıma Bağlantısı

Dizin 3 eklemi vardır: medial tibiofemoral eklem, lateral tibiofemoral eklem ve patellofemoral eklem.

Tibiofemoral eklem, distal femur'u tibiaya bağlar ve distal femur, medial femoral kondili ve lateral femoral kondili oluşturacak şekilde incelir. Tibia nispeten düzdür, ancak eğimli menisküs onu çıkıntılı femoral kondillerle yakın temasa getirir.

Femoral kondiller, femoral oluk veya femoral talus olarak da bilinen interkondiler fossa ile ayrılır.

Patella, kuadriseps kasının tendonu içine gömülü bir tohum kemiğidir ve trokanterik oluk ile bir eklem oluşturur.

Kuadriseps kasının mekanik kazancını arttırmaya hizmet eder. Fibula başı diz kapsülü içinde yer alır ancak genellikle ağırlık taşıyan bir eklem yüzeyi olarak işlev görmez. Femoral kondiller ve tibial plato eklem çizgisini oluşturur.

03. Ortak Stabilite

Diz ekleminin stabilitesi, eklem içinde yastıklama koruması da sağlayan çeşitli yumuşak dokular tarafından sağlanır.

Tibia ve femur, diz ekleminin iç kısmında şok emici hyalin kıkırdak ile kaplıdır.

-Disk şeklindeki lateral ve medial menisküsler ek şok emilimi sağlar ve ayrıca dizdeki kuvvetleri eklem boyunca dağıtır.

-Ön çapraz bağ (ACL) ve arka çapraz bağ (PCL) ön-arka ve fleksiyon-ekstansiyon hareketlerini stabilize eder.

- Medial kollateral bağ ve lateral kollateral bağ, dizini kendi düzlemlerinde stabilize eder.

- Dizi stabilize eden diğer yapılar arasında iliotibial demet ve arka yan boynuzun bir kısmı bulunur.

04.Bursa ve Kistik Yapılar

Tendon kılıfı kistleri ve sinovyal bursalar da dahil olmak üzere diz çevresinde yaygın olarak çeşitli kistik yapılar bulunur. Tendon kılıfı kistleri, yoğun fibröz bağ dokusuyla kaplı ve mukus içeren iyi huylu anormalliklerdir.

Popliteal kist (yani Baker kisti) vücutta en sık görülen sinovyal kisttir. Gastrocnemius kasının medial başı ile semimembranosus tendonu arasındaki bursadan kaynaklanır. Popliteal kistler genellikle asemptomatiktir ancak sıklıkla diz eklem içi bozuklukları ile ilişkilidir.

Dizin ön kısmında dört ortak bursa vardır. Suprapatellar bursa diz kapsülünün proksimalindedir ve rektus femoris tendonu ile femur arasında yer alır ve çoğu yetişkinde diz eklemi ile trafiği vardır. Prepatellar bursa patellanın hemen önünde yer alır. Yüzeysel infrapatellar bursa, patellar tendonun distal kısmı ve tibial tüberozitenin yüzeyselinde yer alırken, derin infrapatellar bursa, patellar tendonun distal kısmı ile anterior tibial tüberozitenin arasında derinde yer alır. Yüzeysel bursa, uzun süreli diz çökme gibi aşırı kullanım veya travma nedeniyle iltihaplanabilirken, diz ekstansiyon yapılarının aşırı kullanımı, tekrarlanan atlama veya koşma gibi derin infrapatellar bursanın şişmesine yol açabilir.

Dizin medial yönünde kaz ayağı bursası, semimembranosus bursa ve suprapatellar bursa hakimdir. Kaz ayağı bursa, lateral tibial kollateral ligamanın tibial durağı ile sütür, ince femoral ve semitendinosus kaslarının distal füzyon tendonları arasında bulunur. Semimembranosus bursa, semimembranosus tendonu ile medial tibial kondil arasındadır ve suprapatellar bursa, diz eklemindeki en büyük bursa olup patellanın üzerinde ve kuadriseps kasının derin yüzeyinde bulunur.

05 Eklem hareket aralığı

Aktif diz fleksiyonunu değerlendirmek için hastanın yüzüstü pozisyonunu almasını ve topuğun gluteal oluğa mümkün olduğu kadar yakın olmasını sağlayacak şekilde dizini maksimum derecede bükmesini sağlayın; normal fleksiyon açısı yaklaşık 130°'dir.

Diz ekstansiyonunu değerlendirmek için hastanın oturma pozisyonu almasını ve diz ekstansiyonunu maksimuma çıkarmasını sağlayın. Dizin düz bacağın veya nötr pozisyonun (0°) ötesine uzatılması bazı hastalar için normaldir ancak hiperekstansiyon olarak adlandırılır. 3°-5°'yi aşmayan aşırı uzama normal bir sunumdur. Bu aralığın ötesinde hiperekstansiyona diz retrofleksiyonu denir ve anormal bir sunumdur.

Homas testi kuadriseps kaslarının ve kalça fleksör kaslarının esnekliğini test eder.

Kalça fleksiyon kontraktürü mevcutsa, alt ekstremitenin uyluk kısmı muayene masasıyla aynı hizada veya aşağı doğru olmak yerine tavana doğru açı yapacaktır.

Sarkan uyluğun muayene masasına yaptığı açı, kalça fleksiyon kontraktürünün derecesini yansıtır.

Kuadriseps gerginliği mevcutsa örtünün alt bacağı muayene masasından uzaklaşacaktır. Alt bacağın yerdeki çekül çizgisiyle oluşturduğu açı, kuadriseps gerginliğinin derecesini yansıtır.

06. Eklem stabilitesinin değerlendirilmesi

Arka Çekmece Testi - Arka çekmece testi hasta sırtüstü pozisyonda, etkilenen kalça 45°'ye kadar fleksiyonda, diz 90°'ye kadar fleksiyonda ve ayak nötr konumda iken gerçekleştirilir. Muayene eden kişi hastanın proksimal tibiasını her iki eliyle dairesel bir tutuşla kavrar ve her iki elinin başparmaklarını tibial tüberozitenin üzerine yerleştirir. Daha sonra proksimal tibiaya geriye doğru bir kuvvet uygulanır. Tibianın 0,5-1 cm'den fazla arkaya doğru yer değiştirmesi ve sağlıklı taraftan daha fazla arkaya doğru yer değiştirmesi, dizin arka çapraz bağının kısmen veya tamamen yırtıldığını gösterir.

Kuadriseps Aktif Kasılma Testi - Hastanın ayağını stabilize eder (genellikle ayak üzerine oturarak) ve hastanın ayağını muayene masası üzerinde ileri doğru kaydırmaya çalışmasını sağlar (muayene edenin elinin direncine karşı), bu manevra kuadriseps kasının kasılmasına neden olur, bu da arka çapraz bağ eksikliği olan bir dizde tibianın en az 2 mm öne kaymasına neden olur.

Tibial Dış Rotasyon Testi - Tibial dış rotasyon testi, arka yan köşe yaralanmalarını ve arka çapraz bağ yaralanmalarının varlığını tespit etmek için kullanılır. Tibia pasif olarak 30° ve 90° diz fleksiyonunda dış rotasyondadır. Etkilenen taraf sağlıklı tarafa göre 10°-15°'den fazla dış rotasyona sahipse test pozitiftir. 30° diz fleksiyonunda pozitif ve 90°'de negatif, basit bir PLC yaralanmasını gösterir ve hem 30° hem de 90° fleksiyonda pozitif, hem arka çapraz bağda hem de posterolateral komplekste bir yaralanmayı gösterir.

07. Periartiküler bağlar

Eklem kapsülü bağları

patellar bağ, medial patellar bağ, lateral patellar bağ

İntrakapsüler bağlar

ön çapraz bağ, arka çapraz bağ

Ekstrakapsüler bağlar

medial kollateral bağ, lateral kollateral bağ, popliteal oblik bağ, fibular kollateral bağ

08. Eklemin innervasyonu

Nörovasküler Yapı

Popliteal arter, popliteal ven ve tibial siniri (siyatik sinirin devamı) içeren nörovasküler bir demet diz ekleminin hemen arkasına doğru ilerler.

Ortak peroneal sinir, siyatik sinirin lateral dalıdır.

09. İlişkili Kaslar

Ön Yan

Kuadriseps rektus femoris, vastus medialis, vastus lateralis ve intermedius femoris'ten oluşur.

Arka taraf

Diz arkası kirişleri

biceps femoris, semitendinosus ve semimembranosus'u içerir;

Gastrocnemius.

Anteromedial

Tibialis anterior.

Kuadriseps, dikiş kasları, hamstringler, ince femoral kaslar, biseps femoris, semitendinosus ve semimembranosus dahil olmak üzere diz ekleminin stabilitesini koruyan kaslar.

10. Fizik muayene

1. Görsel inceleme

Hastanın etkilenen tarafındaki ve karşı tarafındaki diz eklemlerinin hareketliliğini ve simetrisini gözlemleyin ve lokal şişlik, anormal cilt rengi ve anormal yürüyüş vb. olup olmadığına dikkat edin. 3.

2. palpasyon

Ağrı ve şişlik bölgesini, derinliğini, kapsamını ve niteliğini, hastanın etkilenen tarafı mümkün olduğunca rahat bir pozisyonda olacak şekilde kontrol edin.

3. Seferberlik

Hastanın aktif ve pasif aktiviteleri ile diz ekleminin hareketliliğini kontrol edin.

4. Ölçüm

Uzuvun her bölümünün uzunluğunun yanı sıra toplam uzunluğu, uzvun çevresini, eklemlerin hareket açıklığını, kas gücünü, duyu alanı kaybını vb. ölçün, kayıt yapın ve işaretleyin.

5. özel muayene

 - yüzen patella testi: hastanın diz ekleminde efüzyon olup olmadığını gözlemleyin.

Sürecin incelenmesi

Suprapatellar bursa sıvının birikmesini sağlayacak şekilde sıkıldıktan sonra diz ekleminde sıvı varsa işaret parmağı ile patellaya hafifçe bastırılır ve basınç kalkınca patella sıvının kaldırma kuvveti altında yukarı doğru yüzer, basınç kalktığında ise diz ekleminde kaldırma kuvvetinden dolayı patellada patlama veya süzülme hissi oluşur.

- Çekmece testi: Çapraz bağda hasar olup olmadığını görmek için.

Ön çekmece testi: Hasta yatakta düz uzanır, diz 90° fleksiyondadır, ayakları yatakta düzdür, rahat kalır. Muayeneyi yapan kişi hastanın ayaklarını sabit hale getirmek için, elleri diz ekleminin tibial ucunu tutarak, baldırı öne doğru çekerek, tibianın sağlıklı tarafa göre öne doğru yer değiştirmesinin 5 mm pozitif olduğunu, pozitif ön çapraz bağ yaralanmasının olduğunu düşündürür (Not: Lachman testi, diz 30° fleksiyona gelen ön çekmece testidir).

Arka çekmece testi: Hasta sırtüstü yatar, dizini 90° büker, her iki elini diz ekleminin arkasına koyar, başparmağını ekstansör tarafa koyar, baldırın proksimal ucunu tekrar tekrar itip çeker ve tibia pozitif olarak femur üzerinde geriye doğru hareket eder, bu da arka çapraz bağın kısmen veya tamamen yırtıldığını gösterir.

- Taşlama testi: Dizin menisküsünde herhangi bir hasar olup olmadığının netleştirilmesi için yapılır.

Diz Eklemi Taşlama Testi: Diz ekleminin lateral kollateral bağ ve menisküs yaralanmalarını kontrol etmek için kullanılan bir fizik muayene yöntemidir.

Hasta etkilenen diz 90° fleksiyonda olacak şekilde yüzüstü pozisyondadır.

1. Dönme kaldırma testi

Muayene eden kişi baldırı hastanın uyluğuna bastırır ve iç ve dış rotasyon hareketleri yaparken baldırı uzunlamasına ekseni boyunca kaldırmak için iki eliyle topuğu tutar; Dizin her iki tarafında da ağrı oluşuyorsa bunun lateral kollateral bağ yaralanmasından şüpheleniliyor.

2. Döner sıkıştırma testi

Muayene eden kişi, etkilenen uzuvun ayağını iki eliyle tutar, böylece etkilenen diz 90° fleksiyonda olur ve baldır, ayak yukarı bakacak şekilde dik pozisyonda olur. Daha sonra diz eklemini aşağı doğru sıkın ve baldırı aynı anda hem içe hem de dışa doğru döndürün. Diz ekleminin iç ve dış kısmında ağrı varsa iç ve dış menisküsün hasar gördüğünü gösterir.

Diz aşırı fleksiyondaysa arka boynuz menisküs yırtığından şüphelenilir; 90° ise ara yırtılmadan şüphelenilir; düz pozisyona yaklaşıldığında ağrı oluşursa ön boynuz yırtılmasından şüphelenilir.

- Lateral stres testi: Hastayı lateral kollateral bağdaki hasar açısından gözlemlemek için.

Lateral diz stres testi, dizin lateral kollateral bağlarını kontrol etmek için kullanılan bir fizik muayenedir.

Pozisyon: Hasta muayene yatağında sırtüstü yatar ve etkilenen uzuv yavaşça kaçırılır, böylece etkilenen alt bacak yatağın dışına yerleştirilir.

Eklem pozisyonu: Diz tamamen ekstansiyonda ve 30° fleksiyondadır.

Kuvvet uygulaması: Yukarıdaki iki diz pozisyonunda, muayene eden kişi hastanın alt bacağını iki eliyle tutar ve sırasıyla medial ve lateral taraflara stres uygular, böylece diz eklemi pasif olarak abdüksiyon veya adduksiyona getirilir, yani valgus ve valgus testleri yapılır ve sağlıklı tarafla karşılaştırılır.

Stres uygulama işlemi sırasında diz ekleminde ağrı oluşursa veya inversiyon ve eversiyon açısı normal aralıkların dışında bulunursa ve patlama hissi varsa yan kollateral bağda burkulma veya kopma olduğunu düşündürür. Dış rotasyon stres testi pozitif olduğunda, medial düz yönün kararsız olduğunu ve medial kollateral bağ, medial menisküs ve eklem kapsülünde lezyonlar olabileceğini gösterir; İç rotasyon stres testinin pozitif çıkması lateral düz yönün kararsız olduğunu, lateral menisküs veya eklem yüzeyi kıkırdaklarında yaralanma olabileceğini gösterir.

11. Diz Görüntüleme

1. Röntgen muayenesi

Kırıkları ve dejeneratif osteoartropatiyi kontrol etmek için kullanılır. Ağırlık taşıma (ayakta) pozisyonunda diz eklemi ön ve yan görüş filmi, kemik, diz eklemi boşluğu vb. gözlemleyebilir.

2. Bilgisayarlı tomografi (BT)

BT taramaları kemik problemlerini ve ince kırıkları teşhis etmeye yardımcı olabilir. Özel bir CT taraması türü, eklem iltihaplanmasa bile gutu doğru bir şekilde tanımlayabilir.

3. Ultrason

Diz içindeki ve çevresindeki yumuşak doku yapılarının gerçek zamanlı görüntülerini üretmek için ses dalgalarını kullanır. Ultrason, eklem kenarlarındaki kemikli mastoidler, kıkırdak dejenerasyonu, sinovit, eklem efüzyonu, popliteal fossa şişmesi ve menisküs şişkinliği gibi patolojik değişiklikleri görselleştirebilir.

4. Manyetik rezonans görüntüleme (MRI)

Bu test bağlar, tendonlar, kıkırdak ve kaslar gibi yumuşak doku yaralanmalarının teşhisine yardımcı olur.

Laboratuvar testleri: Doktor enfeksiyon veya iltihaptan şüpheleniyorsa, kan testleri ve bazen artrosentez°, laboratuvar analizi için diz ekleminden az miktarda sıvının alındığı bir prosedüre ihtiyaç duyulabilir.

12. Eklem ağrısının yaygın nedenleri

1. Yaralanmayla ilgili

ön ve arka çapraz bağ ve yan kollateral bağ gerilmeleri ve yırtıkları gibi bağ yaralanmaları; menisküs yaralanmaları; patellar tendinit ve gözyaşları; kemik kırıkları vb.

2. Artritle ilişkili

eklem kıkırdağının aşınması ve yıpranmasından kaynaklanan osteoartrit; romatoid artrit, bağışıklık sisteminin eklemlere saldırmasından kaynaklanır; Gut, eklemleri etkileyen yüksek ürik asit kristallerinin oluşmasından kaynaklanır.

3. Diğer nedenler

eklem ağrısı ve şişmeye neden olan sinovit; çıkık ve kıkırdak aşınması gibi patella sorunları; eklemi istila eden tümörler; iltihaplanma vb. nedeniyle oluşan ödem; uzun süreli kötü duruş; Dizin dış tarafında ağrıya yol açan tekrarlayan sürtünmenin neden olduğu iliotibial fasya sendromu.

13. Yaygın olarak kullanılan tedavi yöntemleri

1.Konservatif Tedavi

-Dinlenme ve frenleme

-Soğuk ve sıcak kompresler

-İlaç tedavisi

-Fizik tedavi

-Egzersiz terapisi

-Yardımcı cihazların kullanımı

2.Cerrahi

-Artroskopik cerrahi

-Artroplasti

3.Diğer Tedaviler

-Geleneksel Çin Tıbbı (TCM)

-Enjeksiyon tedavisi