تثبیت دکمه کورتیکال چیست؟ موارد استفاده، انواع و خطرات

تثبیت دکمه کورتیکال چیست؟

تثبیت دکمه کورتیکال که به آن تثبیت تعلیقی کورتیکال نیز می گویند، از یک دکمه کوچک در مقابل قشر بیرونی سخت استخوان استفاده می کند. یک ساختار حلقه یا بخیه، دکمه را به پیوند تاندون، پیوند رباط یا بافت نرم ترمیم شده متصل می کند. پس از استقرار در موقعیت مورد نظر، دکمه یک نقطه پشتیبانی قشر برای سازه معلق فراهم می کند.

به عنوان مثال، در بازسازی ACL، یک دکمه قشر فمورال ممکن است پیوندی را در حفره یا تونل آماده شده فمور پشتیبانی کند. سایر سیستم های دکمه ای برای نواحی و روش های مختلف تشریحی طراحی شده اند. این محصولات صرفاً به این دلیل که شکل مشابهی دارند قابل تعویض نیستند.

اجزای اصلی ساختار دکمه قشری

دکمه کورتیکال در مقابل پیچ کورتیکال

یک دکمه کورتیکال با پیچ معمولی استخوان کورتیکال یکسان نیست. پیچ استاندارد کورتیکال از رزوه هایی برای درگیر شدن با استخوان استفاده می کند و معمولاً با تثبیت شکستگی یا ساختار صفحه همراه است. یک دکمه کورتیکال معمولاً از طریق ساختار دکمه و حلقه یا دکمه و بخیه تثبیت تعلیقی را فراهم می کند.

دکمه های قشری حلقه ثابت در مقابل حلقه قابل تنظیم

دستگاه‌های تعلیق قشر فمورال که در بازسازی رباط استفاده می‌شوند اغلب به عنوان سیستم‌های حلقه ثابت یا حلقه قابل تنظیم مورد بحث قرار می‌گیرند. این تمایز بر آماده سازی پیوند، برنامه ریزی تونل یا سوکت، استقرار و جریان کار کشش تأثیر می گذارد.

آزمایشات آزمایشگاهی چه اقداماتی انجام می دهد

ارزیابی بیومکانیکی ممکن است جابجایی چرخه‌ای، طویل شدن حلقه، سفتی، بار تسلیم و بار تا شکست را گزارش کند. این آزمایش‌ها به توصیف رفتار دستگاه تحت یک پروتکل آزمایشگاهی تعریف‌شده کمک می‌کنند، اما نتایج به دستگاه تست، نمونه، جهت بارگذاری، پیش‌بارگذاری، پروتکل دوچرخه‌سواری و نقطه پایانی بستگی دارد.

مقدار بار تا شکست بالاتر در یک مطالعه آزمایشگاهی، بهبود سریعتر تاندون به استخوان یا نرخ شکست بالینی کمتر را ثابت نمی کند. نتایج آزمایشگاهی باید در کنار شواهد بالینی و ساختار کامل جراحی در نظر گرفته شود.

آنچه شواهد بالینی نشان می دهد

بررسی سیستماتیک دستگاه‌های تعلیق قشر فمورال با حلقه قابل تنظیم تفاوت بین یافته‌های آزمایشگاهی و بالینی را نشان داد: چندین مطالعه آزمایشگاهی افزایش طول حلقه را تحت بارگذاری چرخه‌ای گزارش کردند، در حالی که مطالعات بالینی بررسی‌شده تفاوت واضحی را بین گروه‌های حلقه قابل تنظیم و ثابت در ثبات، امتیازات زانو یا شکست پیوند نشان ندادند. نویسندگان خواستار آزمایش‌های بالینی تصادفی قوی‌تر شدند.

بر این اساس، هیچ یک از دسته‌بندی حلقه‌ها نباید به‌عنوان برتر جهانی توصیف شوند. انتخاب باید شامل طرح پیوند، استراتژی تونل، دستورالعمل های دستگاه، آشنایی جراح و شواهد بالینی مرتبط باشد.

کاربردهای متداول جراحی فیکس کردن دکمه کورتیکال

طراحی دکمه های کورتیکال در چندین روش ارتوپدی استفاده می شود، اما نشانه بستگی به برچسب گذاری دقیق دستگاه دارد. یک دکمه پاک شده یا ثبت شده برای یک روش نباید برای هر تاندون، رباط یا مفصلی مجاز باشد.

بازسازی ACL و PCL

تثبیت تعلیقی کورتیکال معمولاً در سمت فمورال تکنیک‌های بازسازی ACL انتخاب شده استفاده می‌شود و همچنین ممکن است در PCL انتخابی یا ساختارهای تمام درونی گنجانده شود. دکمه پیوند را از طریق یک حلقه پشتیبانی می کند در حالی که پیوند تونل یا سوکت آماده شده را اشغال می کند.

نتیجه بالینی به چیزی بیش از دکمه بستگی دارد. موقعیت تونل، نوع و آماده سازی پیوند، تثبیت در دو طرف، کشش، آسیب های مرتبط، توانبخشی و عوامل بیمار همگی نقش دارند. خوانندگان می توانند نقش گسترده تر را بررسی کنند سیستم های تثبیت پشتیبان ACL و راهنمای مربوطه را توضیح می دهد چگونه تثبیت پشتیبان از بازسازی ACL پشتیبانی می کند.

ترمیم تاندون دوسر دیستال

ممکن است از سیستم‌های دکمه‌های کورتیکال مخصوص رویه برای محکم کردن تاندون دوسر انتهایی به رادیوس استفاده شود. شواهد حاصل از این عمل را نمی توان مستقیماً به بازسازی ACL منتقل کرد زیرا آناتومی، بارگذاری، قرار گرفتن در معرض جراحی و مشخصات عوارض متفاوت است.

مرورهای منتشر شده به طور کلی پیامدهای عملکردی مطلوبی را گزارش می‌کنند، اما آسیب عصبی، قرارگیری نادرست دکمه یا جدا شدن، استخوان‌سازی هتروتوپیک، پارگی و عوارض زخم را نیز توصیف می‌کنند. این خطرات باید هر زمان که شواهد عضله دوسر دیستال مورد بحث قرار می گیرد، قابل مشاهده باشند.

سندسموز مچ پا و سایر تثبیت بافت نرم

سیستم‌های دکمه بخیه انتخابی ممکن است برای تثبیت سندزموز یا سایر روش‌های تثبیت بافت نرم برچسب‌گذاری شوند. این سازه ها اغلب از دو دکمه استفاده می کنند که با بخیه با استحکام بالا متصل می شوند، اما هدف جراحی و مکانیک آنها با تعلیق ACL فمورال متفاوت است.

سایر کاربردهای خاص روش ممکن است شامل بازسازی رباط یا تاندون انتخابی در شانه، آرنج، پا یا مچ پا باشد. نشانه ها، موارد منع مصرف و ابزارها باید برای بازار دقیق محصول و مقصد بررسی شوند.

Latarjet و سایر تکنیک های تخصصی

تثبیت بخیه با دکمه همچنین برای تثبیت پیوند کوراکوئید در روش Latarjet مورد بررسی قرار گرفته است. شواهد مقایسه ای به جای برتری جهانی، مبادلات را نشان می دهد: تثبیت پیچ ممکن است ناپایداری مکرر کمتری را در برخی از تحلیل های تلفیقی نشان دهد، در حالی که تثبیت دکمه ممکن است عملیات مجدد کمتری را در رابطه با سخت افزار نشان دهد. مجموع عوارض و سایر پیامدها ممکن است به وضوح متفاوت نباشند.

به همین دلیل، داده‌های Latarjet نباید به‌عنوان دلیلی استفاده شود که دکمه‌های قشری همیشه ایمن‌تر، پایدارتر یا بهتر برای درمان در روش‌های غیرمرتبط هستند.

چگونه دکمه های کورتیکال از بهبود تاندون به استخوان پشتیبانی می کنند

یک دکمه کورتیکال تثبیت مکانیکی را برای حفظ موقعیت برنامه ریزی شده پیوند یا تاندون در حین پیشرفت بیولوژیکی فراهم می کند. به خودی خود شفا ایجاد نمی کند. ادغام تاندون به استخوان تحت تأثیر تماس پیوند، حرکت در سطح مشترک، کیفیت استخوان و بافت، آماده سازی تونل، پایداری سازه، توانبخشی و بیولوژی بیمار قرار می گیرد.

گردش کار جراحی عمومی

گردش کار جراحی بسته به روش و سیستم متفاوت است. در زیر توضیحی در سطح بالا در مورد تثبیت پیوند تعلیقی قشر مغز ارائه شده است، نه یک تکنیک جراحی یا دستورالعمل بیمار.

موقعیت نادرست دکمه یا قرار گرفتن بافت نرم بین دکمه و قشر ممکن است تثبیت را به خطر بیندازد. تجسم حین عمل، تصویربرداری یا سایر روش های تایید به تکنیک بستگی دارد. این دکمه نباید تنها بر اساس بازخورد لمسی به درستی اجرا شده باشد.

دکمه کورتیکال در مقابل سایر روش‌های تثبیت

مقایسات تثبیت تنها زمانی معنادار است که شامل همان روش، پیوند، محل تشریحی و نتیجه باشد. مقایسه یک دکمه قشر ACL فمورال با لنگر بخیه دوسر انتهایی یا پیچ Latarjet و ارائه نتیجه به عنوان یک رتبه بندی جهانی گمراه کننده است.

دکمه کورتیکال در مقابل پیچ تداخلی در بازسازی ACL

این روش‌ها یک پیوند را به روش‌های مختلف ثابت می‌کنند و ممکن است در طرف‌های مختلف بازسازی یکسان استفاده شوند. یک دکمه کورتیکال تثبیت تعلیقی را فراهم می کند، در حالی که یک پیچ تداخلی در نزدیکی روزنه تونل تثبیت می کند. مقایسه‌های بالینی به کل تکنیک ACL بستگی دارد تا ایمپلنت جدا شده.

دکمه کورتیکال در مقابل لنگر بخیه در ترمیم تاندون

مطالعات بیومکانیکی ممکن است بار را با شکست یا جابجایی مقایسه کند، اما انتخاب بالینی به قرار گرفتن در معرض جراحی، ردپای آناتومیکی، استخوان، خطر برای اعصاب مجاور، توانبخشی و اندیکاسیون دستگاه موجود نیز بستگی دارد. گروه های XC Medico جدا می شوند سیستم‌های لنگر بخیه‌ای، زیرا لنگر صرفاً نام دیگری برای دکمه کورتیکال نیست.

Primary vs Backup Fixation

یک دکمه کورتیکال ممکن است تثبیت تعلیقی اولیه در یک روش باشد، در حالی که یک منگنه، پیچ یا ایمپلنت دیگر ممکن است به عنوان تثبیت پشتیبان در روش دیگر عمل کند. را بنابراین سیستم منگنه تثبیت رباط یک دسته محصول متمایز است تا یک جزء دکمه کورتیکال.

ریسک ها و محدودیت های فنی

هیچ سیستم دکمه کورتیکال عاری از خطر نیست. عوارض مربوطه به آناتومی و روش بستگی دارد، اما مسائل زیر ممکن است نیاز به بررسی داشته باشند:

• قرارگیری نادرست دکمه: ایمپلنت ممکن است روی سطح قشر مغز قرار نگیرد.
• قرارگیری بافت نرم: بافت می تواند بین دکمه و استخوان گیر کند.
• مهاجرت یا جدا شدن: از دست دادن موقعیت دکمه مورد نظر می تواند ساختار را به خطر بیندازد.
• طویل شدن حلقه یا حرکت پیوند: جابجایی تحت بارگذاری چرخه ای ممکن است بر محیط تثبیت تأثیر بگذارد.
• تعریض تونل: تغییرات تونل چند عاملی است و ممکن است با حرکت پیوند، بیولوژی و تکنیک مرتبط باشد.
• سازش قشر مغز: خروج ناکافی تونل، فوران قشر مغز یا کیفیت ضعیف استخوان ممکن است بر روی پشتیبانی تأثیر بگذارد.
• آسیب عصبی عروقی: خطر به رویکرد جراحی، جهت سوراخ کاری، آناتومی و روش بستگی دارد.
• عفونت، سفتی یا نارسایی بافتی: عوارض جراحی عمومی و خاص جراحی همچنان ممکن است.

جراحان چگونه یک دکمه کورتیکال را انتخاب می کنند؟

انتخاب بر اساس طرح بازسازی کامل است تا ادعای بازاریابی در مورد قدرت. ملاحظات مهم عبارتند از:

• نشانه آناتومیک مجاز و ثبت نام در بازار مقصد؛
• گردش کار با حلقه ثابت یا با حلقه قابل تنظیم؛
• ابعاد دکمه و رد پای قشر مغز؛
• مواد حلقه، محدوده طول و روش تنظیم؛
• نوع پیوند، قطر و طول آماده شده؛
• قطر تونل یا سوکت، عمق و یکپارچگی قشر مغز؛
• کیفیت استخوان و وضعیت تجدید نظر؛
• مته های سازگار، راهنماها، بخیه های عبوری و ابزارهای کششی؛
• تثبیت برنامه ریزی شده در طرف مقابل بازسازی؛
• آموزش جراح و تکنیک خاص عمل.

مستندات دستگاه FDA برای سیستم تثبیت قشر مغز، کیفیت یا کمیت ناکافی استخوان قشر مغز را به عنوان یک منع احتمالی فهرست می کند. بنابراین، موارد منع مصرف خاص محصول باید به جای اینکه فرض کنیم که فیکساسیون قشر مغز برای هر بیمار مناسب است، بررسی شود.

سیستم های تثبیت قشر برای بیمارستان ها و توزیع کنندگان

بیمارستان ها، توزیع کنندگان و شرکای OEM/ODM باید مجموعه کامل تثبیت رباط را ارزیابی کنند، نه تنها دکمه تیتانیوم قابل مشاهده را. XC Medico سیستم های ارتوپدی و پزشکی ورزشی شامل چندین دسته فیکساسیون برای استفاده حرفه ای هستند.

را دسته بندی صفحه تیتانیوم و دکمه تثبیت رباط باید بر اساس شماره کاتالوگ، کاربرد مورد نظر، مواد، مشخصات حلقه و ابزارهای سازگار ارزیابی شود. تیم های تدارکات باید اسناد فعلی را برای پیکربندی و بازار دقیق درخواست کنند.

سوالات متداول در مورد تثبیت دکمه کورتیکال

مراجع پزشکی و مقرراتی

1. دستگاه‌های تعلیق قشر فمورال قابل تنظیم برای بازسازی ACL: یک بررسی سیستماتیک.
2. بازسازی ACL تمام داخل با تثبیت دکمه قشر تعلیقی: بررسی سیستماتیک و متاآنالیز.
3. پیامدهای بالینی و عوارض ترمیم دو سر بازوی دیستال دکمه کورتیکال: مروری سیستماتیک.
4. تثبیت پیچ در مقابل ثابت کردن بخیه با دکمه برای روش Latarjet: مرور سیستماتیک و متاآنالیز.
5. مستندات FDA 510(k) ایالات متحده: استفاده در نظر گرفته شده و موارد منع مصرف سیستم تثبیت قشر مغز.