راهنمای مبتدی | آسیب های ورزشی، متخصصان و درمان
پزشکی ورزشی یک رشته چند رشته ای است که بر فعالیت بدنی، آسیب های اسکلتی عضلانی، توانبخشی ایمن و پیشگیری از آسیب تمرکز دارد. این به ورزشکاران حرفه ای محدود نمی شود: کودکان، ورزشکاران تفریحی، کارگران و سالمندان فعال ممکن است در زمانی که آسیب یا نگرانی سلامتی بر حرکت و مشارکت تأثیر می گذارد، مراقبت های پزشکی ورزشی دریافت کنند.
پزشکی ورزشی چیست؟
پزشکی ورزشی حوزه‌ای از مراقبت‌های بهداشتی است که به ورزش، فعالیت بدنی و آسیب‌هایی که بر عضلات، استخوان‌ها، مفاصل، تاندون‌ها و رباط‌ها تأثیر می‌گذارد، مربوط می‌شود. همچنین به مشارکت ایمن، توانبخشی، تصمیمات بازگشت به ورزش و استراتژی هایی که برای کاهش خطر آسیب های آینده در نظر گرفته شده است، می پردازد.
این نام می تواند گمراه کننده باشد زیرا این رشته فراتر از ورزش سازمان یافته است. یک دونده با درد زانو، یک کارگر انبار با آسیب ناشی از استفاده بیش از حد، یک نوجوان با پیچ خوردگی مچ پا و یک فرد مسن که به ورزش بازمی گردد، ممکن است همگی به ارزیابی عضلانی-اسکلتی و اصول توانبخشی مشابهی نیاز داشته باشند.
پزشکی ورزشی چند رشته ای است و نه یک روش یا دسته بندی محصول. بسته به مشکل، مراقبت ممکن است شامل مراقبت های اولیه یا پزشک پزشکی ورزشی، جراح ارتوپد، فیزیوتراپیست، مربی ورزشی، رادیولوژیست، متخصص تغذیه یا دیگر متخصصان واجد شرایط باشد. موسسه ملی آرتریت و بیماری‌های اسکلتی و عضلانی و پوستی اشاره می‌کند که آسیب‌های ورزشی می‌تواند در افراد فعالی که ورزشکار نیستند و معمولاً سیستم اسکلتی عضلانی را درگیر می‌کنند، رخ دهد.
تعریف ساده: پزشکی ورزشی با ارزیابی آسیب ها، هماهنگی درمان، هدایت توانبخشی و حمایت از پیشگیری از آسیب، به افراد کمک می کند تا با خیال راحت در فعالیت بدنی شرکت کنند.
چه کسانی می توانند از طب ورزشی سود ببرند؟
افراد برای مشاوره با ارائه دهنده پزشکی ورزشی نیازی به رقابت حرفه ای ندارند. سوال مربوطه این است که آیا درد، آسیب، بیماری یا محدودیت فیزیکی بر فعالیت، تمرین، کار یا حرکت روزانه تأثیر می گذارد؟
آسیب ها و شرایط رایج ورزشی
ارائه دهندگان پزشکی ورزشی هم آسیب های ناگهانی و هم شرایطی را که به تدریج ایجاد می شوند ارزیابی می کنند. علائم به تنهایی ساختار آسیب دیده را به طور قابل اعتماد شناسایی نمی کنند، بنابراین مشکلات مداوم یا شدید باید توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی واجد شرایط ارزیابی شوند.
آسیب های حاد ورزشی
صدمات حاد به طور ناگهانی رخ می دهد، به عنوان مثال پس از سقوط، برخورد، تغییر جهت سریع یا فرود ناخوشایند. نمونه های رایج عبارتند از رگ به رگ شدن، کشیدگی عضلانی، دررفتگی، شکستگی و برخی پارگی های رباط یا تاندون.
- رگ به رگ شدن مچ پا و زانو: آسیب های رباط با شدت از کشش خفیف تا پارگی کامل.
- کشیدگی های عضلانی: آسیب های مربوط به عضله یا واحد عضله-تاندون.
- دررفتگی: آسیب های مفصلی که نیاز به ارزیابی سریع حرفه ای دارند و نباید توسط یک فرد آموزش ندیده تغییر موقعیت دهند.
- شکستگی‌ها: آسیب‌های استخوانی که ممکن است بسته به الگو به بی‌حرکتی، کاهش یا تثبیت جراحی نیاز داشته باشند.
استفاده بیش از حد و آسیب های بارگذاری مکرر
صدمات ناشی از استفاده بیش از حد معمولاً در طول زمان زمانی ایجاد می شوند که بارگذاری مکرر از توانایی بدن برای بازیابی و سازگاری فراتر رود. افزایش ناگهانی حجم تمرین، ریکاوری ناکافی، مشکلات تکنیکی، تجهیزات نامناسب یا آسیب قبلی ممکن است در این امر نقش داشته باشد.
به عنوان مثال می توان به برخی از اشکال تاندونوپاتی، آسیب های استرسی، سندرم استرس میانی تیبیا، درد کشکک فمورال و درد شانه یا آرنج مربوط به فعالیت اشاره کرد. استراحت به تنهایی ممکن است علائم را به طور موقت کاهش دهد، اما یک برنامه کامل ممکن است بار تمرین، قدرت، حرکت و بازگشت تدریجی به فعالیت را نیز مورد توجه قرار دهد.
آسیب‌های ناشی از تاریخچه ناحیه بدن
| منطقه بدن | نمونه هایی که معمولاً ارزیابی می شوند | تمرکز ارزیابی احتمالی |
|---|---|---|
| زانو | آسیب رباط، آسیب منیسک، درد کشکک فمورال، تاندونوپاتی | ثبات، تورم، دامنه حرکت، قدرت و مکانیسم فعالیت |
| شانه | ناپایداری، آسیب روتاتور کاف، آسیب لابرال، درد استفاده بیش از حد | حرکت، قدرت، پایداری مفصل و بارگذاری ویژه ورزش |
| پا و مچ پا | پیچ خوردگی مچ پا، آسیب تاندون، آسیب استرس، بی ثباتی | توانایی تحمل وزن، تورم، هم ترازی و حرکت عملکردی |
| آرنج و مچ دست | تاندونوپاتی، رگ به رگ شدن، شکستگی، آسیب ناشی از پرتاب | گرفتن، حرکت، حساسیت، الگوی بارگذاری و علائم عصبی |
چه کسی در یک تیم پزشکی ورزشی کار می کند؟
یک تیم پزشکی ورزشی می تواند شامل چندین حرفه باشد. نقش آنها در برخی از تنظیمات با هم تداخل دارد، اما آموزش، مجوز و دامنه عمل آنها متفاوت است.
پزشکان پزشکی ورزشی
یک پزشک پزشکی ورزشی آسیب ها و مشکلات پزشکی مرتبط با فعالیت را ارزیابی می کند، آزمایش های مناسب را سفارش می دهد، درمان غیرجراحی را هماهنگ می کند و به تصمیم گیری برای بازگشت به فعالیت کمک می کند. مسیرهای آموزشی و عناوین حرفه‌ای در کشور متفاوت است، بنابراین بیماران باید اعتبار ارائه‌دهنده و محدوده عمل را تأیید کنند.
جراحان ارتوپد
جراحان ارتوپد شرایط اسکلتی عضلانی را تشخیص و درمان می کنند و در صورت نیاز می توانند جراحی را انجام دهند. بسیاری از آسیب‌های ورزشی نیازی به عمل ندارند، اما مشاوره جراحی ممکن است برای شکستگی‌های خاص، بی‌ثباتی مکرر، آسیب‌های جابجا شده یا آسیب قابل توجه تاندون، رباط و غضروف مناسب باشد.
فیزیوتراپیست ها و مربیان ورزشی
فیزیوتراپیست ها برنامه های توانبخشی را برای بازگرداندن حرکت، قدرت، هماهنگی و عملکرد ایجاد می کنند. مربیان ورزشی اغلب در مدارس، تیم‌ها و سازمان‌های ورزشی برای پیشگیری از آسیب، ارزیابی فوری و پشتیبانی توانبخشی، مشروط به مجوز و نظارت محلی، ارائه می‌کنند.
خوانندگانی که می خواهند مقایسه واضح تری از نقش های بالینی داشته باشند نیز می توانند مرور کنند پزشکی ورزشی و مراقبت های ارتوپدی.
آسیب های ورزشی چگونه تشخیص داده می شوند؟
تشخیص با سابقه مشکل شروع می شود. پزشک ممکن است بپرسد چه زمانی علائم شروع شده است، آیا آسیب خاصی وجود داشته است، تمرین اخیراً چگونه تغییر کرده است، چه حرکاتی علائم را بدتر می کند و آیا آسیب قبلی وجود داشته است یا خیر.
برای هر آسیبی نیازی به تصویربرداری خودکار نیست. اشعه ایکس برای بسیاری از آسیب های استخوانی مشکوک مفید است، در حالی که MRI و اولتراسوند می توانند اطلاعاتی در مورد ساختارهای انتخابی بافت نرم ارائه دهند. تست مناسب به سوال بالینی بستگی دارد و یافته های تصویربرداری باید همراه با علائم و نتایج معاینه تفسیر شوند.
درمان آسیب های ورزشی و توانبخشی
درمان آسیب های ورزشی به بافت آسیب دیده، شدت، زمان پس از آسیب، سن، وضعیت سلامتی و اهداف فعالیت فرد بستگی دارد. یک برنامه موفق صرفاً کاهش درد نیست. همچنین باید عملکرد مناسب را بازیابی کند و خطر آسیب مجدد را مدیریت کند.
مراقبت های اولیه و درمان محافظه کارانه
برای برخی آسیب‌های حاد جزئی، یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی ممکن است اقدامات کوتاه‌مدتی مانند استراحت نسبی، اعمال سرد، فشرده‌سازی و بالا بردن ارتفاع را توصیه کند. این اقدامات برای هر شرایطی مناسب نیستند و سرما نباید مستقیماً روی پوست یا برای مدت طولانی اعمال شود.
بسته به تشخیص، مراقبت های محافظه کارانه ممکن است شامل اصلاح موقت فعالیت، بریس یا آتل، راهنمایی دارویی، ورزش پیشرونده و ارزیابی پیگیری باشد. افراد نباید سعی کنند درد شدید را تحمل کنند یا به فعالیتی ادامه دهند که به وضوح آسیب حاد را بدتر می کند.
فیزیوتراپی و بازگشت به فعالیت
توانبخشی معمولاً از کنترل علائم و حرکات محافظت شده به تحرک، قدرت، تعادل، قدرت و وظایف خاص ورزشی پیشرفت می کند. بازگشت به ورزش باید بر اساس آسیب دیدگی و معیارهای عملکردی باشد تا تاریخ به تنهایی.
یک برنامه مرحله‌ای ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- بازگرداندن حرکت راحت مفصل؛
- بازسازی قدرت و استقامت؛
- تعادل تمرین، فرود یا کنترل تغییر جهت.
- افزایش تدریجی بار کاری خاص ورزشی؛
- نظارت بر علائم در حین و بعد از فعالیت
تزریق و درمان جراحی
برخی از شرایط ممکن است برای تزریق یا جراحی پس از ارزیابی بالینی در نظر گرفته شود. انتخاب بستگی به تشخیص، شواهد، مجوز محصول، درمان قبلی و عوامل خاص بیمار دارد. هیچ تزریق، ایمپلنت یا عمل جراحی نمی تواند زمان یا نتیجه خاصی را تضمین کند.
ادعاهای مربوط به 'بازسازی' یا درمان مبتنی بر سلول نیاز به احتیاط خاصی دارد. وضعیت تنظیمی متفاوت است و FDA ایالات متحده بیان می کند که درمان های پزشکی احیا کننده برای بیماری های ارتوپدی مانند استئوآرتریت، تاندونیت یا درد مشترک مفاصل تایید نشده است. بیماران باید شواهد، خطرات، جایگزین ها و وضعیت نظارتی محلی را با یک متخصص واجد شرایط در میان بگذارند.
پزشکی ورزشی در مقابل ارتوپدی: تفاوت چیست؟
پزشکی ورزشی و ارتوپدی همپوشانی دارند، اما یکسان نیستند. پزشکی ورزشی اغلب بر آسیب های مرتبط با فعالیت، مدیریت غیر جراحی، ورزش، توانبخشی و بازگشت ایمن به مشارکت تاکید می کند. ارتوپدی طیف وسیع تری از اختلالات اسکلتی عضلانی را پوشش می دهد و شامل درمان جراحی می شود.
اغلب تشخیص، درمان غیرجراحی، توانبخشی، پیشگیری از آسیب و تصمیمات بازگشت به فعالیت را برای افراد فعال هماهنگ می کند.
بیماری و آسیب اسکلتی عضلانی را ارزیابی می کند و در صورت مناسب بودن جراحی، درمان جراحی را ارائه می دهد.
بیمار ممکن است با مراقبت های اولیه یا یک پزشک ورزشی شروع کند و بعداً به جراح ارتوپد ارجاع شود. در موارد دیگر، تغییر شکل آشکار، یک شکستگی مشکوک جدی یا بی ثباتی عمده ممکن است ارزیابی اولیه ارتوپدی یا اورژانسی را توجیه کند.
پیشگیری از آسیب های ورزشی و پشتیبانی عملکرد
هیچ برنامه ای نمی تواند از هر آسیبی جلوگیری کند، اما خطر ممکن است با تطبیق فعالیت با ظرفیت فعلی و افزایش تدریجی حجم کار کاهش یابد. پیشگیری از آسیب باید مختص فرد، ورزش و سابقه آسیب قبلی باشد.
- پیشرفت تدریجی: از افزایش ناگهانی حجم، شدت یا دفعات تمرین خودداری کنید.
- ایجاد قدرت مرتبط: عضلات و الگوهای حرکتی مورد نیاز برای فعالیت را آماده کنید.
- از تجهیزات مناسب استفاده کنید: کفش مناسب، تجهیزات محافظ و سطوح بازی را انتخاب کنید.
- به بهبودی اجازه دهید: خواب، تغذیه و استراحت بین جلسات سخت، سازگاری را پشتیبانی می کند.
- به علائم پایدار پاسخ دهید: دردی که به طور مکرر با فعالیت عود می کند، به جای خوددرمانی مکرر، مستحق ارزیابی است.
- توانبخشی کامل: یک برنامه ناتمام بازگشت به ورزش ممکن است کمبودهایی در قدرت، اعتماد به نفس یا کنترل ایجاد کند.
عملکرد مشابه درمان نیست. ابزارهای پوشیدنی، تجزیه و تحلیل حرکت و داده های آموزشی ممکن است از تصمیم گیری حمایت کنند، اما به طور مستقل آسیب را تشخیص نمی دهند و نباید جایگزین ارزیابی بالینی در صورت وجود علائم مربوطه شوند.
چه زمانی باید به متخصص پزشکی ورزشی مراجعه کرد؟
ارزیابی حرفه ای زمانی مناسب است که درد فعالیت عادی را محدود می کند، علائم به طور مکرر عود می کند، تورم ادامه می یابد، قدرت یا حرکت بهبود نمی یابد، یا یک آسیب مانع از بازگشت ایمن به کار یا ورزش می شود.
برای استخوان یا مفصل بدشکل مشهود ، زخم باز بر روی شکستگی مشکوک، ناتوانی در تحمل وزن، تورم شدید یا با افزایش سریع، از دست دادن حس، ضعف مشخص، رنگ پریده یا سرد اندام، علائم هشدار دهنده آسیب سر، مشکل تنفسی یا سایر علائم شدید به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید. راهنمایی اضطراری بسته به مکان متفاوت است. در صورت لزوم با خدمات اورژانس محلی مناسب تماس بگیرید.
سوالات مفیدی که باید از یک ارائه دهنده بپرسید عبارتند از:
- تشخیص کار چیست و چه شرایط دیگری در نظر گرفته می شود؟
- آیا تصویربرداری در حال حاضر ضروری است یا فقط در صورتی که علائم بهبود نیابد؟
- کدام فعالیت ها در دوران نقاهت بی خطر هستند؟
- قبل از بازگشت به تمرین یا مسابقه چه معیارهایی باید رعایت شود؟
- چه زمانی باید آسیب را دوباره ارزیابی کرد یا به متخصص دیگری ارجاع داد؟
تجهیزات پزشکی ورزشی برای بیمارستان ها و توزیع کنندگان
برای بیمارستان‌ها، توزیع‌کنندگان و شرکای OEM/ODM، 'پزشکی ورزشی' همچنین سیستم‌های محصول مورد استفاده در آرتروسکوپی، بازسازی رباط، تثبیت تاندون به استخوان و روش‌های منیسک را توصیف می‌کند. تصمیمات خرید باید بر اساس استفاده مورد نظر، ثبت قابل اجرا، سازگاری کامل با سیستم، در دسترس بودن ابزار، دستورالعمل های عقیم سازی، قابلیت ردیابی و الزامات قانونی محلی باشد.
XC Medico سیستم‌های ارتوپدی و پزشکی ورزشی شامل دسته‌بندی محصولات برای زانو، شانه، پا و مچ پا و روش‌های انتخابی مچ دست است. خریداران می توانند موارد مرتبط را بررسی کنند سیستم های لنگر بخیه ، در مورد آن بیاموزید لنگرهای بخیه غیر قابل جذب ، یا راهنمای آن را بررسی کنید مجموعه ابزار آرتروسکوپی زانو.
برای خرید حرفه ای: محدوده ایمپلنت و ابزار پزشکی ورزشی XC Medico را بررسی کنید، سپس کاربرد دقیق مورد نظر، اندازه ها، ابزار، اسناد و الزامات ثبت نام را با تیم محصول تأیید کنید.
سوالات متداول در مورد پزشکی ورزشی
آیا پزشکی ورزشی فقط برای ورزشکاران حرفه ای است؟
خیر. پزشکی ورزشی همچنین به ورزشکاران تفریحی، کودکان، سالمندان فعال و افرادی که کار یا فعالیت روزانه آنها تحت تأثیر آسیب اسکلتی عضلانی است، خدمات می دهد.
آیا مراجعه به پزشک ورزشی به معنای نیاز به جراحی است؟
خیر. بسیاری از آسیب های ورزشی بدون جراحی مدیریت می شوند. درمان ممکن است شامل اصلاح فعالیت، توانبخشی، بریس یا اقدامات دیگر باشد. جراحی برای تشخیص های منتخب و شرایط بیمار در نظر گرفته می شود.
تفاوت بین یک پزشک ورزشی و یک جراح ارتوپد چیست؟
یک پزشک پزشکی ورزشی معمولاً بر ارزیابی غیرجراحی، درمان و بازگشت به فعالیت تمرکز می کند. جراح ارتوپد می تواند هم مراقبت های غیرجراحی و هم درمان جراحی را ارائه دهد. مسیرها و عناوین آموزشی بسته به کشور متفاوت است.
چه زمانی برای آسیب ورزشی تصویربرداری لازم است؟
تصویربرداری زمانی انتخاب می شود که بتواند به یک سوال بالینی خاص پاسخ دهد. اشعه ایکس، سونوگرافی و MRI ساختارهای متفاوتی را نشان می دهد و هر آسیب جزئی نیاز به تصویربرداری فوری ندارد.
بهبودی پس از آسیب ورزشی چقدر طول می کشد؟
هیچ زمان بهبودی جهانی وجود ندارد. بافت آسیب دیده، شدت، درمان، سن، سلامتی، پیشرفت توانبخشی و نیازهای فعالیت همگی بر جدول زمانی تأثیر می گذارند.
مراجع پزشکی و مطالعه بیشتر
- موسسه ملی آرتریت و بیماری‌های اسکلتی و عضلانی و پوستی: آسیب‌های ورزشی.
- NIAMS: آسیب های ورزشی - تشخیص، درمان و اقدامات لازم.
- سازمان غذا و داروی ایالات متحده: اطلاعات مهم درباره درمان های پزشکی احیا کننده.
- کالج آمریکایی پزشکی ورزشی: جایگاه ها و ارتباطات علمی.
