বিভিন্ন মেৰুদণ্ডৰ সংক্ৰমণৰ বৈশিষ্ট্যৰ সাৰাংশ

বেক্টেৰিয়া, ভেঁকুৰ আৰু অধিক কমেইহে পৰজীৱীৰ দ্বাৰা হোৱা সকলো পেশী-কংকালৰ সংক্ৰমণৰ ২%ৰ পৰা ৭% মেৰুদণ্ডৰ ডিচাইটিছ হয়। মেৰুদণ্ডৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰায় আধা অংশ কঁকালৰ মেৰুদণ্ডত, এক তৃতীয়াংশতকৈ অলপ বেছি থ’ৰেচিক মেৰুদণ্ডত আৰু বাকীখিনি ছাৰ্ভাইকেল মেৰুদণ্ডত অৱস্থিত।

পূঁজযুক্ত সংক্ৰমণ

পিউৰুলেণ্ট স্পাইনেল ডিচাইটিছ (PS) সাধাৰণতে ৰক্তজনিতভাৱে বিয়পি পৰা সংক্ৰমণৰ ফলত হয়, ষ্টেফাইলোক’কাছ অৰেয়াছ আটাইতকৈ সাধাৰণ ৰোগকাৰক, বেছিভাগ সময়তে কঁকালৰ মেৰুদণ্ডৰ সৈতে জড়িত আৰু ৰোগৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত এক্স-ৰেত নিৰ্দিষ্টতা আৰু সংবেদনশীলতাৰ অভাৱ। মেৰুদণ্ডৰ সংক্ৰমণৰ আগতীয়া নিৰ্ণয়ৰ বাবে বৰ্ধিত এম আৰ আই হৈছে পছন্দৰ পদ্ধতি; এম আৰ আইয়ে হাড়ৰ মজ্জাৰ এডিমা আৰু মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰ, আন্তঃমেৰুদণ্ডী ডিস্ক, এপিডুৰেল স্থান আৰু/বা চাৰিওফালৰ কোমল কলাসমূহৰ বৃদ্ধি প্ৰদৰ্শন কৰে য'ত প্ৰধানকৈ মেৰুদণ্ডৰ শেষ প্লেটৰ ওচৰত অৱস্থিত ফোঁহা গঠন হয় বা নথকা।

টোকা: (ক) পাৰ্শ্বীয় কঁকালৰ মেৰুদণ্ডৰ ৰেডিঅ’গ্ৰাফত L4 -L3 ডিস্কৰ উচ্চতা হ্ৰাস আৰু L4 ৰ ওপৰৰ এণ্ডপ্লেট ধ্বংস হোৱা দেখা গৈছে (তীৰ চিহ্ন)। 

(খ) L3 ত মৃদু পশ্চাদ পিছল। L3 - L4 ডিস্কৰ ধ্বংস আৰু কাষৰীয়া এণ্ডপ্লেটসমূহত খহনীয়া পৰিৱৰ্তন (তীৰ চিহ্ন)। 

(গ) মেৰুদণ্ডৰ শেষ প্লেটৰ খহনীয়া পৰিৱৰ্তন আৰু কাষৰীয়া মেৰুদণ্ডৰ হাড়ৰ মজ্জাৰ অস্বাভাৱিক সংকেত দেখুওৱা চুম্বকীয় অনুনাদ (MR) ছবি (তীৰ চিহ্ন)। প্ৰিভাৰ্টব্ৰেল কোমল কলাবোৰ লক্ষণীয়ভাৱে এডিমেটাছ আৰু প্ৰদাহজনিত পৰিৱৰ্তন ঘটে। 

(ঘ) শিৰাত কনট্ৰাষ্ট বেজী দিয়াৰ পিছত চেজিটেল t1 য়ে হাড়ৰ মজ্জাত (এষ্টেৰিস্ক) সংকেত বৃদ্ধি পায়, এপিডুৰেল স্থান আৰু প্ৰিভাৰ্টব্ৰেল কোমল কলাত সংকেত বৃদ্ধি পায়। কেন্দ্ৰীয় খালটোৰ ইনডেণ্টেচন (কাঁড় চিহ্ন) মন কৰক।

মেৰুদণ্ডৰ যক্ষ্মা ৰোগ

মেৰুদণ্ডৰ যক্ষ্মা (TS), গ্ৰাম-ধনাত্মক মাইকোবেক্টেৰিয়াম যক্ষ্মা ৰোগৰ ফলত হোৱা আটাইতকৈ সাধাৰণ নন-পিউৰুলেণ্ট গ্ৰেনুলোমেটাছ মেৰুদণ্ডৰ সংক্ৰমণ আৰু টি এছক পি এছৰ পৰা পৃথক কৰা ইমেজিং বৈশিষ্ট্যসমূহ তলৰ তালিকাত দেখুওৱা হৈছে:

পলমকৈ কৰা ৰেডিঅ’গ্ৰাফত হাড় ধ্বংস হোৱা, ডিস্কৰ উচ্চতা হ্ৰাস পোৱা আৰু চাৰিওফালৰ কোমল কলাৰ কেলচিফিকেশনৰ সৈতে বা নথকা কোমল কলাৰ ফোঁহা দেখা যায়।

এম আৰ আইত তৰল-সংবেদনশীল ক্ৰমৰ সাধাৰণ t1 কম সংকেতৰ তীব্ৰতা আৰু উচ্চ সংকেত তীব্ৰতা আগফালৰ মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰটো জড়িত হৈ থাকে আৰু সাধাৰণতে ডিস্ক জড়িত নোহোৱাকৈয়ে ছাবলিগেমেণ্টাছ পথৰ মাজেৰে অন্য মেৰুদণ্ডলৈ বিস্তৃত হ’ব পাৰে।

টোকা: ৬৫ বছৰীয়া পুৰুষৰ (ক) অক্ষীয় আৰু (খ) কঁকালৰ ফোঁহা (তাৰকা) চেপটাল আৰু বেৰ বৃদ্ধি (বগা কাঁড় চিহ্ন)।L3ৰ পৰা S1 মেৰুদণ্ডী শৰীৰ বৃদ্ধি। কোনো বিশেষ বৃদ্ধি নোহোৱাকৈ ভাঙি যোৱা আন্তঃমেৰুদণ্ডী ডিস্ক। ডুৰাল চেক কম্প্ৰেছন (বগা কাঁড় চিহ্ন)। (গ) L3ৰ পৰা S1লৈকে মেৰুদণ্ডী শৰীৰৰ ধ্বংসৰ ct পুনৰ্গঠন ছবি।

ব্ৰুচেলা সংক্ৰমণ

ব্ৰুচেল’ছিছ হৈছে গ্ৰাম-নেগেটিভ বেচিলাছৰ দ্বাৰা হোৱা বিশ্বব্যাপী স্থানীয় জুন’ছিছ। ইয়াৰ লগত প্ৰায়ে কঁকালৰ মেৰুদণ্ড বিশেষকৈ এল ৪ জড়িত থাকে।

এই ৰোগ আন্তঃমেৰুদণ্ডী ডিস্কৰ মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰৰ আগফালৰ অংশত আৰম্ভ হয় আৰু ই সৰু সৰু গাঁঠিবোৰৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে। পেৰাভাৰ্টব্ৰেল এবচেছ কমকৈ দেখা দিয়ে আৰু টি এছতকৈ আকাৰত সৰু। মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰবিজ্ঞান অক্ষত অৱস্থাত থাকে।

বি:দ্ৰ: ব্ৰুচেলা লাম্ব’ৰামৰ সংক্ৰমণ, ৰেডিঅ’গ্ৰাফত কঁকালৰ মেৰুদণ্ডৰ স্ক্লেৰ’ছিছ, কঁকালৰ মেৰুদণ্ড আগলৈ পিছলি যোৱা, মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰৰ আগফালৰ প্ৰান্তত অনিয়মিত পদক্ষেপৰ দৰে ধ্বংস আৰু মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰৰ আগফালৰ প্ৰান্তত হাড়ৰ ক্ৰিব্ৰিফৰ্ম গঠন হোৱা দেখা যায়।

ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ

ভেঁকুৰৰ মেৰুদণ্ডৰ সংক্ৰমণ (FS) বিৰল আৰু ইমিউন’চাপ্ৰেছড ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বেছিকৈ দেখা যায়। ছ্যুড’ম’নাছ, এছপাৰজিলাছ, বেচিলাছ, কক্সিড’ইডছকে ধৰি বহুতো ভেঁকুৰ সম্ভাৱনাময়ভাৱে জড়িত হৈ থাকে। থ’ৰেচিক স্পাইন হৈছে আটাইতকৈ সাধাৰণ স্থান, আৰু টি এছৰ দৰেই সংক্ৰামক প্ৰক্ৰিয়াটো মেৰুদণ্ডৰ আগফালৰ অংশৰ পৰা আৰম্ভ হয় আৰু কেতিয়াবা অসংলগ্ন মেৰুদণ্ডলৈও বিয়পিব পাৰে।

বি:দ্ৰ: কক্সিডিঅ’ইড’মাইক’ছিছ ৰোগীৰ চিটি স্কেন চেজিটেল ইমেজ। স্ক্লেৰটিক প্ৰান্ত নথকা সীমিত হাড়ৰ ক্ষত উপস্থাপনত এই ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণুৰ বাবে সাধাৰণ। T1 ৰ ব্যাপক ধ্বংস হোৱাৰ ফলত মেৰুদণ্ডৰ পতন ঘটে। হাড়ৰ বিস্তৃত ক্ষত থকাৰ পিছতো C7-T1 আন্তঃমেৰুদণ্ডী স্থান সংৰক্ষিত আছিল, একেজন ৰোগীৰ কক্সিডিঅ’ইড’মাইক’ছিছ (সোঁফালৰ পেনেল) চেজিটেল MRT2WI ৰ এটা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তনে C7-T1 আন্তঃমেৰুদণ্ডী স্থান মাহৰ সংৰক্ষণ নিশ্চিত কৰে, য’ত এটা উল্লেখযোগ্য T2 সংকেত C6-C7 ডিস্কৰ আগতীয়া জড়িত হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে। হাড়ৰ ঘাঁটো মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰৰ আগফালৰ চাবকৰ্টিকেল হাড়লৈকে বিস্তৃত হৈছিল, যাৰ ফলত আগফালৰ কোমল কলাৰ সংক্ৰমণ IV হৈছিল। সংক্ৰামক পৰিৱৰ্তন একাধিক স্তৰলৈ বিয়পি পৰে, সহজেই ছাবলিগমেণ্টাছ প্ৰকাৰৰ প্ৰসাৰণৰ ধৰণ চিনাক্ত কৰিব পাৰি, যিয়ে অকাষৰ স্তৰত একাধিক ক্ষতৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।

এংকাইল’ছিং স্পণ্ডাইলাইটিছ

এংকাইল’ছিং স্পণ্ডাইলাইটিছ (AS) হৈছে দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰদাহজনিত অটোইম্যুন ৰোগ যিয়ে প্ৰধানকৈ মেৰুদণ্ডক প্ৰভাৱিত কৰে আৰু মেৰুদণ্ডৰ সংযোজনৰ ফলত তীব্ৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিষৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।

এ এছ ৰোগীৰ আন এটা জটিলতা হ’ল সীমিত ডিস্ক ৰোগৰ বিকাশ আৰু ইমেজিং কৰিলে কাষৰীয়া এটা বা দুটা মেৰুদণ্ডৰ ফ’কেল ডিফেক্ট, ডিস্কৰ স্থান সংকুচিত হোৱা আৰু অষ্টিঅ’লাইটিক দোষক আগুৰি থকা প্ৰতিক্ৰিয়াশীল স্ক্লেৰ’ছিছৰ অঞ্চলৰ দ্বাৰা প্ৰদাহজনিত স্পণ্ডাইলাইটিছৰ পৰা এ এলক পৃথক কৰিব পাৰি।

বি:দ্ৰ: এংকাইল’ছিং স্পণ্ডাইলাইটিছ ৰোগী, ৪৪ বছৰীয়া পুৰুষ, কঁকালৰ তলৰ অংশৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিষ আৰু গতিৰ পৰিসৰ সীমিত। (a) থ'ৰেচিক আৰু (b) লাম্বাৰ স্পাইন হাড়ৰ খিৰিকীৰ চেজিটেল চিটিত আগফালৰ দীৰ্ঘায়িত লিগামেণ্টৰ কাষেৰে বিস্তাৰিত লিগামেণ্টাছ চিণ্ডেচম'ছিছ দেখা যায় (তীৰ চিহ্ন)। ইয়াৰ উপৰিও লাম্বাৰ ইন্টাৰস্পাইনাছ লিগামেণ্টৰ অস্থিকৰণ আৰু সংযোজন হয় (কাঁড় চিহ্ন দেখুওৱা হৈছে)। (গ) কঁকালৰ মেৰুদণ্ডৰ স্তৰত ক’ৰ’নেল ছবিত পশ্চাৎ উপাদান আৰু আৰ্টিকুলাৰ চাইন’ভিয়াল গাঁঠিৰ সংযোজন দেখা যায় (তীৰ চিহ্ন)।

অষ্টিঅ’মাইলাইটিছ চিনড্ৰম

'SAPHO'ৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপটোৱে পেশী-কংকাল আৰু ছালৰ প্ৰকাশৰ সংমিশ্ৰণক বুজায় (চাইনোভাইটিছ, ব্ৰণ, পুষ্টুলোচিছ, অষ্টিঅ'মেলেচিয়া, আৰু অষ্টিঅ'মাইলাইটিছ), য'ত আগফালৰ থ'ৰেচিক বেৰ (ষ্টেৰনোক্লেভিকুলাৰ গাঁঠি, কষ্ট'থ'ৰেচিক গাঁঠি আৰু ষ্টেৰনোএচিটাবুলাৰ কঁকালৰ গাঁঠিকে ধৰি) আটাইতকৈ বেছি জড়িত, তাৰ পিছত লাম্বাৰ আৰু... 'এক্স-ৰে ৰেডিঅ'গ্ৰাফ'ত আটাইতকৈ সাধাৰণ প্ৰকাশ হ'ল ভাৰ্টব্ৰেল বডি অষ্টিঅ'লাইছিছ, লগতে অষ্টিঅ'মেলেচিয়া আৰু পেৰাস্পাইনেল অ'চিফিকেশন আন্তঃমেৰুদণ্ডী ডিস্ক বা আগফালৰ এণ্ডপ্লেটৰ আন্তঃমেৰুদণ্ডী সংযোগস্থল, আৰু কোমল কলাৰ এডিমা।

বি:দ্ৰ: SAPHO চিনড্ৰম থকা ৬২ বছৰীয়া পুৰুষ। (ক) চেজিটেল t2-ৱেইটেড আৰু (খ) কম্পিউটেড ট'ম'গ্ৰাফী (CT) ছবিত আগফালৰ দীৰ্ঘায়িত লিগামেণ্টৰ অস্থিকৰণ দেখা যায় (ক'লা কাঁড় চিহ্ন) ডিস্ক বা পেৰাভাৰ্টব্ৰেল তৰলৰ কোনো উল্লেখযোগ্য অস্বাভাৱিকতা দেখা নাযায়। পুৰণি কম্প্ৰেছন ফ্ৰেক্টৰৰ পিছত L1 অতিশয় পুনৰ স্থাপন কৰা হয়। (গ) অক্ষীয় চিটিত সোঁফালৰ কষ্টোভাৰ্টব্ৰেল জয়েন্টৰ এংকাইল’ছিছ দেখা যায় (এষ্টেৰিস্ক)। (ঘ) তিৰ্যক ক’ৰ’নাল চিটি পুনৰ্গঠনত দ্বিপাক্ষিক থ’ৰেচিক ৰিবকেজ ক্লেভিকল এংকাইল’ছিছ (ক’লা তাৰকা) দেখা যায়। (ঙ) হাড়ৰ স্কেনত আক্ৰান্ত দুয়োটা গাঁঠিতে ৰেডিঅ’ট্ৰেচাৰ গ্ৰহণ হোৱা দেখা যায় (বগা তাৰকা)।

ডায়েলাইছিছ সম্পৰ্কীয় স্পণ্ডিলোআৰ্থ্ৰপেথী

ডায়েলাইছিছ সম্পৰ্কীয় স্পণ্ডিলোআৰ্থ্ৰপেথী (DRS) হৈছে দীৰ্ঘম্যাদী হিমোডায়েলাইছিছ কৰা ৰোগীৰ ৰোগজনিত পৰিৱৰ্তন। ই ছাৰ্ভাইকেল মেৰুদণ্ডত বেছিকৈ দেখা যায় আৰু সাধাৰণতে আন্তঃমেৰুদণ্ডী স্থান সংকুচিত হোৱা, শেষৰ প্লেট ধ্বংস হোৱা, স্ক্লেৰচিছৰ অভাৱ, নতুন হাড় গঠন, পেৰাস্পাইনেল সংক্ৰমণ/ফোঁহা, আৰু স্থান শক্তিশালী হোৱাৰ লগে লগে দেখা দিয়ে।

বি:দ্ৰ: লাম্বাৰ আৰু চেক্ৰেল পেলভিছৰ ব্যাপক অষ্টিঅ’পৰ’ছিছ। ৫ টা মেৰুদণ্ডৰ এণ্টেৰ’ছুপেৰিয়েৰ প্ৰান্তৰ ধ্বংস আৰু প্ৰান্তৰ স্ক্লেৰটিক হাইপাৰপ্লাছিয়া (ৰঙা কাঁড় চিহ্নৰে দেখুওৱা হৈছে)। কাষৰীয়া দাগযুক্ত হাইপাৰপ্লাছিয়া। ইলিয়ামৰ পাৰ্শ্বীয় আৰ্টিকুলাৰ পৃষ্ঠ, একাধিক আভ্যন্তৰীণ মৃত হাড় আৰু স্থানীয় দাগৰ দৰে কলাৰ হাইপাৰপ্লাছিয়া (নীলা কাঁড় চিহ্নৰে দেখুওৱা) ধ্বংসৰ সৈতে বাওঁ চেক্ৰ'ইলিয়াক জয়েন্টৰ ধ্বংস।

টোকা: এম আৰ বৰ্ধিত: মেৰুদণ্ডৰ ৰিম অষ্টিঅ’ফাইটৰ সৈতে লাম্বাৰ ৪/৫ ডিস্কৰ উখহি উঠা, লিগামেণ্টাম ফ্লেভামৰ হাইপাৰট্ৰফি, মেৰুদণ্ডৰ খাল সামান্য সংকীৰ্ণ হোৱা, আৰু ডুৰাল চেকৰ আগফালৰ প্ৰান্ত সংকোচন। লাম্বাৰ ৫ মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰটো সীমিতভাৱে অৱতল আৰু ইয়াক দীঘল T1 আৰু T2 WI কম্প্ৰেছন ফেট হাই চিগনেলৰ ষ্ট্ৰিপ হিচাপে দেখা যায়, আৰু বৃদ্ধিৰ পিছত বৃদ্ধি হোৱা দেখা যায়। লাম্বাৰ ৫ আৰু চেক্ৰেল ১ ৰ এণ্ডপ্লেটৰ তলত আৰু চেক্ৰ'ইলিয়াক জয়েন্টৰ তলত অস্বাভাৱিক সংকেতৰ একাধিক পেচ দেখা যায়, T1WI ত কম সংকেত আৰু T2WI ত সামান্য উচ্চ সংকেত, আৰু বৃদ্ধি স্কেনত বৃদ্ধি দেখা যায় (ৰঙা কাঁড় চিহ্ন)। চেক্ৰেল ভাৰ্টব্ৰেৰ আগফালৰ প্ৰান্তত কোমল কলাৰ ঘন হোৱা দেখা গৈছিল, আৰু বৰ্ধিত স্কেনত বৃদ্ধি হোৱা দেখা গৈছিল (নীলা কাঁড় চিহ্ন)। শ্ৰোণীকোষৰ দুয়োফালে ইলিয়াম, নিতম্ব, চেক্ৰাম আৰু মেৰুদণ্ডৰ মূৰৰ হাড়ৰ সংকেতত কোনো ধৰণৰ স্পষ্ট অস্বাভাৱিকতা দেখা নগ’ল আৰু আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক শ্ৰোণী পেশীৰ সংকেত স্বাভাৱিক আছিল, পেশীৰ ফাঁক স্পষ্ট আৰু গাঁঠিৰ ফাঁক স্বাভাৱিক আছিল, বহল আৰু সংকুচিত হোৱাৰ লক্ষণ নাছিল।

স্পাইনেল গাউট

মেৰুদণ্ডত একস্ফটিকীয় ইউৰেট স্ফটিক (MUC) জমা হোৱাটোৱেই মেৰুদণ্ডৰ গাউটৰ বৈশিষ্ট্য। স্পাইনেল গাউটে প্ৰধানকৈ কঁকালৰ মেৰুদণ্ডত প্ৰভাৱ পেলায়। ৰেডিঅ'গ্ৰাফত অবিশেষ প্ৰকাশ দেখা যায় আৰু চিটিয়ে স্ক্লেৰটিক প্ৰান্তৰ সৈতে হাড়ৰ খহনীয়াৰ উন্নত বৈশিষ্ট্য দেখুৱায়। mri প্ৰকাশ অবিশেষ।

বি:দ্ৰ: চিটি প্লেইন স্কেনত গাঁঠিৰ স্থান সংকুচিত হোৱা আৰু দ্বিপাক্ষিক আৰ্টিকুলাৰ পৃষ্ঠ ধ্বংস হোৱা দেখা যায়। ৰোগ নিৰ্ণয় নিশ্চিত কৰিবলৈ আৰ্থ্ৰ’চেণ্টেছিছৰ প্ৰয়োজন হয়।

নিউৰ’স্পণ্ডাইলাইটিছ

নিউৰ’জেনিক স্পণ্ডাইলাইটিছ (NS), ধ্বংসাত্মক প্ৰগতিশীল আৰ্থ্ৰপেথী, সংবেদন আৰু প্ৰ’প্ৰ’চেপচন হেৰুৱাৰ পিছত হয়। ইয়াৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ কাৰণ হ’ল মেৰুদণ্ডৰ আঘাতজনিত আঘাত, যিটো ৭০% ৰোগীৰ হিচাপত পৰে। আন কাৰণসমূহৰ ভিতৰত ডায়েবেটিছ মেলিটাছ, মেৰুদণ্ডৰ কেভাৰ্নাছ ৰোগ, আৰু অন্যান্য স্নায়ুজনিত বিকাৰ যেনে পেৰ’নিয়াল মাস্কুলাৰ ডিষ্ট্ৰফি আৰু গুইলেইন-বাৰে চিনড্ৰম। ওজন বহন কৰাত থ’ৰাকলম্বাৰ আৰু লুম্বোচেক্ৰেল জংচনৰ ভূমিকাৰ বাবে ইহঁত আটাইতকৈ বেছি জড়িত স্থান।

এন এছৰ সাধাৰণ প্ৰকাশ হ'ল হাড়ৰ খণ্ড, আন্তঃমেৰুদণ্ডী গাঁঠিৰ অনিয়ম আৰু অসামঞ্জস্যতাৰ ফলত মেৰুদণ্ডৰ শৰীৰ পিছল, একাধিক এণ্ডপ্লেট আৰু সৰু গাঁঠিৰ খহনীয়া হোৱাৰ লগতে স্ক্লেৰ'ছিছত হাড়ৰ ঘনত্ব সংৰক্ষণ, আৰু কোমল কলাৰ ভৰ।

বি:দ্ৰ: ৫৮ বছৰীয়া পুৰুষৰ নিউৰ’পেথিক মেৰুদণ্ড। (ক) চেজিটেল আৰু (খ) ক'ৰ'নেল কম্পিউটেড ট'ম'গ্ৰাফিক পুনৰ্গঠনত হাড়ৰ খণ্ডৰ সৈতে একাধিক লাম্বাৰ ভাৰ্টব্ৰেল এণ্ডপ্লেট আৰু আৰ্টিকুলাৰ চাইন'ভিয়াল জয়েন্ট ইৰ'চন (তীৰ চিহ্ন) দেখা যায়। আন্তঃমেৰুদণ্ডী স্থান বহল হোৱাৰ লগে লগে L2-L3 আন্তঃমেৰুদণ্ডী ডিস্ক ইউনিটৰ ধ্বংস (তাৰকা চিহ্ন)। (গ) চেজিটেল আৰু (ঘ) অক্ষীয় t2-ওজনযুক্ত চুম্বকীয় অনুনাদ ক্ৰম যিয়ে L2-L3 আন্তঃমেৰুদণ্ডী স্থান বহল হোৱাটো নিশ্চিত কৰে। L2-L3-L4 ৰ পিছফালে আক্ৰান্ত মেৰুদণ্ডৰ উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন। মেৰুদণ্ডী প্ৰক্ৰিয়াৰ পিছফাল আৰু আগফালৰ কোমল কলাতো ইফিউচন হয় (এষ্টেৰিস্ক)।