روش‌ها و تکنیک‌های کلاسیک قرار دادن سوزن بسته برای شکستگی‌های رادیوس دیستال

شکستگی رادیوس دیستال یک شکستگی شایع پس از لیز خوردن روی برف در زمستان است و جااندازی بسته و تثبیت سیم کرشنر رایج ترین روش های درمانی هستند.

در این مقاله به اصول و تکنیک های K-Wiring برای معرفی تکنیک های جراحی پینینگ بسته اشاره شده است.

تکنیک تثبیت سه سیم، تکنیک تثبیت سه سیم کلاسیک است

یکی از طریق سل لیستر.

یکی از طریق فرآیند استیلوئید شعاعی.

یکی از طریق بلوک استخوان حفره ماه.

اگر: شکستگی های شدید و پوکی استخوان رخ دهد، می توان از سیم های Kirschner اضافی استفاده کرد.

1. روش جراحی

ابتدا جااندازی بسته شکستگی با کشش آهسته و پیوسته انجام می شود و جابجایی پشتی و شعاعی با فلکشن کف دست و انحراف اولنار اصلاح می شود. پس از جااندازی، دست بر روی یک ورقه نورد شده قرار می گیرد و خم شدن کف دست و انحراف اولنار حفظ می شود (شکل 2a, b) و با حداقل سه سیم Kirschner از راه پوست ثابت می شود.

اولین سیم K در سل لیستر وارد می شود، با زاویه 45 درجه، و به سمت قشر کف دست قطعه استخوان پروگزیمال در محور طولانی شعاع قرار می گیرد. اگر نقطه درج در سمت اولنار سل لیستر باشد، تاندون اکستانسور پولیسیس ممکن است آسیب ببیند.

سیم K دوم 0.5 سانتی متر دیستال به فرآیند استیلوئید شعاعی وارد می شود، وایر K در زاویه 60 درجه نسبت به محور شعاعی قرار دارد و به قشر اولنار نزدیک به شکستگی نفوذ می کند.

سومین سیم K به قطعه استخوان حفره لونات در فاصله 0.5 سانتی متری دیستال از خط مفصل مچ دست، که بین قسمت های اکستانسور چهارم و پنجم قرار دارد، ثابت می شود. سیم K همانطور که در شکل های a و b در زیر نشان داده شده است به سمت کف شعاع با زاویه 45 درجه ثابت می شود.

تثبیت کلاسیک با سیم Kirschner از راه پوست شکستگی های دیستال رادیوس در شکل های ae در زیر نشان داده شده است.

 

حرکت انگشت پس از تثبیت سیم کرشنر از راه پوست در شکل های آگهی زیر نشان داده شده است.

2. اقدامات احتیاطی و تکنیک های جراحی

1. اگر سیم K بدون نفوذ به قشر طرف مقابل به داخل حفره مدولاری بلغزد، ممکن است در اثر شیب زیاد هنگام ورود سیم K ایجاد شود. در این حالت، افراد تمایل دارند دست های خود را برای کاهش شیب بالا ببرند. اما در واقع برعکس این موضوع صادق است. سیم K به صورت مقعر زاویه دار و خم می شود که منجر به شکست سوراخ شدن سیم K می شود. در عوض، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، باید مطابق شکل سیم K به آرامی به سمت بالا محدب شود.

هنگامی که سیم K به صورت محدب به سمت بالا است، یک نقطه ورودی در قشر دیستال بدون فشار محوری ایجاد می شود و می تواند به قشر دیستال نفوذ کند. همچنین، نقطه درج باید تغییر کند و از ابتدا شروع شود (شکل های ae زیر).

2. در تکنیک کاپاندجی، دو تا سه سیم K به محل شکستگی وارد می‌شوند تا قطعات شکستگی دیستال را کاهش داده و در موقعیت مورد نظر اصلاح کنند. پس از کاهش، سیم های K به قطعات پروگزیمال پیش می روند (شکل های af زیر).

3. اگر نقاط ورود و خروج سیم کیرشنر بسیار نزدیک به شکستگی باشد، ممکن است شکست فیکساسیون رخ دهد. دو سیم کیرشنر پشتی نباید از قشر کف دست در یک سطح عبور کنند و نقطه خروج کف دست باید 2 سانتی متر از محل شکستگی فاصله داشته باشد. شکل های ac را در زیر ببینید.

4. هنگامی که قشر پشتی به شدت خرد شده است، سعی کنید وارد محل شکستگی قطعه استخوان دیستال نشوید، زیرا ممکن است منجر به شکست فیکساسیون شود. ارقام ae در زیر

5. برای پوکی استخوان شدید، بهتر است از چهار تا پنج سیم کیرشنر برای رفع شکستگی استفاده شود. گاهی اوقات به منظور حفظ طول رادیوس، از سیم کرشنر عرضی برای تثبیت بلوک استخوانی رادیوس دیستال به استخوان اولنا استفاده می شود.

6. در شکستگی های بخش بلند انتهای اپی فیزیال، می توان از سیم کیرشنر شیب دار بزرگ برای فیکساسیون استفاده کرد. با این حال، سیم کیرشنر ممکن است به داخل حفره مدولاری بلغزد و تعمیر آن دشوار است (شکل های آگهی زیر).

7. قطعه استخوان داخل مفصلی ابتدا با سیم کرشنر عرضی زیر غضروف باز شده و ثابت می شود و سپس با سه سیم کیرشنر از راه پوست به روش معمول ثابت می شود (شکل های آگهی زیر).

8. شکستگی خرد شده شدید شعاع دیستال همراه با کوتاه شدن و فروپاشی نیاز به یک سیم عرضی کرشنر اضافی برای عبور از اولنا برای حفظ ارتفاع رادیوس دارد. همانطور که در شکل های a و b در زیر نشان داده شده است، سیم کیرشنر به بهترین وجه از سمت کف دست پروسه استیلوئید به سمت پشتی استخوان اولنا نشان داده می شود.

9. شکستگی استیلوئید رادیال با جابجایی پشتی. پس از کاهش، با دو سیم استیلوئید شعاعی Kirschner ثابت کنید: یکی در سمت پشتی و دیگری در سمت کف دست تا نوک استایلوئید. (شکل های a و b زیر)

10. شکستگی چهار قسمتی رادیوس دیستال، با جابجایی پشتی و جدا شدن حفره ماه از سمت کف دست. سیم کیرشنر را می توان از قشر پشتی به صورت مورب از قسمت پروگزیمال به قسمت استخوان متاکارپ دیستال ثابت کرد. (شکل های a و b زیر).

11. هنگام استفاده از سیم های کیرشنر پشتی و کف دست برای درمان شکستگی های خرد شده رادیوس دیستال، اگر قطعه کف دست حفره لونات در حین جراحی کاهش نیابد، می توانید از روش کف دست استفاده کنید، از گیره عروقی برای جدا کردن استخوان استفاده کنید و سپس سیم کیرشنر را از قطعه لبه کف دست وارد کنید. (شکل های زیر)

12. برای شکستگی‌های شعاع دیستال با جابجایی آشکار که نمی‌توان آنها را با کاهش بسته کاهش داد، می‌توان از سیم کیرشنر 3 میلی‌متری برای بلند کردن قطعه شکستگی دیستال از پشت برای رسیدن به کاهش استفاده کرد (شکل‌های ah زیر).

13. از فیکساتورهای خارجی برای درمان شکستگی های خرد شده رادیوس دیستال استفاده کنید. فیکساتورهای خارجی برای شکستگی‌های خرد شده شدید شعاع دیستال همراه با تورم بزرگ، شکستگی‌های باز یا شرایط پوستی موضعی که اجازه تثبیت داخلی را نمی‌دهند (مانند تثبیت صفحه) مناسب هستند (شکل‌های آگهی زیر).

3. جلوگیری از عوارض

1. برای جلوگیری از تثبیت ناپایدار، به عملیات زیر توجه کنید

به فیکساسیون دو قشر توجه کنید.

از قرار دادن نقطه خروجی دیستال سوزن نزدیک به شکستگی خودداری کنید.

از همگرا شدن تمام سیم های کیرشنر در انتهای دیستال برای تمرکز نیرو خودداری کنید.

مراقب باشید هنگام خم کردن سیم کیرشنر از چرخش شل خودداری کنید.

در صورت پوکی استخوان، فیکساسیون اضافی با سیم Kirschner مورد نیاز است.

2. اقدامات برای جلوگیری از عفونت مجرای سوزنی

ابتدا پوست را ببرید، بافت نرم را با یک گیره عروقی به استخوان جدا کنید و سپس از سیم کیرشنر استفاده کنید.

برای جلوگیری از نکروز حرارتی به آرامی سوراخ کنید.

از تکرار بیش از حد عملیات خودداری کنید.

فشار سیم کیرشنر روی پوست را کاهش دهید.