نیلینگ داخل مدولری فمورال - چگونه بهترین نقطه درج را انتخاب کنیم؟

مقدمه

توسعه درمان شکستگی استخوان فمور را می توان به دهه 1940 ردیابی کرد، زمانی که کونتشر تکنیک نیلینگ داخل مدولری بسته را معرفی کرد. استفاده از ناخن های داخل مدولاری (IMNs) در شکستگی های استخوان ران در چند دهه گذشته به استاندارد مراقبت تبدیل شده است و پیشرفت های فعلی در نیلینگ داخل مدولری و پیشرفت در تکنیک های جراحی باعث افزایش قابل توجهی در استفاده از میخ زنی داخل استخوان ران شده است.

درمان محافظه کارانه شکستگی های ساقه فمور تنها در تعداد بسیار کمی از بیماران با موارد منع مصرف قابل توجهی برای بیهوشی و جراحی استفاده می شود و اصلی ترین درمان همچنان تثبیت جراحی است. با توجه به درمان جراحی این شکستگی‌ها، گزینه‌های متعددی از جمله میخ‌سازی داخل مدولاری، تثبیت صفحه اسکرو و تثبیت خارجی وجود دارد. در مقایسه با سایر گزینه های جراحی، میخکوبی داخل مدولاری روشی با کمترین میزان عوارض و بالاترین میزان بهبودی شکستگی است و به طور گسترده در عمل بالینی مورد استفاده قرار می گیرد.

درک خوب آناتومی پروگزیمال استخوان ران، خون رسانی به سر استخوان ران و آناتومی عضلات ران می تواند میزان موفقیت میخکوبی داخل استخوان ران را برای شکستگی های استخوان ران تا حد زیادی افزایش دهد. در مقابل، انتخاب نقطه ورود به عوامل بسیاری از جمله طراحی ناخن داخل مدولری، محل شکستگی، خرد شدن شکستگی و عوامل بیمار (مانند پلی تروما، بارداری و چاقی) بستگی دارد. صرف نظر از محل ورود انتخاب شده، به دست آوردن نقطه ورود صحیح برای حفظ کاهش کافی در طول کاشت ناخن داخل مدولاری و در عین حال کاهش خطر عوارض ضروری است.

آناتومی فمورال

1. خون رسانی به سر استخوان ران

سر فمور منبع عروقی را از 3 شریان اصلی دریافت می کند. شریان فمورال روتاتور جانبی (با 3-4 شاخه)، شریان مسدود کننده که رباط گرد را تامین می کند، و شریان فمورال روتاتور داخلی (شکل 1) که همچنین یک رگ صعودی رو به بالا ایجاد می کند که با شریان فمورال روتاتور جانبی آناستوموز می شود و ناحیه تروکانتریک بزرگ را تامین می کند.

2. آناتومی عضلات هیپ

هنگام انجام میخکوبی داخل استخوان ران، درک خوب عضلات ناحیه اطراف روتور برای جلوگیری از آسیب های غیر ضروری ضروری است. عضله گلوتئوس مدیوس از ایلیوم منشاء می گیرد و به سمت جانبی تروکانتر بزرگ ختم می شود، در حالی که عضله گلوتئوس مینیموس نیز از ایلیوم سرچشمه می گیرد و از قسمت خلفی مفصل ران عبور می کند تا به سمت خلفی تروکانتر بزرگ ختم شود (شکل 2 و 3). هر دوی این ماهیچه ها به عنوان ادکتورهای ران و چرخاننده داخلی لگن عمل می کنند. بنابراین، آسیب به این عضلات در حین قرار دادن ناخن پاراسنتریک فمورال داخل مدولاری منجر به ضعف اداکتور و راه رفتن ترندلنبورگ می شود که تأثیر منفی بر بهبودی و نتیجه بیمار دارد.

شکل 2. آناتومی عضلات اطراف مفصل ران

شکل 3. ناحیه اتصال عضله پروگزیمال فمورال

ناخن داخل مدولار فمورال موازی

چندین مطالعه اخیر نقطه ورود بهینه ناخن فمورال پاراکرین را بررسی کرده اند. گزینه های نقطه ورود ناخن شامل تروکانتر بزرگ و حفره پیریفورم است که هر کدام نشانه ها و عوارض مربوط به خود را دارند (جدول 1).

جدول 1. نقاط شروع و خطرات بالقوه پاراکرین و رتروگراد نیلینگ فمورال
نوع	ناخن داخل مدولار موازی		ناخن رتروگراد داخل مدولاری
	روتور	حفره pyriform (آناتومی)
هواپیمای تاج	راس تروکانتر بزرگ و به سمت حفره مدولاری اشاره می کند	محل اتصال تروکانتر بزرگ و گردن فمور	میانه حفره بین کندیل (آناتومی)
صفحه ساژیتال (ریاضی.)	خطی بین مرکز تروکانتر بزرگ و مرکز حفره مغز استخوان ران	حفره pyriform (آناتومی)	PCL 1.2 سانتی متر جلوتر از نقطه شروع فمور، به سمت حفره مدولاری اشاره می کند.
قرار گرفتن در معرض	آسیب نقطه توقف گروه رباینده هیپ	اختلال در خون رسانی به سر استخوان ران و عضله چرخاننده خارجی لگن	حمل نادرست ممکن است منجر به PCL شود
PCL: رباط متقاطع خلفی

1.نقطه ورود سوزن روتور بزرگ

تروکانتر بزرگتر به عنوان بیرونی ترین برآمدگی استخوان ذوزنقه ای واقع در قسمت جانبی گردن فمور توصیف شده است که سطح آن اتصال به عضلات گلوتئوس مدیوس جانبی و عضلات گلوتئوس مینیموس قدامی را فراهم می کند (شکل 2 و 3). اگرچه این یک نقطه عطف استخوانی جزئی است، اما تعیین نقطه شروع صحیح هنگام انجام IMN فمورال ممکن است تفاوت بین به دست آوردن یک نتیجه رضایت بخش یا ضعیف در هنگام برخورد با شکستگی ساقه فمور باشد.

با مرور ادبیات فعلی برای توصیف نقطه ورودی فمور، ما کمبود یک نقطه عطف تشریحی واضح را برای نقطه ورودی IMN روتور فمور پیدا کردیم. Bharti et al. نقطه ورود از راس اپیکال تروکانتر بزرگ را به صورت میانی به سمت حفره مدولاری در وضعیت ارتواستاتیک توصیف کرد، و به عنوان مرکز تروکانتر بزرگ در راستای مرکز حفره مدولاری استخوان ران در موقعیت جانبی (شکل 4)، و توصیف جایگزینی از قسمت ورودی تروکانتر بزرگتر یا بین قسمت ورودی تروکانتر لترال یا تروکانتر در موقعیت جانبی است. یک سوم و دو سوم خلفی روتور.Georgiadis et al. نقطه ورود سوزن را به عنوان خلفی ترین سمت حاشیه فوقانی آپیکال روتور توصیف کرد.

شکل 4. نماهای ارتواستاتیک و جانبی حین عمل لگن نقطه ورود ایده آلی را برای میخ زنی داخل استخوان ران پارامدین تروکانتر بزرگ نشان می دهد. '*' نقطه ورود ناخن داخل مدولاری را نشان می دهد.

مطالعات اخیر در ادبیات نشان داده است که راس تروکانتر بزرگ نقطه شروع ایده آل برای به دست آوردن یک خط نیرو بهینه است، و هم ترازی ضعیف به دلیل تغییر شکل وارونگی اغلب زمانی رخ می دهد که نقطه ورود بیش از 2 میلی متر به سمت تروکانتر بزرگ جابجا شود. این مطالعه همچنین تاکید کرد که یک نقطه ورودی خلفی تر منجر به جابجایی دیستال به جلو می شود، در حالی که یک نقطه ورودی میانی ممکن است باعث شود بلوک شکستگی دیستال به سمت عقب جابجا شود. در مقابل، مطالعه دیگری نشان داد که در شکستگی های بین تروکانتریک فمور، بروز گیرافتادگی ناخن داخل مدولری با یک نقطه سنجاقی که جانبی سمت قدامی بود، به طور قابل توجهی بیشتر از نقطه پینینگ که به دو طرف داخلی و خلفی نزدیکتر بود، بیشتر بود.

نقطه سنجاق راس تروکانتریک بزرگتر معمولاً در بیماران چاق استفاده می شود و این روش از نظر فنی نیاز کمتری دارد و زمان عمل کمتر و خطر عوارض کمتری نسبت به نقطه سنجاق حفره پیریفورم فراهم می کند.

عوارض: عوارض حین عمل و بعد از عمل میخکوبی داخل استخوان ران با نقطه رویکرد تروکانتریک بیشتر در چندین مقاله مورد بحث قرار گرفته است. یکی از این موارد که معمولاً مربوط به تکنیک میخکوبی است، شکستگی های ناشی از پزشکی است. در شکستگی های بین تروکانتریک فمور، یک نقطه ورودی که در کنار و قدامی تروکانتر بزرگ قرار دارد، بیشتر از یک نقطه ورودی نزدیک تر به سمت داخلی، منجر به شکستگی داخلی می شود.

یکی دیگر از عوارض مربوط به آسیب های بافت نرم، به ویژه به شاخه های شریان فمورال روتاتور داخلی و عضلات ادکتور است، اما این آسیب ها در مقایسه با ناخن ورودی حفره پیریفورم کمتر شایع است. علاوه بر این، تصور می شود که بروز نکروز ایسکمیک سر استخوان ران با راس تروکانتر بزرگتر به عنوان نقطه ورود به طور قابل توجهی کمتر باشد و مطالعات آن را تا 0.3 درصد گزارش کرده اند.

با در نظر گرفتن زمان حین عمل و قرار گرفتن در معرض فلوروسکوپی، میانگین زمان عمل برای نقطه ورودی تروکانتریک بزرگتر 90.7 دقیقه در مقایسه با گروه نقطه ورودی حفره گلابی شکل 112.7 دقیقه بود، در حالی که زمان فلوروسکوپی برای گروه ورودی تروکانتریک بزرگتر 5.88 ثانیه بود. گروه، در مقایسه با نقطه ورودی حفره گلابی شکل.

پیش آگهی بیمار همچنین عامل مهمی در تصمیم گیری در مورد نقطه ورود ناخن داخل مدولری بود، زیرا بهبود عملکردی زودهنگام (همانطور که توسط تست صندلی و تست ارتفاع به موقع ارزیابی شد) در بیماران در 6 ماه پس از عمل برای نقطه ورودی تروکانتریک بزرگتر در مقایسه با ناخن نقطه ورودی حفره پیریفورم به طور قابل توجهی بهتر بود، اما این تفاوت در 12 ماه بعد از عمل قابل توجه نبود. اگرچه نقطه دسترسی تروکانتریک بزرگتر معمولاً به دلیل محل قرارگیری آن با کاهش کمتر بافت نرم همراه است، همانطور که توسط Ergiş و همکارانش نشان داده شده است، همچنان می تواند منجر به آسیب به گروه عضلانی ابداکتور شود. آنها دریافتند که تعادل پویا و قدرت ابدکتور هیپ در بیمارانی که میخ ورودی تروکانتریک بیشتری نسبت به افراد سالم داشتند کاهش یافته است. علاوه بر این، مطالعه آنها کاهش قابل توجهی در قدرت ابدکتورهای هیپ، فلکسورها و چرخاننده داخلی/خارجی در مقایسه با سمت غیر عمل شده گزارش کرد.

2. نقطه ورود حفره مروارید

حفره عضله پیریفورمیس یک نشانه آناتومیک مهم است که به عنوان یکی از نقاط ورودی ناخن داخل مدولری فمورال پاراسنتز شناسایی شده است. Lakhwani et al. اشاره کرد که حفره عضله پیریفورمیس نه به شکل 'گلابی' است و نه یک چسبندگی عضله پیریفورمیس. عضله به ناحیه کوچکی در نوک تروکانتر بزرگ متصل می شود، در حالی که حفره پیریفورم یک فرورفتگی در سمت داخلی تروکانتر بزرگ است و به عضله اکستانسور کارپی رادیالیس برویس متصل است. نویسندگان به این نتیجه رسیدند که عضله پیریفورم و حفره پیریفورم دو موجودیت متفاوت هستند و به اصطلاح حفره پیریفرم باید به عنوان حفره 'روتور' یا 'اکلوزال' برای وضوح و صحت تشریحی نامیده شود. آنها پیشنهاد کردند که پس از مطالعه سیس-فمورال، آنها پیشنهاد کردند که پس از مطالعه اصطلاحات نقطه ورودی پارافمورال، اصطلاح اصلی 'حفره روتور' به جای 'فساهای پیریفرم' در ادبیات معرفی شود. اگرچه نقاط این دو مطالعه بسیار مورد توجه قرار می گیرند، اما برای سهولت در توصیف و جلوگیری از سردرگمی با نقطه ورودی تروکانتریک بزرگتر، ما همچنان به این نقطه ورودی به عنوان نقطه ورود حفره پیریفرم اشاره می کنیم.

چندین مطالعه در ادبیات کنونی به طور دقیق نقطه ورود حفره مرواریدی را برای ناخن های فمورال داخل مدولاری توصیف می کنند. نقطه ورود حفره مرواریدی را به عنوان ناحیه اتصال عضله اکستانسور کارپی رادیالیس برویس در فرورفتگی قاعده گردن فمور توصیف کنید (شکل 5). نویسندگان همچنین تاکید کردند که نقطه ورود خیلی به جلو یا خیلی دور به داخل ممکن است خطر شکستگی گردن فمور را افزایش دهد و زمانی که نقطه ورودی خیلی عقب باشد، ممکن است خطر بالای نکروز ایسکمیک وجود داشته باشد که در بیماران نوجوان بیشتر است.

شکل 5. نمای جلویی جانبی حین عمل از مفصل ران که نقطه ورود ایده آل را برای ناخن داخل مدولری فمورال رتروگراد pyriform حفره نشان می دهد. '*' نقطه شروع ناخن داخل مدولاری را نشان می دهد.

هارپر و همکاران در سال 1987 مطالعه‌ای را روی 14 گروه از استخوان‌های استخوان ران انسان منتشر کرد که در آن آنها موقعیت پین راهنمای داخل مدولاری و نقطه خروج ناخن داخل مدولری را که به صورت رتروگراد از بریدگی بین کندیلی فمور به صورت دیستال و پروگزیمال وارد شده بود، ارزیابی کردند. آنها به این نتیجه رسیدند که نقطه ورود ناخن داخل مغزی پیریفورمیس در محل اتصال تروکانتر بزرگتر به گردن فمور، کمی جلوتر از pyriformis occulta قرار دارد. محل درج مجدد توسط Gausepohl و همکارانش تایید شد. در یک مطالعه جسد دیگر، آنها نقطه ورود ایده آل برای ناخن داخل استخوان ران را در امتداد لبه داخلی تروکانتر بزرگ که روی تاندون پیریفورمیس قرار دارد، محلی کردند. علاوه بر این، در مطالعه جسد توسط Labronici و همکاران. حفره عضله پیریفورمیس به عنوان یک ناحیه مجرای گلابی شکل که با محور مرکزی حفره داخل مدولاری فمور در صفحه تاج منطبق است توصیف شد.

نقطه دسترسی pyriform fossa دارای برخی معایب خاص است زیرا از نظر فنی در مقایسه با نقطه دسترسی تروکانتر بزرگتر به ویژه در بیماران چاق چالش برانگیزتر است. علاوه بر این، محل ورود بهینه برای نقطه ورود سوزن حفره گلابی شکل، یک منطقه باریک است که محلی سازی آن را چالش برانگیزتر می کند. به عنوان مثال، یک نقطه شروع بیش از حد قدامی روی گردن فمور منجر به استرس محیطی بیش از حد می شود و خطر ترکیدن قشر قدامی را افزایش می دهد، به خصوص اگر نقطه شروع بیش از 6 میلی متر جلوتر از حفره باشد. علاوه بر این، کنتراست مورفولوژیک ممکن است محل ورود صحیح را مختل کند، به خصوص اگر روتاتور خارجی کوتاه حجیم باشد یا روتور بیرون زده باشد، که منجر به یک محل ورود بیش از حد داخلی و خطر شکستگی گردن فمور می شود.

عوارض: ریچی و همکاران با مقایسه 38 محل ورود بزرگ تر تروکانتریک با 53 محل ورود حفره مرواریدی برای میخ زنی داخل استخوان ران، دریافتند که گروه حفره مرواریدی 30 درصد زمان جراحی بیشتر و 73 درصد زمان فلوروسکوپی طولانی تر داشت. این یافته ها توسط Bhatti و همکاران تایید شد. هنگام مقایسه 2 نقطه ورودی سوزن.

با توجه به آسیب بافت نرم، خطر آسیب بافت نرم در ورودی پیریفورمیس در مقایسه با عصبی عضلانی بین استخوانی در نقطه ورودی سوزن تروکانتریک بیشتر بود. دورا و همکاران 16 استخوان فمور جسد بالغ را از نظر آسیب بافت نرم به عضله پیریفورمیس و پین ورودی روتور ارزیابی کرد. آنها دریافتند که اگرچه حفره پیریفورمیس از نظر هندسی بهینه است، اما آسیب قابل توجهی به منبع عروقی سر استخوان ران و عضلات و تاندون های اطراف وارد می کند. این یافته ها توسط مطالعات جسد توسط انصاری معین و همکاران مجدداً تأیید شد. WHO همچنین دو نقطه ورودی را مقایسه کرد. آنها خاطرنشان کردند که تثبیت داخلی ناخن که از عضله پیریفورمیس شروع می شود، بیشتر به ابدکتورهای لگن و چرخاننده های خارجی آسیب می رساند. علاوه بر این، آسیب به شریان فمورال روتاتور داخلی در همه موارد مشاهده شد (جدول 2).

جدول 2. خلاصه آسیب های بافت نرم در نقاط مختلف ورودی سوزن
نوع	نقطه ورود حفره پیریفرم (n=5)	نقطه تغذیه روتور بزرگ (n=5)
بافت نرم
عضله سرینی مدیوس (آناتومی)	5	1
تاندون گلوتئوس مدیوس	0	4
آسیب تاندون
گلوتئوس مینیموس (آناتومی)	3	0
عضله پیریفورمیس (در بالای ستون فقرات)	3	3
obturator internus (آناتومی)	1	0
عضله لتیسموس دورسی (آناتومی)	3	0
رگ های خونی و کپسول های مفصلی
شاخه های عمیق MFCA	4	0
شعبه کم عمق MFCA	4	0
کپسول مفصلی (مفاصل مانند زانو در آناتومی)	1	0
MFCA: شریان فمورال سیرکومفلکس داخلی.

اخیرا، Bharti و همکاران. خطر عارضه نیلینگ داخل استخوان ران را در نقطه ورودی تروکانتریک بزرگ و نقطه ورودی حفره مرواریدی مورد مطالعه قرار داد و خطرات عوارضی مانند میزان بهبود شکستگی را پیدا کرد و آنها را به شرح زیر خلاصه کرد (جدول 3).

جدول 3. نقطه ورود حفره پیریفرم و نقطه ورودی تروکانتر بزرگتر مغز استخوان فمور
عارضه	نقطه سوزن سینوس پیریفورمیس	نقطه درج تروکانتر بزرگتر
آلوده کردن	6.7	3.3
مالونیون	20	13.3
تاخیر در بهبودی	20	13.3
حرکت محدود باسن	20	33.3
حرکت محدود زانو	6.7	6.7
اختلاف طول اندام	13.3	20
کلاهک دم بالای قشر استخوان بیرون زده است	13.3	20
شکستگی گردن فمور حین عمل	10	0
شکستگی تروکانتر بزرگتر	0	3.4
نکروز سر فمورال	6.7	0

نیلینگ رتروگراد اینترامدولاری فمورال

تعیین نقطه ورود مناسب برای نیلینگ رتروگراد داخل استخوان ران به بازیابی تراز، طول و چرخش بهینه شکستگی کمک می کند و در عین حال آسیب غضروف مفصلی، رباط متقاطع قدامی (ACL)، رباط متقاطع خلفی (ACL) و آسیب بافت نرم را به حداقل می رساند (جدول 1). اخیراً علاقه فزاینده ای به نیلینگ اینترامدولاری رتروگراد فمورال با هدف کاهش عوارض مرتبط با ناخن زنی پاراکرومیال از جمله درد لگن، استخوان سازی هتروتوپیک، ضعف اداکتور و فلج عصب پودندال مشاهده شده است که در مقایسه با فیکسچر داخلی فکور برای کاهش برش فکور و فیکساسیون داخلی فمور بسیار کم تهاجمی در نظر گرفته می شود. یک سوم انتهایی ساقه فمورال. علاوه بر این، شواهد اخیر نشان می‌دهد که وقتی این ناخن‌های داخل مدولاری رتروگراد اندازه مناسبی داشته باشند، ممکن است نیازی به ناخن‌های قفل کننده پروگزیمال نباشد. هیچ تفاوتی در میزان بهبود، زمان بهبودی، یا نتایج گزارش شده توسط بیمار بین مکاریلو و همکاران وجود نداشت. و بیساچیا و همکاران در درمان شکستگی های دیستال یک سوم ساقه فمور با استفاده از ناخن های رتروگراد قفل کننده و غیرقفل کننده داخل مدولاری. بنابراین، استفاده از میخکوبی فمورال رتروگراد رایج شده و به طور گسترده پذیرفته شده است.

بسیاری از توصیفات نقطه ورود بهینه برای نیلینگ داخل مدولری رتروگراد فمور را می توان در مقالات یافت. اکثر مطالعات نقطه ورود ایده آل برای ناخن فمورال رتروگراد را 1.2 قدامی نسبت به منشاء فمورال رباط متقاطع خلفی تشخیص می دهند.

سانتی متر (در راستای حفره مدولاری) و مرکز حفره بین کندیل (شکل 6).

شکل 6. نماهای ارتواستاتیک و جانبی حین عمل زانو که نقطه ورود ایده آل برای ناخن داخل استخوانی فمورال رتروگراد را نشان می دهد. '*' نقطه شروع ناخن داخل مدولاری را نشان می دهد.

اگرچه هیچ نشانه مطلقی برای نیلینگ داخل مدولری رتروگراد فمور وجود ندارد، اندیکاسیون های نسبی متعددی شرح داده شده است. اینها شامل بیماران پلی تروما، بیماران چاق مرضی، بیماران باردار، شکستگی های ساقه فمور دو طرفه، شکستگی های ساقه استخوان ران و استابولوم/لگن یا شکستگی گردن فمور، و شکستگی ساقه استخوان ران و ساق ران همان طرف است. بیشتر این نشانه‌ها به سهولت در موقعیت‌گیری بیمار و جلوگیری از زخم‌های متعدد جراحی در مجاورت نزدیک است.

از سوی دیگر، موارد منع مطلق برای نیلینگ داخل مدولاری رتروگراد فمور شامل انسداد کانال داخل مدولری رتروگراد توسط ایمپلنت باقی مانده و شکستگی های باز دیستال فمور است. موارد منع نسبی عبارتند از شکستگی های واقع در 5 سانتی متری تروکانتر کوچک، مشکل در دسترسی به نقطه ورودی بهینه به دلیل خم شدن زانو کمتر از 45 درجه، عفونت قبلی زانو که ممکن است منجر به خطر گسترش به ساقه فمور شود، آسیب شدید بافت نرم در اطراف زانو، و شکاف داخل مفصلی در ناحیه منفذی زانو. قطب دیستال

عوارض: بیشتر عوارض نیلینگ رتروگراد فمورال مربوط به جابجایی نامناسب به خصوص قرار دادن نادرست نقطه ورودی است. در صفحه ساژیتال، یک نقطه ورودی قدامی بیشتر منجر به انتقال شکستگی خلفی، آسیب سطح مفصلی و احتمالا برخورد ناخن به کشکک در هنگام خم شدن زانو می شود. از طرف دیگر، اگر نقطه ورود به طور نامناسب در جهت خلفی قرار گیرد، این ممکن است منجر به خطر آسیب بیشتر به منشاء رباط متقاطع خلفی و جابجایی قدامی محل شکستگی شود.

هاچینسون و همکاران عوارض مرتبط با نقاط ورودی نادرست کرونال هواپیما را شرح داد. آنها دریافتند که یک نقطه ورودی بیش از حد داخلی منجر به تغییر شکل خلفی جانبی با ترجمه شکستگی خلفی جانبی می شود، در حالی که یک نقطه بیش از حد جانبی منجر به تغییر شکل داخلی و ترجمه داخلی می شود. Sanders et al. گزارش داد که انتخاب یک نقطه شروع داخلی که 2 سانتی‌متر یا بیشتر از محور داخلی فاصله داشته باشد، منجر به شکستگی قشر داخلی می‌شود که به دلیل یک گشتاور خمشی ایستمی خلفی شکستگی که منجر به کاهش ضعیف خلفی جانبی می‌شود، به هم نخورد.

سایر عوارض مرتبط با نیلینگ فالوور فمورال رتروگراد شامل درد زانو، سفتی، استخوانی شدن هتروتوپیک زانو و تشکیل بدن آزاد داخل مفصلی زانو است.

نتیجه گیری

اگرچه هر تکنیک میخکوبی داخل مدولاری اندیکاسیون مربوطه را دارد، انتخاب اینکه کدام روش میخکوبی داخل مدولاری برای درمان شکستگی های ساقه فمور استفاده شود معمولاً به ترجیح جراح بستگی دارد. هنگام انجام نیلینگ داخل مدولاری استخوان ران، به دست آوردن نقطه ورود صحیح برای نوع ناخن مورد استفاده برای تثبیت برای نتیجه موفقیت آمیز مورد نیاز است. دانش آناتومی موضعی و عملکرد تصویربرداری به جراح کمک می کند تا یک روش فنی کافی را انجام دهد و در عین حال خطر عوارض مرتبط را کاهش دهد. علاوه بر این، در روش‌های نیلینگ داخل مدولاری، حفظ جااندازی یک جزء حیاتی در جلوگیری از جوش‌خوردگی و بد جوش یا عدم جوش خوردن شکستگی‌ها است.