लॉकिंग प्लेट् इत्यस्य समुचितः उपयोगः!

एकः locking plate इति भङ्गनिश्चययन्त्रं यस्य सूत्रयुक्तं छिद्रं भवति । यदा सूत्रयुक्तशिरःयुक्तं पेचकं छिद्रे पेच्यते तदा प्लेट् (पेच) कोणनिर्धारणयन्त्रं भवति । तालाबन्दी (कोणस्थिर) प्लेट् मध्ये पेचयितुं भिन्न-भिन्न-पेचस्य (संयुक्त-प्लेट् इति अपि उच्यते) कृते ताला-अन-ताला-युक्तौ पेच-छिद्रौ भवितुम् अर्हति यतः तालाबन्दीप्लेट्-अवधारणा प्रस्ताविता, भङ्ग-उपचारे च प्रयुक्ता, तस्मात् भङ्ग-उपचारस्य स्थिर-समर्थनं, निश्चयः च, अधिक-भङ्ग-चिकित्सा-दरः, न्यून-मृदु-उपाङ्ग-क्षतिः, रक्त-आपूर्ति-विघटनं च भवति अद्यतनस्य प्रातःकाले पठनेन भवन्तः प्लेट्-इत्यस्य तालाबन्दीविषये विस्तृतं परिचयं प्राप्नुयुः, यत् शिक्षितुं योग्यम् अस्ति!

(A)मूलभूत अवलोकन

1.लॉकिंग् प्लेट् किम् ?

यत्किमपि इस्पातस्य प्लेट् यत् कोणनिर्धारण/कोणस्थिरीकरणपेचकेषु वा पिनेषु वा पेचयितुं शक्यते तत् मूलतः तालाबन्दीप्लेट् भवति ।

2. तालाबन्दी प्लेट् इत्यस्य लाभहानिः

लाभाः

■ कोणीय स्थिरता, मोचने तथा मरोने के प्रतिरोध

■पेचशिरस्य शंक्वाकाराकारः यांत्रिकवितरणं सुधरयति

■रेडियल पूर्वभार प्रदान, अस्थि पुनः अवशोषण तथा पेच शिथिलता निवार

■स्थानीयकृत शारीरिकप्रतिमानानाम् अनुकूलतायै शारीरिकरूपेण आकारितः

■डायफिसिस (एकल कॉर्टिकल, स्व-ड्रिलिंग, स्व-टैपिंग लॉकिंग स्क्रू) इत्यस्मिन् चमड़ीद्वारा स्थिरीकरणस्य अनुमतिं दातुं टेम्पलेट् मिलान

■लॉकिंग स्क्रू लचीला ब्रिजिंग् तथा निरपेक्ष स्थिरीकरण निश्चयः इत्येतयोः कृते उत्तमं लंगरं प्रदाति

■अस्थिपृष्ठस्य निकटसम्पर्कस्य आवश्यकता नास्ति, रक्तस्य आपूर्तिं रक्षति

■नियंत्रित सूक्ष्मगति, भंग चिकित्सा अनुकूल

■सामान्यतया अस्थिकलमस्य आवश्यकता नास्ति

अस्थिरोगयुक्तभङ्गस्य अथवा अत्यन्तं अस्थिरभङ्गस्य कृते विशेषतया प्रभावी भवति ।

हानि

■लॉकिंग स्क्रूषु न्यूनीकरणस्य संपीडनस्य च प्रभावः न भवति, विशेषतः अन्तर्-आर्टिकुलर-भङ्गेषु अथवा सरल-तिर्यक्-भङ्गेषु

■प्लेट् न्यूनीकरणे सहायतार्थं न्यूनीकरणसाधनरूपेण उपयोक्तुं न शक्यते।

■पेचः प्रविष्टे सति पारम्परिकपेचवत् उत्तमं न अनुभूयते।

■पेचस्य दिशा समायोजितुं न शक्यते (बहुअक्षीय-लॉकिंग-पेचम् अपि विहाय)।

■पेचकाः अत्यधिकं कठिनतया स्थापिताः भवन्ति, येन 'शीतवेल्डिंग्' भवितुम् अर्हति ।

■कोण विचलन >5°, शक्ति हानि; >१०°, लॉकिंग इफेक्ट् अप्रभावी भवति

■यदि प्लेट समोच्च न भवति तर्हि चर्मान्तरस्य उदगमः सम्भाव्यते

कठोरता मुद्दे

भङ्गस्य अन्तस्य उत्तमं प्रकोष्ठसंपर्कं वा संपीडनं वा विना, तालाबद्धपट्टिकानां, विशेषतः स्टेनलेस स्टीलस्य पट्टिकानां उपयोगेन, भङ्गस्य अत्यधिककठोरतायाः कारणेन भङ्गस्य द्वितीयचरणस्य चिकित्सां निवारयिष्यति तथा च भङ्गस्थले अनुकूलसूक्ष्मगतिः समाप्तं भविष्यति

यदि अन्तर्शल्यक्रियाशीलं कर्षणं प्रयुक्तं भवति ततः लॉकिंग स्प्लिण्ट् निश्चयः प्रयुक्तः भवति तर्हि भङ्गविच्छेदस्य अन्तरं सुरक्षितं भविष्यति, यस्य परिणामेण भङ्गस्य चिकित्सा विलम्बः भवति अथवा न भवति

यदि सरलं भङ्गं पुनः सेट् न भवति तथा च दबावः न भवति तर्हि भारः प्लेट् मार्गेण प्रसारितः भवति, यस्य परिणामेण तनावसान्द्रता भवति यत् सहजतया प्लेट् भङ्गं जनयितुं शक्नोति

3. लॉकिंग प्लेट् तथा पारम्परिक प्लेट् इत्येतयोः मध्ये प्रमुखाः जैवयान्त्रिकभेदाः

पारम्परिकाः प्लेट् अस्थि-प्लेट्-अन्तरफलके घर्षणस्य उपरि अवलम्बन्ते यत् अस्थि-प्लेट्-संपीडनं साधयन्ति ।

4. तालाबन्दीप्लेटस्य साधारणस्य इस्पातप्लेटस्य च तुलनात्मकलाभाः

1.लॉकिंग पेचकस्य पुल-आउट प्रतिरोधः साधारणपेचस्य अपेक्षया बहु अधिकः भवति।

2. एपिफिसियल लॉकिंग स्क्रू परस्परं कोणयुक्ताः भवन्ति, येन समानान्तरपेचस्य तुलने पेचस्य पुलआउट् प्रतिरोधः बहु वर्धते।

(ख) अनुप्रयोगसिद्धान्त

1. स्थिरीकरणस्य सिद्धान्ताः : १.

●दबाव सिद्धांत: अस्थिसौषिर्य डायफिसिस फ्रैक्चर

●निष्प्रभावीकरण सिद्धांत: अस्थिसौषिर्य डायफिसिस फ्रैक्चर

●सेतु सिद्धान्त : क्षुद्र डायफिसिस या अतिरिक्त-आर्टिकुलर मेटाफिसियल फ्रैक्चर

संयोगस्य सिद्धान्तः : comminuted intra-articular metaphyseal fracture

2. सेतुकरणसिद्धान्तः : १.

●विशिष्ट दृष्टिकोण: चमड़ीद्वारा न्यूनतम आक्रामक प्लेट निर्धारण (MIPO या MIPPO तकनीक)

●अप्रत्यक्ष न्यूनीकरण तकनीक

●पर्याप्त ब्रिजिंग प्लेट निश्चयार्थं भग्नावशेषस्य समीपे ३-४ पेचछिद्राणि उद्घाटितानि त्यक्तव्यानि।

3.संयोगस्य सिद्धान्ताः : १.

● एकस्मिन् प्लेटे संपीडनस्य सेतुनिर्माणस्य च जैवयान्त्रिकसिद्धान्तद्वयस्य संयुक्तप्रयोगः - लॉकिंग संपीड़न प्लेट् (LCP)

● भङ्गस्य एकस्मिन् खण्डे सरलभङ्गः अपरस्मिन् खण्डितभङ्गः (उदा. मेटाफिसिसस्य क्षुद्रभङ्गः, डायफिसिसः)

●संयोगस्य सिद्धान्तः केवलं तेषु प्लेटेषु एव प्रयोक्तव्यः येषु तालाबन्दीशिरःपेचयोः अपि च सामान्यपेचयोः स्थापनं भवति।

तालाबन्दी-प्लेट् अस्थि-प्लेट-अन्तरफलकस्य मध्ये घर्षणस्य उपरि न अवलम्बन्ते तथा च स्थिरतां निर्वाहयितुम् मुख्यतया पेच-प्लेट्-योः मध्ये कोणीयस्थिरतायाः अन्तरफलकस्य उपरि अवलम्बन्ते

स्थिरैकतायाः कारणात् तालाबद्धशिरःयुक्तानां पेचकानां निष्कर्षणबलं सामान्यपेचकानां अपेक्षया बहु अधिकं भवति, यावत् परितः सर्वे पेचकाः न निष्कासिताः वा भग्नाः वा न भवन्ति सामान्यतः एकस्य पेचस्य स्वयमेव निष्कासनं वा भग्नं वा कठिनं भवति । लॉकिंग हेड स्क्रू अन्तर्-गुणित-दबावं न ददाति । दबावकरणयन्त्रस्य उपयोगेन अथवा नियमितपेचकान् 'मिश्रणछिद्र' (प्रथमं तनावपेचकानि, ततः नखान् ताडयितुं) चालयित्वा प्राप्तुं शक्यते

1.यदि स्प्लिण्ट् सुरक्षितं कर्तुं मानकपेचकानां उपयोगः कृतः अस्ति (उदाहरणार्थं 1), तर्हि तालाबन्दीपेचकेषु पेचकरणं अतीव सुलभं भविष्यति (उदाहरणार्थं 2)।

2.यदि स्प्लिण्ट् तथा अस्थिखण्डं (उदा.

3.एकदा मेटाफिसियल फ्रैक्चर ब्लॉकं लॉकिंग हेड (LHS) युक्तेन पेचकेन सुरक्षितं कृत्वा, लॉकिंग कम्प्रेशन प्लेट LCP संयोजनस्य शक्तिसंपीडनछिद्रे मानकपेचम् पेचयित्वा भग्नखण्डानां मध्ये संपीडननिश्चयः प्राप्तः भवति।

(ग) संकेताः विरुद्धाः च

1. संकेताः

अधिकांशं शल्यक्रियाद्वारा चिकित्सितानां भङ्गानाम् कृते लॉकिंग प्लेट् निश्चयस्य आवश्यकता नास्ति । यावत् यावत् अस्थिरोगस्य शल्यक्रियायाः सिद्धान्ताः अनुसृताः सन्ति तावत् अधिकांशं भङ्गं पारम्परिकप्लेट्-इत्यनेन अथवा इन्ट्रामेडुलर-नेलिंग्-इत्यनेन चिकित्सां कर्तुं शक्यते ।

परन्तु विशिष्टप्रकाराः भङ्गाः सन्ति ये न्यूनीकरणस्य हानिः, प्लेट् अथवा पेचभङ्गः, तदनन्तरं असंयोगं च प्राप्नुवन्ति, प्रायः 'अनसमाधान' अथवा 'समस्यापूर्ण' भङ्गः इति उच्यते, यत्र अन्तर्-आर्टिकुलर-विक्षिप्त-भङ्गः, लघु-अस्थि-खण्डैः सह पेरिआर्टिकुलर-भङ्गः, अस्थि-विकार-भङ्गः च सन्ति एते प्रकाराः भङ्गाः प्रायः 'अनसमाधान' अथवा 'समस्या' भङ्गाः इति उच्यन्ते तथा च अन्तर्-आर्टिकुलर-कमिनेट्-भङ्गः, पेरिआर्टिकुलर-लघु-नली-भङ्गः, अस्थि-विकार-भङ्गः च सन्ति एते भङ्गाः सर्वे प्लेट्-पट्टिकानां तालीकरणस्य सूचकाः सन्ति ।

भङ्गस्य तालाबन्दीप्लेटनिर्धारणाय शास्त्रीयाः आदर्शाः च संकेताः अधिकसंकुचितभङ्गानाम् कृते सेतुबन्धनसिद्धान्तः संघसिद्धान्तः च सन्ति - कनिष्ठरोगिषु उच्च ऊर्जायुक्ताः भङ्गाः अथवा वृद्धरोगिषु अस्थिविकारयुक्ताः भङ्गाः

2. विरोधाभासः

यद्यपि तालाबन्दीप्लेट्-प्रयोगः बहुधा कृतः अस्ति तथा च तेषां संकेताः व्यापकाः सन्ति तथापि तालाबन्दी-प्लेट्-सम्बद्धाः अनेकाः विरोधाः अस्माभिः ज्ञातव्याः, परिहर्तव्याः च । यदि तालाबन्दीप्लेट् अविवेकीरूपेण उपयुज्यते तर्हि भङ्गस्य निश्चयस्य विफलता, असंयोगः च भवितुम् अर्हति ।

सरलभङ्गाः येषु अन्तरशरीरसंपीडनस्य आवश्यकता भवति, यथा सरलाः अग्रभुजकाण्डभङ्गाः, येषां उपचारः तालाबन्दी आन्तरिकनिश्चयेन भवति, ते असंयोगस्य प्रवणाः भवन्ति ।

तथैव न्यूनतम-आक्रामक-प्रविधिना सरल-भङ्गानाम् कृते ताला-प्लेट्-स्थापनं चर्मद्वारा अपि विरोधः अस्ति ।

अप्रत्यक्ष-कमीकरणं तथा लॉकिंग-प्लेट्-निश्चितीकरणं विस्थापितानां अन्तर्-आर्टिकुलर-भङ्गानाम् अपि उपयुक्तं न भवति, येषु भङ्ग-खण्डानां मध्ये मुक्त-शरीर-निवृत्तिः, दृढ-निश्चयः च भवति

तालाबन्दीप्लेटस्य सापेक्षिकः विरुद्धः, तेषां उच्चव्ययस्य कारणात्, भङ्गाः सन्ति ये पारम्परिकप्लेटैः सन्तोषजनकरूपेण निश्चेतुं शक्यन्ते । यथा, अग्रभुजस्य सिम्फिसिसस्य भङ्गस्य पारम्परिकप्लेटैः उपचारे ९०% अधिकं चिकित्सादरः भवति ।

(D) तालाबन्दी प्लेटस्य स्थापना

1. प्लेटस्य पेचछिद्रेषु ड्रिलबिट् पेचयन्तु। पेचस्य पेचछिद्रस्य च मध्ये >५° विचलनेन पेचस्य तालीकरणस्य विफलता भवितुम् अर्हति, तथा च छिद्राणां खननार्थं ड्रिलबिट् इत्यस्य उपयोगः अधिमानतः अनुशंसितः

2. अस्थिपृष्ठे इस्पातपट्टिकां स्थापयित्वा ड्रिलस्लीवद्वारा छिद्राणि खनयन्तु।

3. गभीरता ध्वनिकेन मापनं कुर्वन्तु, ध्वनिकस्य शिरः पेचच्छिद्रे प्रविष्टं भवति इति ध्यानं कुर्वन्तु।

4. लॉकिंग स्क्रू इत्यस्य समुचितदीर्घतां चिनोतु।

5. दबावयुक्तानां पेचकानां स्थापना साधारण इस्पातप्लेटानां समाना भवति।

6. अन्ते टॉर्क-रिंचेन लॉकिंग-पेचकान् कसयन्तु, यदा कठिनं भवति तदा स्पष्टं स्लाइडिंग्-भावना तथा स्नैपिंग-ध्वनिः भविष्यति, येन अत्यधिकं कठिनतया पेचः न भवति, यस्य परिणामेण निष्कासन-कठिनता भवति।

(ङ) तालाबन्दी प्लेटनिष्कासन

नैदानिक-ताला-प्लेट-पेचस्य व्यापकरूपेण उपयोगः भवति, परन्तु सहजतया निष्कासन-कठिनताः भवन्ति, ये मुख्यतया पेच-स्खलन-तार-नख-टोपी-मध्ये तथा च गलत-बकल-मध्ये प्लेट-नख-छिद्र-सूत्रेषु प्रकटिताः भवन्ति

1. पेंच टोपी खांचे क्षति

सामान्यपरिस्थितौ सम्पूर्णः पेचटोपीखालः तत्सम्बद्धः पेचकशः च सङ्गतः भवति । पेचकायाः ​​प्रवेशात् वा निष्कासनात् वा पूर्वं पेचकटोपीखालेन सह संरेखितव्यः, अन्यथा पेचकटोपीखालस्य पेचकायाः ​​अन्तः वा बहिः पेचकस्य वा विकृतिः भवितुं शक्नोति, यस्य परिणामेण स्खलनं भवति

तदतिरिक्तं भङ्गचिकित्सायाः अनन्तरं पेचकटोपखातं प्रायः अस्थिपर्पटेन अथवा तन्तुयुक्तेन ऊतकेन वेष्टितं भवति, यत् पेचस्य निष्कासनात् पूर्वं स्वच्छं कर्तव्यं, परन्तु यदि ध्यानं न दत्तं तर्हि पेचटोपीखातं कोणीयसंरचनायाः च कृत्रिमरूपेण क्षतिः भवितुम् अर्हति

यतो हि संचालकस्य अग्रभुजस्य परिभ्रमण-अक्षः पेचकशस्य दीर्घ-अक्षेण सह सङ्गतः नास्ति, प्रायः एकः निश्चितः कोणः भवति, यदा संचालकः बलात् पेचम् बहिः पेचयति स्म तदा पेचकशः डुलति इति अनिवार्यं भवति, यस्य परिणामेण विषमबलस्य कारणेन पेचकस्य टोपी-खानस्य क्षतिः भवति अतः पेचखानस्य क्षतिः सहजतया पेचस्खलनं जनयितुं शक्नोति ।

2. नखटोपी अथवा नखछिद्रविकृतिः

एनाटोमिकल लॉकिंग इस्पातप्लेटस्य अन्तर्शल्यप्रयोगस्य प्रक्रियायां, यदा कदा इस्पातप्लेटस्य समुचितमोचनस्य अथवा आकारस्य आवश्यकतानुसारं राजा इत्यादयः मन्यन्ते यत् यदि तालाबन्दी-पेच-छिद्रेषु मोच-भागः भवति तर्हि ताला-पेचकेषु पेच-करणसमये पेच-टोपी-नख-छिद्र-विसंगतिः भविष्यति, यत् नख-टोपी-इस्पात-प्लेट्-नख-छिद्र-सूत्रयोः मध्ये अत्यन्तं सम्भाव्यते, अथवा इस्पात-प्लेटस्य समीपे पेचः भवति यदा प्रबल-पेच-आदि-जनित-नख-विकृतिस्य पुच्छं भवति, यत् नेतुं शक्नोति कष्टस्य पश्चात् निष्कासनं प्रति।

3. स्वयमेव टैपिंग कॉर्टिकल लॉकिंग नखानां प्रयोग

यतो हि नखछिद्रेण सह कोर्टिकल अस्थिः अन्तः वर्धते तथा च पेचम् धारयिष्यति, येन पेचनिष्कासनस्य कठिनता भवति, विशेषतः स्वयमेव टैपिंग डबल कॉर्टिकल अस्थि पेचकस्य प्रयोगः, सुजुकी इत्यादयः द्विगुण-प्रकोष्ठ-निर्धारणाय स्वयमेव टैपिंग-पेचस्य उपयोगं न अनुशंसन्ति । Hou Yunfei एट अल। सुझावम् अयच्छत् यत् उपरितन-अन्त-भङ्गस्य कृते पेच-सहितं अनावश्यकं द्वि-कोर्टिकल-निश्चयं परिहर्तव्यम्, तथा च Maehara et al. अपि च तालाबन्दी-प्लेट्-प्रयोगे तालाबन्दी-पेचस्य नित्यं प्रयोगः परिहर्तव्यः इति, ताला-पेच-चयनार्थं, प्रयोगाय च सार्वत्रिक-मानकं स्थापयितुं आवश्यकता वर्तते इति च सूचितम्

4. पेचकानां संरचना स्थानं च

तालाबन्दीपेचस्य आकारः, अभिमुखीकरणं, स्थानं च पेचस्य निष्कासनं प्रभावितं कर्तुं शक्नोति । केचन विद्वांसः ज्ञातवन्तः यत् यदि पेचः तालादारच्छिद्रस्य केन्द्रे न स्थितः भवति तर्हि एकदा नखछिद्रस्य विकेन्द्रता ५ ° अधिकं भवति चेत् तत्र शिथिलः पेचनिश्चयः भवितुम् अर्हति, सूत्राणां गलत् बकसः अथवा नखपुच्छविकृतिः अटति तथा च निश्चयस्य विफलतां वा कठिनतानां निष्कासनस्य द्वितीयचरणस्य वा कारणं भवितुम् अर्हति

5.शीत वेल्डिंग

सामान्य टाइटेनियमस्य आन्तरिकनिश्चयपृष्ठे निष्क्रियसंरक्षकस्तरस्य स्तरः भवति, आन्तरिकनिश्चयस्य शल्यक्रियायाः प्रक्रियायां, ग्रहणस्य आकारस्य च साधनानां कारणात्, अथवा पेचस्य शिरः तथा इस्पातप्लेटस्य मध्ये घर्षणम् इत्यादिषु निष्क्रियसुरक्षात्मकस्तरस्य धारणक्षेत्रं भवितुम् अर्हति २ धातुसंपर्कपृष्ठं द्रव्यसंपर्कबिन्दुमध्ये आश्रितं भविष्यति अर्थात् शीतवेल्डिंगस्य निर्माणम्।

तदतिरिक्तं धातुआयनानां मध्ये गैल्वेनिकयुग्मनम्, भड़काऊ प्रतिक्रिया इत्यादीनां मध्ये शीतलवेल्ड्-निर्माणं अपि प्रवर्धयितुं शक्नोति । आन्तरिकनिश्चययन्त्राणां अधिकांशनिर्मातारः अपि एतस्याः समस्यायाः विषये अवगताः सन्ति, अतः अप्रयुक्ताः तालाबन्दी-इस्पात-प्लेटाः नख-छिद्रयोः पेच-संपर्क-पृष्ठयोः च मध्ये आक्साइड्-पटल-प्रौद्योगिक्या आच्छादिताः भवन्ति, यस्य उद्देश्यं शरीरे प्रोटीनस्य आयनीकरणं, शोषणं च निवारयितुं शीतवेल्ड्-उत्पत्तिं न्यूनीकर्तुं च भवति

(च) निष्कासन तकनीक

राष्ट्रीय-अन्तर्राष्ट्रीय-साहित्येषु प्रतिवेदितानि निष्कासन-तकनीकाः २ वर्गेषु विभक्तुं शक्यन्ते, यथा सरलाः व्यावहारिकाः च जटिलाः च, पूर्वस्य विशेषता अस्ति यत् सरल-सुलभता, व्यावहारिकता, न्यून-मृदु-ऊतक-क्षतिः, न्यून-कौशलं च विशेष-यन्त्राणां आवश्यकता नास्ति, उत्तरस्य च विशेष-विशेष-यन्त्राणां, उपकरणानां च आवश्यकता भवति

माएहारा इत्याख्यः । यदा सम्भवं तदा बृहत्-शङ्क्-युक्तानां टोर्क्-सीमित-पेचकशानां उपयोगं कर्तुं सुझावः। यदा स्खलितपेचकानां सम्मुखीभवति तदा पैटिसन इत्यादयः । पेचकशस्य शिरः प्लैटिनमधातुना वेष्टयित्वा पेचकटोपस्य खन्धे प्रविश्य स्खलितपेचकानि निष्कासयितुं सरलपद्धतिं निवेदितवान् एषा पद्धतिः चतुरः अस्ति यत् पेचकटोपखातं धातुपट्टिकायाः ​​पूरणं करोति तथा च पेचकशस्य खांचे च मध्ये सम्पर्कक्षेत्रं घर्षणं च वर्धयति, येन स्खलितसूत्रैः सह पेचकानां निष्कासनं सुलभं भवति अस्मिन् पद्धत्या अद्यापि प्रकरणं हर्तुं कठिनं भवति, यदि पेचटोपी तथा इस्पातप्लेटस्य नखछिद्रसूत्राः अद्यापि अक्षुण्णाः सन्ति, तर्हि भवन्तः शंक्वाकारविपरीतटैपिंगपेचनिष्कासकस्य उपयोगं कर्तुं प्रयतितुं शक्नुवन्ति, अर्थात् विपरीतटैपिंगमध्ये प्रविष्टस्य पेचटोपीखानतः खातं पूरयितुं, पेचस्य बहिः परिभ्रमणस्य, दबावस्य च प्रक्रियायां।

अधोभागे, केचन लॉकिंग स्क्रू अद्यापि शंक्वाकारस्य रिवर्स टैपिंग स्क्रू निष्कर्षकस्य उपयोगेन प्रभाविणः भवितुं कठिनाः सन्ति, यथा एहलिंगर् इत्यादयः । and Bae et al. येन ज्ञातं यत् एषा पद्धतिः प्रायः ३.५ मि.मी.पेचस्खलनस्य कृते प्रभावी भवति, परन्तु ४.५ मि.मी.पेचस्खलनस्य कृते प्रायः अप्रभावी भवति । अस्मिन् सन्दर्भे आस्पतेः आर्थोपेडिक्सस्य प्रत्येकं स्तरं कार्बाइड्-अभ्यासः, हीरक-अभ्यासः, उच्चगति-पिष्ट-चक्राणि वा इत्यादिभिः विशेषधातु-पिष्ट-उपकरणैः सुसज्जितं न भवति

गोपीनाथन इत्यादि। एकां पद्धतिं प्रवर्तयन्तु यस्याः कृते एतेषां विशेषसाधनानाम् आवश्यकता नास्ति, हनुमत्पादनपुनर्निर्माणप्लेटतः कठिनपेचनिष्कासनस्य प्रकरणस्य सूचनां दत्त्वा, अर्थात् पुनर्निर्माणप्लेटस्य न्यूनकटआउटस्य उपयोगेन, प्लेटनखछिद्रयोः मध्ये प्लेटस्य संकीर्णतरभागं कतरितुं बृहत्तारकटरस्य उपयोगः भवति, येन पेचकाः प्लेटस्य नखछिद्रभागश्च लघुएककं भवति, पेचकानि च सुलभतया निष्कासयितुं शक्यन्ते एषा तकनीकः केवलं टाइटेनियम-पुनर्निर्माण-लॉकिंग-प्लेट्-मध्ये, संकीर्णतर-निम्न-खात-युक्तेषु अग्रभुज-लॉकिंग्-प्लेट्-मध्ये, 1/3-नली-प्रकारस्य प्लेट्-मध्ये च प्रयोज्यम् अस्ति, तथा च निम्न-अन्तभागे विस्तृत-मोट-प्लेट्-कृते उपयोक्तुं न शक्यते

एकः सरलः विधिः अपि वर्णितः यस्मिन् स्खलितस्य तालाबन्दी-पेचस्य पार्श्वे सामान्य-छिद्रे किञ्चित् बृहत्तरेण ड्रिल-बिट्-इत्यनेन छिद्रं खनितुं शक्यते, ततः प्लेट्-पेच-योः नव-खनित-सामान्य-छिद्रस्य दिशि टैप् क्रियते, ततः प्लेट्-पेचः च प्लेट्-अधः स्थापितेन अस्थि-कटरस्य उपयोगेन निष्कास्य यदा भवति तदा लीवरेज-सिद्धान्तेन बहिः कृत्वा बहिः क्रियते शिथिलः ।

अवश्यं एतेन पद्धत्या अस्थिक्षतिः सम्भावना अस्ति अतः शल्यक्रियापश्चात् भारवाहनरक्षणं शस्यते । तदतिरिक्तं आन्तरिकनिर्धारणनिष्कासनशल्यक्रियायाः पूर्वं केचन सामान्यतया प्रयुक्ताः व्यावसायिकसाधनाः अपि सज्जीकर्तुं आवश्यकाः सन्ति, यथा बोल्टनिष्कासकः, छेदरीमरः, पेचनिष्कासनसरौताः, टी-प्रकारस्य दबावयुक्तसॉकेट् इत्यादयः

तालाबन्दी पेचस्खलिततारनिष्कासनकठिनतानां सम्मुखे केचन घरेलुविद्वांसः खांचेविधिं परिवर्तयितुं प्रस्तावन्ति स्म, अर्थात् 'एक' अथवा 'दश' खांचे कृते पेचटोपीनालं षट्कोणीयं वा चतुर्भुजं खातं परिवर्तयितुं, अथवा मूलखातं गभीरं कर्तुं दन्तसूक्ष्म-पीसनयन्त्रस्य इस्पातवालुकाखण्डस्य उपयोगः

एहलिंगर इत्यादि। निवेदितवान् यत् यत्र शङ्कुरूपस्य विपरीत-टैपिंग-पेच-निष्कासकस्य पेच-निष्कासनस्य अद्यापि कष्टं भवति, तत्र टङ्गस्टन-ड्रिल-पिष्टनेन पेचस्य शिरः नाशयित्वा इस्पात-प्लेट्-मध्ये नख-छिद्राणि वर्धयित्वा इस्पात-पट्टिकां निष्कासयितुं शक्यते इति सूचितम्

जॉर्जियाडिस् इत्यादि। and Raia et al. प्रस्तावितं पेंच तथा इस्पातप्लेटसंयोजने अत्यन्तं कठिनं दूरीकर्तुं कठिनं च भवति, विशेषसाधनं (यथा वायवीय उच्चगतिकटन-अभ्यासः, कार्बाइड-अभ्यासः, हीरकचक्राः इत्यादयः) इस्पात-प्लेट-कटन-विधि-परिसरस्य कील-छिद्रे, इस्पात-प्लेट्-मध्ये पेच-शिथिलीकरणाय कटितः भवति, पेचः अपि स्वाभाविकतया निष्कासयितुं सुलभः भवति

कुमारः डन्लोप्लः च दूरस्थ-फीमर-लॉकिंग्-इस्पात-प्लेट-पेच-प्रणाल्याः आन्तरिक-निश्चय-निष्कासन-प्रक्रियायां, मानक-स्व-सीमित-टोर्क्-पेचकशकायाः उपयोगे, शंक्वाकार-पेच-निष्कर्षकः विफलाः भवन्ति, परन्तु एकां नूतनां पद्धतिं अपि प्रवर्तयन्ति स्म, अर्थात् इस्पात-प्लेटस्य धारं यावत् पेच-छिद्रस्य धारं यावत् उच्च-गति-पतली-फ्लेक-घर्षक-चक्राणां उपयोगः radial incision, and then wedge the bone knife inserted into the incision, टोपीं शिथिलं कर्तुं इस्पातप्लेटस्य नखछिद्रं न उद्घाटयन्तु, येन Locking पेचकानां प्रभावी निष्कासनं भवति।

इदं महत्त्वपूर्णं यत् उपर्युक्तविधयः उच्चगति-कटन-चक्रस्य उपयोगेन प्लेट्-च्छेदनस्य वा पेषणस्य वा समये यथासम्भवं धीरेण उन्नताः भवेयुः येन पेचस्य शिरसि कटनं न भवति, अस्थि-मृदु-उपस्थानां च क्षतिः न भवति तदतिरिक्तं एताः तकनीकाः उच्चतापमानं धातुमलिनतां च जनयितुं शक्नुवन्ति, यस्य परिणामेण चिकित्साप्रेरितपुनःभङ्गस्य, ऊतकतापीयक्षयस्य, संक्रमणस्य च जोखिमः वर्धते

(छ) सारांशः

■ पेरिओस्टियमेन सह अपूर्ण प्लेट सम्पर्कं कर्तुं अनुमतिं ददातु

■प्लेटं तालाबन्दीपूर्वं पुनः स्थापनीयं, यतः तालाबन्दीपश्चात् भङ्गं पुनः स्थापयितुं न शक्यते।

■लॉकिंग प्लेट दबाव न कर सकते हैं, साधारण पेंच में संघ छिद्र में दबावदाता या केन्द्रापसारक पेंच का उपयोग की आवश्यकता है, पहले दबाव, फिर ताला लगाना

■ भंग स्थल 3 ~ 4 पेंच छेद तनाव प्रसारित करने के लिए पेंच; ■ भंग स्थल 3 ~ 4 पेंच छेद तनाव प्रसारित करने के लिए पेंच; तथा

■ डायफिसिसस्य अथवा मोटे अस्थिप्रकोष्ठस्य एककोर्टिकल् निश्चयः, तथा च यत्र अस्थिस्य गुणवत्ता उत्तमः भवति; तथा

■एकदा तालाबद्धं कृत्वा तस्य पृष्ठतः बहिः गन्तुं न शक्यते, यदा तु साधारणाः पेचकाः पृष्ठतः बहिः कर्तुं शक्यन्ते

■दृढनिश्चयः अत्यधिकं पेचः च असंयोगं जनयितुं शक्नोति; सिद्धान्तः अस्ति यत् प्लेट् दीर्घाः भवेयुः, न्यूनानि पेचकानि च प्रयोक्तव्यानि; पेरिआर्टिकुलरभङ्गस्य चिकित्सायां काण्डे न्यूनानि पेचकानि प्रयोक्तव्यानि, आर्टिकुलरपृष्ठे निश्चयार्थं अधिकानि पेचकानि प्रयोक्तव्यानि

■ सेतु-प्लेटस्य लम्बता भङ्गक्षेत्रस्य द्विगुणा दीर्घता भवितुमर्हति, पेचकानि समानरूपेण वितरितानि भवेयुः, आदर्शनिश्चयः च एपर्चर-माध्यमेन निश्चयः भवितुमर्हति

■ दीर्घप्लेटस्य उपरि बलं समानरूपेण वितरितं भवति, तथा च न्यूनैः पेचकैः निश्चयः पपड़ीनिर्माणं उत्तेजितुं शक्नोति, अस्थिचिकित्सां च प्रवर्धयितुं शक्नोति।