Diagnosis et curatio claviculi Fracturae

Introductio

Fracturae claviculae relative communes sunt et plerumque ex trauma directa vel indirecta ad regionem scapulae proveniunt. Studia in primis annis 1960 rettulerunt nonunion ratem fracturae claviculae minus quam 1% fuisse, et curationem conservativam in magna patienti satisfactione consecutam esse; cum recens progressionis medicinae, curatio chirurgica efficaciam significantem consecutus est; ergo clinici laborantes in subitis department vel outpatiens generales clinicos familiares esse debent cum communibus manifestationibus et complicationibus huius iniuriae et eius fundamentalis administrationis.

Epidemiologia

Claviculae fracturae rationem 2.6%-5% omnium fracturae adultae [1,2]. Studium Europaeum, quod 1,000 claviculae fracturae casus inclusa reperit [3,4] plus quam 66% fracturae claviculae in medio claviculae mediae factae sunt, circiter 25% fracturae laterales 1/3, et 3% fracturae mediales 1/3 erant. Incidentia fracturae claviculae bimodalem distributionem ostenderunt, quae praesertim in hominibus sub 30 annos natae sunt, quam deinde supra 70 annos natis.

Fusce Anatomia

Prima humani ossei incipiendi ossificatio est clavicula, unica connexio ossei brachii inter brachii et truncum, quae superne cum acromione, articulo acromioclaviculari, acromioclaviculari (AC) articulari, et proxime cum sterno, articulatione sternoclaviculari (SC) articulat. Hae articuli atypici articuli synoviales vocantur quia fibrocartilagine magis quam cartilago hyalino includuntur. Clavicula scapulae per ligamenta acromioclavicularis et rostroclavicularis et scapulae alligatur et per ligamentum sternoclaviculae sterno adnectitur.

Claviculum formatum est 'S'. Medium arcus proximalis anterius eminet, locum relinquens fasciculo neurovasculari extremitatis superioris. Retrorsum eminet medium arcus superne (concavum) et deinde iungit scapulae (processus rostralis et acromion). Fracturae claviculi plerumque occurrunt in confluentia duorum arcuum (medii arcus), maxime verisimile propter defectum ligamentorum adiacentium ossibus vicinis in hac regione et quia infima est pars claviculi. Cum claviculae fractura summoto, segmentum proximale fere semper sursum (cephalad) trahitur ab musculo sternocleidomastoide (ad finem claviculi proxime adnexo) et segmentum distal pondere brachii deorsum (caudad) flectitur, et clavicula tendit ad contractionem pectoralis (i. e. (quod brachii interne circumagatur). Hoc maxime propter contractionem musculorum subscapularis et pectoralis majoris (qui brachii brachii interius revolvitur et versus pectus trahitur).

Features

Propositum curationis fracturae claviculae est dolorem minuere et functionem iuncturam restituere. Plurimae fracturae claviculae principaliter conservative tractantur (plerumque a non plus quam 15 mm abbreviatis); curationes conservativae ut figurae octo fasciarum, fundis antebrachii, fasciae Sayre, Velpeau immobilizatio litium et immobilizatio. Suspensio immobilisatio in acuta periodo peragitur, et prima motus disciplinae et virium vagatio exerceri solet post 2-6 septimanas post fracturam cum dolor resolvit. Usus figurae fasciarum 8 non commendatur prout potest ducere ad ulcera axillares et magis fracturae non unio [5, 6].

Historiae et Physicae Examen

Fracturae claviculae directo impulsu ad umerum sequentem casum causantur et vulgo in ludis velit in iuvenibus et in senibus inprudentibus cadunt. Praestat mechanismum iniuriae definire. Laesiones summus industria cum capite et pectore iniurias cohaerere possunt, fracturae autem ex trauma minore ortae possunt esse pathologicae. Distractio iniuriae maturam initiationem requirunt et diligenter exclusionem scapularis muri pectoris separationem, iniurias neurologicas et vasculares. Amet in fractura tumor et ecchymosis, cum deformitate et teneritudine coniuncta. Danda sunt mollia tela jaciendi, quae cutem necrosis et ulcera efficiat.

Imaging

Plurimae fracturae a radiographis anteroposterioribus simplicibus dignosci possunt. 20° radiographs benificium capitis eliminare effectum cavitatibus thoracicis imbricatis. Aegros radiographos debent in situ sui sustentationis ad fracturam melioris visualisandam obsessionem. Graviditas radiographorum adiuvat in perpendendis integritate ligamenti clavicularis rostralis in claviculae distali vel acromioclaviae iuncturae iniuriae. CT adiuvat ad visualizandum incommodum scapulare iniuriarum et melius praebet visualizationem possibilium iniuriarum proximalium claviculae ad iuncturam sternoclavicularem. Cum radiographo thoracis adhibitis adiuvat ad iniuriam thoracicam adiunctam excludendam, et abbreviatio aestimari potest cum comparatione claviculi contralateralis, necnon de separatione scapulothoracici parietis excludendi.

Genera

AO/OTA Fractura Dislocation Typing: fractura claviculae Codicis 15. tribus locis constat: 15.1 proximalis (medialis), 15.2 diaphysis, 15.3 distalis (lateralis). Fracturae proximales et superne (laterales) generantur in specie A (extra articularis), typus B (partim intra articularis), et typus C (omnino intra-articularis). Fracturae truncus in genere A (simplex), typus B (cuneus), et typus C (comminutae sunt) generantur. Classificatio fracturae et dislocationis AO/OTA gradum dislocationis fracturae non attendit, et in curatione fracturae claviculi et in prognosi determinando usus est.

Allman typing innititur loco fracturae (I: medialis, cadentis 1/3, II: lateralis 1/3, III: medialis 1/3) (Fig. 7.2.1).

Hanc classificationem Craig iterum ex Allman expolivit, cum media claviculae I / III; typus II utpote claviculae exterioris 1/3, quae tum dividitur in 5 species, quae ex fractura obsessionis et relationis ad ligamentum clavicularis rostralis; and type III being the fractura of interior 1/3 clavicle, which was divided into 5 types based on the way of fracture obsession and an fractura was intra-articular.

Neer's typus fracturae lateralis 1/3 momentum extollit ligamenti rostra- clavicularis: typus occurrit in rostrali-claviculari ligamento distali, cum trunco ​​mediali superius emisso; typus II implicat ligamentum rostrale-clavicularium et consequitur in fractura trunco ​​medio superius summoto; et typus III pertinet ad iuncturam acromioclaviam cum ligamento rostrali-claviculari integro permanente.

Edinburgh typing is system of classification of diaphysis fracturas according to the degree of displacement and comminution.1 Typus 1 fracturae finem medialem involvunt, genus 2 sunt fracturae diaphysis et species 3 sunt fracturae laterales finis. Fracturae diaphysis secundum praesentiam vel absentiam contactuum corticalis inter fracturae fragmenta in typos A et B. Type 2A, fracturae amplius classificatae sunt ut non dispositae (type 2A1) et angulatae (type 2A2),2B fracturae simplices vel cuneatae (type 2B1) et comminutae sunt (fracturae medialis speciei 2B). finem diaphysis. Fracturae medialis et lateralis finis in subgroups 1 et 2 subdividuntur secundum an articularis adjacentis involvatur.

Similiter typing Rockwood est, Jager typing, et Breitner typing.

Signa chirurgica

Imprimis fracturae

I, fractura aperta; 

2, obsessio >2 cm; 

3, abbreviatio >2 cm; 

IIII, fracturae comminutio (>3); 

V, multi- segmentum fractura; 

VI, fractura patens cum mollis texti iniuria; 

VII, deformitas significans (displacentiam et abbreviationem); 

VIII, Injuria scaphoidea.

Compositis iniuriis

I, iniuria extremitatis superioris deducta ipsilateralis;

II, fluitans humero injuriam;

III, multiplex iniuriae;

IV, fractura cum laesione neurovasculari composita;

V, fracturae costae ipsilateri multiplices cum parietis deformitate thoracis compositae;

VI, claviculae abbreviatio humerum alatum formare;

7, Fracturae claviculae bilateralis.

Patientes factores

I, Aegris multiplicibus iniuriis mane superior extremitas pondus sustinens requiret;

II, aegroti celeri reditu ad munus requirunt (sicut electi et competitive ludis).

Leo de manu

Surgeria sine mora facienda est cum indicationes absolutae chirurgiae adsunt.

Mora in chirurgica ultra 2-3 septimanas in relativis indiciis augeri potest difficultas fracturae reductionis, praesertim cum praeparatio ad reductionem clausam fixationem internam per technicas percutaneos.

Accessum chirurgicum

aeger in litore positus sella positio vel semi- sedens positio. Humerus affectatus substerni ad iugulum ad facilitatem surgery elevandum est, et bracchium linteum est, ut mobilitatem intra operativam recipiat. Incisio transversalis circa axem longam claviculi vel machaerae parallelae longiori exemplaris eligatur.

Nota: Incisio transversa maiorem extensionem praebet, longitudinalis incisio periculum nervi supraclavicularis iniuriae minuit et magis aesthetice placet.

Internum Fixation

3.5 Laminae compressiones systematicae, laminae refectionis, vel LCPs plasticae adhiberi possunt ad fracturas claviculas figere. Laminae aequaliter supra vel ad iugulum anteriores positae sunt. Lamina biomechanica plus valent in superius posita, praesertim si fractura comminuta est, et facilior est visivae. Cochlearum fixio bicortica necessaria est, foramina magna cura terebranda, periculum est laesionis nervorum et vasorum sanguineorum infra. Commoda: tuta exercitatio laminae cochleae anterioris canalis, appositionis bracteae, facile contouring.

Nota: Os insitio plerumque non requiritur ad processum initialem; Post fixationem internam, criticum est adaequate suturam myofascialem stratum operire laminam et contagione prohibere.

solidamentum intramedullarium

Fixationis intramedullares venae cogitationes includunt Kirschner paxillos, paxillos Rockwood, Hagie paxillos, titanium elasticum paxillos intramedullares, cochleas concavas, et clavos intramedullares elasticas densis; eg, clavi titanium elasticum pro densis statice non permittunt, pro temperantia longitudinis et gyrationis non permittunt, et in secundaria brevitate pro fractura comminuta adhiberi possunt. Artificium clavationis intramedullare nonnisi ad fracturas claviculas simplices, transversas vel obliquas applicari potest.

commoda

minor incisio, magis aesthetica, minus mollis spoliatio, periculum endophyte attribuere, firmitatemque cum formatione scabie coniungunt.

Incommoda

cutis irritatio vel defectus in ungue viscus.

Nota: Clausa reductio fracturae claviculae interdum difficilis est et nimia operantis manus ad radiorum evitatur in chirurgicis decursu.

Minimum incursio laminam solidamentum

Osteosynthesis claviculi minime invasiva putatur maiorem vim biomechanicam praebere, dum incommoda laminae apertae fixationis vel fixationis intramedullariae vitando.

collocatio intraoperativa 3.5 systematis LCP anteriori claviculae, potius anterius sub clavicula, referens ad claviculam sanam permittit, quo facilius laminam in antecessum figurare et foramen longiorem cochleae obtineat.

Praemature applicatio osteosynthesis laminae minime incursivae, coniungi potest cum laesione supraclaviculari, pauper- alignatione vel breviatione paria filorum functionis afficientium, et laminam flexionis vel fracturae.

Tabula fixationum fracturae extremitatis claviculi lateralis

Electio bracteae implantatorum ex magnitudine ossis lateralis scandali pendet. Minimum 3 cochlearum bicortium requiruntur ad scandalum ossis lateralis. Specimen, tensio cochlearum ad fracturas obliquas adhibenda est. Si clausus ossis fixionis angustus est, bracteae claviculae hamo utantur.

Curatio articuli acromioclavicularis dislocationis

Laesiones iuncturae acromioclaviculares ob 12% scapulare iniurias scapulare et saepe in contactu athletis repleti occurrunt.

Ratio choragii vulgaris usus est Rockwood choragi. Typus I est luxatio ligamenti acromioclavicularis cum ligamento rostroclaviculari integro; typus II est lacrima ligamenti acromioclavicularis cum ligamento rostroclaviculari integro; typus III est lacrima utriusque ligamenti acromioclavicularis et ligamenti rostroclavicularis; type IV est posterior obsessio claviculi distalis trapezii; typus V est lacrima integra utriusque articulationis acromioclaviae et ligamenti rostroclavicularis, cum plus quam 100 percent obsessio iuncturae; et VI species iniuriae rarissimae sunt, claviculae rostratae infra rostralem deorsum motae.

Curatio conservativa per breve tempus braking cum cantileveri funda commendatur pro specie I et typus II iniuriarum. De administratione generis III iniuriarum controversia est, cum nonnullis litteris suggerentibus tractationem conservativam pro iuvenibus activis adultis indicari. Eget recuperatio bona, licet diversi gradus deformitatis sit in specie. Typus IV - VI graviores iniuriae et interventus chirurgicos commendatur.

Nunc, vulgo chirurgici procedendi usi sunt: ​​Bosworth rostralis cochleae densis ars cum reparatione scaena una vel ligamenti reparatione nulla; Tightropi tab bracteae fixationis vel ancorae suturam fibulae per arthroscopum vel parvam incisionem; et rostrale ligamentum sutura densis vel suspensio roborata, cum materia artificiali vel tendine inter eminentiam rostralem et claviculam.

Non liquet qua ars chirurgica utilior sit, et quamvis aliqua iactura resurfactionis esse possit, ultima omnium harum artium efficacia satisfacit.

Curatio finis medialis fracturae claviculi et luxatio iuncturae sternoclavicularis

Hae iniuriae relative rarae sunt, et rursus defectus curationis normas ex indiciis medicinalibus fundatis.

Fracturae claviculae mediales saepe sunt fracturae extra-articulares cum obsessione parva, et conservative tractari possunt. Epiphysis medialis finis claviculi typice claudit ante 23-25 ​​annos aetatem et est ultima epiphysis quae in corpore claudit. Ergo multae iniuriae mediales actu fracturae laminae epiphysealis Salter-Harris typus I vel II sunt. Conventionales X-radii difficiles sunt ad diagnostionem, utiliter ut 40° caput benificium radiographum et comparatio ad partem sanam patefaciant obsessionem medialis claviculi finis, et CT optimam diagnostici imaginem praebet.

Fracturae vel dislocationes anterius luxatae possunt plerumque claudi et reponi, sed saepe instabiles et lobotomatae sunt pro restauratione obsessionis. Cura palliativa commendatur pro dislocationibus assiduis vel displacementis, quia saepe in utilitatis detrimento non consequuntur. Luxatio medialis finis claviculi posterius raro consequitur iniuriam mediastinalem superiorem, incluso laesione vasculari vel etiam obstructione arteriae et compressionis airviae. Nam dislocationes et fracturae, ubi fragmentum mediale nimis parvum est, laminae per iuncturam pro fixione ad sternum poscere possunt.

Aliae solidae rationes

eg. fixatio externa cum stent, externa fixatione cum lamella clavicula, etc.

Postoperative procuratio

Brachium umerum in funda et pendulo umero immobiles institutio statim inchoari debet. Post II septimanas, aeger ad vulnus cohibendum sequendus radios X recensendos, funda levari et liberam iuncturam mobilitatem brachii inchoari posse, sed aegrum esse dicendum non gravatim membrum laesum levare. Robur institutio in VI septimanas postoperative iniri potest cum signa sanationis osseae apparent. Contactus lusus vel lusus extremus vitandus est per 3 menses post surgery, donec fractura perfecte sanetur.

Inpedimenta.

Primo inpedimenta

Infectiones vulneris postoperativae usque ad 4.8% casuum accidere possunt;

Torpor in regione subclavia communissima est complicationes, cum historiae naturalis studium usque ad 83% aegrorum hoc symptomate, quod tempus minuit et non ducit ad significantes praesentes functiones, licet perseveret usque ad 2 annos postoperatively;

Endophyta attributio et agitatio cutis, communis cum usu lamellarum voluminum vel caudarum clavorum sine bono textus mollis coverage;

re- fractura, quae post tractationem chirurgicam tum conservativam fieri potest; injuria post-chirurgicam inveniatur in flexione vel fractione endoprosthesis vel fractura circa endoprosthesin;

nonunion, cum 15% nonunione cum cura conservativa et 2% nonunione cum curatione chirurgica pro fractura diaphyseali omnino mota; completa obsessio fracturae, abbreviatio maior quam 2 cm, fumigans, aetas crescente, summus energia iniuriae, re-fractura (instantia mechanica), dislocationes diaphysealis recalcitrans, qualitas ossis pauperis, et ossis nimia amissio.

Sero inpedimenta

Osteoarthritis articulationis acromioclaviae frequentius occurrit cum fracturae intra-articulares (Edinburgh type 3B2); cum curatio symptomatica et conservativa inefficax sit, claviculae exteriores arthroscopice vel manu aperta resecari possunt;

Deformitas sanationis, quae variis gradibus occurrit in omnibus fractis conservative tractatis luxatis; abbreviatio scapulare cinguli cum rotatione scandali distalis distalis provenire potest in vires ultimas umeri et patientiae minui, praesertim in raptu humeri; stricturae exitus thoracici in symptomata plexi plexi compressionis inveniatur; et malalignitas membrorum parietis scapulothoracici potest facere anteriorem inclinationem scapulae et dolorem humerum et myalgias producere, si constat signa ex deformitate incidere Cum sanatio, osteotomy correctionis et laminae fixationis factibilis secundum necessitates patientis.

Prognosis et exitus

In relatione studii in Europa rettulit tractationem chirurgicam fracturae midclavicularis emotae efficacem esse, et meta-analysis eius ostendit incidentiam malunionis ducens ad fracturam nonunion et symptom producentis malunion signanter inferior in coetus chirurgica quam in conservative tractata globus cum chirurgia cum cura conservativa comparata; praeterea globus chirurgicus dolorem maturius redegisset, et emendatio in Constant ac IMPETUS functionis pereuntis magis pronuntiata est.

Summatim

Plurimae fracturae claviculae ex violentia directa vel indirecta causantur, et curatio conservativa vel chirurgica curatio gigni potest. In tractatione, etsi maximae fracturae claviculae sine insigni dispositione conservative tractari possunt, optio chirurgica curatio pro fracturis cum notabili obsessione controversia est. Nam fracturae claviculae motae, curatio chirurgica uberiorem ratem ossis sanationis habet et eventus functiones primi cum cura conservativa comparatas.

References

[1] Postacchini F, Gumina S, De Santis P, Albo F. Epidemiologia claviculae fracturae. J Humerus Cubitus Surg MMII; 11:452.

[2] Eiff, MP, Hatch, et al. Fracturae claviculae et scapulae. In: Fracture Management for Primary Care, 2nd ed, WB Saunders, Philadelphia 2002. p.

[3] Robinson CN. Fracturae claviculae in adulto. Epidemiologia et divisio. J Bone Joint Surg Br 1998; 80:476.

[4] Neer CS 2nd. Fracturae claviculae tertiae superne. Clin Orthop Relat Res 1968; 58:43.

[5] Andersen K, Jensen PO, Lauritzen J. Curatio fracturae clavicularis. Figurae octo fasciae versus simplicem fundam. Acta Orthop Scand 1987; 58:71.

[6] Ersen A, Atalar AC, Birisik F, et al. Comparatio brachii simplicis fundae et figurae octo fasciae clavicularis pro fracturas clavicularis mediae: a studio temperato moderato. Bone Joint J 2015; 97-B:1562.