Sperrplate-Applikatioun Restriktiounen a Aschränkungen

D'Benotzung vun Sperrplacke huet gréisstendeels den Ëmfang vun der Uwendung vun der Plack intern Fixatioun vu Frakturen erweidert. Wéi och ëmmer, hir Notzung muss rationaliséiert an optimiséiert ginn wéinst potenziellen Fallen a Aschränkungen. An dësem Artikel wäerte mir d'Applikatiounsconsidératiounen kucken, Erausfuerderunge vun der Entfernung, a Aschränkungen, 3 Aspekter vun der Sperrplackapplikatioun.

01.Wéi speziell Features a Schwieregkeeten solle bei der Uwendung vun Sperrplacke bemierkt ginn?

Schrëtt an Erausfuerderunge fir Frakturen ze reduzéieren mat Sperrplacken

D'Schrëtt fir eng Fraktur zréckzesetzen sinn standardiséiert. Sperrplacke setzen Frakturen net zréck. 

Eemol am Schanken Segment gesat, méi Schrauwen dobäizemaachen wäert et net réckelen. Wann eng Sperrplack benotzt gëtt, déi nëmmen Sperrneel akzeptéiert, 

dat heescht, datt d'Plack nëmmen gespaart ka ginn nodeems d'Fraktur gesat gouf.

Zënter Sperrplacke erlaben d'Knachheilung ouni Verloscht vun der initialer Repositionéierung, 

d'Haaptursaach vun der Mëssverstäerkung vu Sperrplacke ass falsch initial Repositionéierung. 

An, schlecht Repositionéierung wéinst inadequater Mechanik kann zu enger schlechter Heelung féieren, well d'Knachplack brécht wéinst verspéiten Heelen oder Net-Heelen.

D'Repositionéierung ouni d'Benotzung vu Sperrplacke ass besonnesch schwéier wann Dir minimal invasiv mécht

 Prozeduren well Schankenbelaaschtung ganz limitéiert ass. Et erfuerdert verschidde Traktiounsprozeduren (Traktiounstabellen, Retractoren),

 verschidde percutaneous Repositioning Pincet, a Kirschner Pins fir d'Knachfragmenter an d'temporär Fixatioun ze manipuléieren. 

Virun der Uwendung vu Sperrplacken a Sperrneel ass et entscheedend fir de Reset duerch Fluoroskopie ze kontrolléieren.

Ëmgekéiert, wann Dir eng Sperrplack benotzt déi och Standard Schrauwen Lächer huet, 

eng Standard Traktioun Schraube kann an de Standard Lächer fir initial repositioning op der Plack gesat ginn.

 Knochenfragmenter ginn géint d'Plack gesat. Wann d'Plack un der Anatomie entsprécht, kann se als Resetguide benotzt ginn. 

Sperrend Nägel suerge fir stabil Resultater ouni den initialen Reset z'änneren. Dës Uerdnung vun der Aféierung (Standardschrauwen, dann Sperrschrauwen) ass wichteg (Figur 4).

Fig. 4 Éischt d'Standardschrauwen setzen an se festleeën.

Mangel u tactile Feedback Wann Sperre Pegs Spär

Et gëtt kee taktile Feedback wann Dir d'Sperrkopschrauwen festhält. Tatsächlech, 

Spannung vum Sperrnagel geschitt gläichzäiteg am kortikalen oder cancellous Knach an am Metall vun der Sperrplack. Aus dësem Grond,

 et ass einfach fir den Dokter falsch unzehuelen datt de Sperrneel gutt am kortikale oder cancellous Knach hält (Figur 3).

Fig. 3 Aarbechtslängt vu Sperrschrauwen baséiert op Knochentyp an Zuel vu Cortices.

Self-Tapping Sperrschrauwen

D'Benotzung vu selbsttappende Sperrschrauwen bedeit datt et kee taktile Réckkopplung wärend der Buer oder Spannung gëtt wéi se gläichzäiteg optrieden.

Hir mechanesch Eegeschafte sinn ähnlech wéi déi vun eenzel Cortex Sperrschrauwen während eenzel Cortex Uwendungen. Wann se ze laang sinn, 

si wäerten den ongedrillte zweete Cortex kontaktéieren, wat zu enger falscher Positioun vum Sperrnagel an der Sperrplack resultéiert.

Wärend bikortikalen Uwendungen kënne se ze kuerz sinn, sou datt se mechanesch gläichwäerteg sinn mat eenzel-kortikale Sperrneel. 

Wann se ze laang sinn, verlängeren se iwwer de Cortex a kënne kritesch Strukturen op der anerer Säit vun der Plack beschiedegen.

Déi korrekt Sperrnagellängt kann nëmme kritt ginn andeems Dir déi gewënscht Längt nom Buer moosst oder se duerch Fluoroskopie verifizéieren.

Features vun Uniaxial Sperrschrauwen

Den Haaptnodeel vun uniaxialen Sperrnägel ass datt hir Orientéierung virausbestëmmt ass. 

Si kënnen en anert Implantat oder prosthetesch Stamm op hirem Wee hunn, wat d'Insertioun onméiglech mécht oder se op unicortical Fixatioun limitéiert.

Fir anatomesch Sperrplacke benotzt an Glidder mat uniaxialen Sperrneel mat enger fixer Orientéierung, 

optimiséiert aus anatomeschen a biomechanesche Grënn, besteet e Risiko vun intraartikuläre Sperrungsnagelplazéierung. 

En typescht Beispill ass eng distale Radiusfraktur. Dëse Risiko ass nach méi grouss wann d'Sperrplack an der Noperschaft vum Gelenk ass oder wann d'Anatomie substandard ass. 

D’Feele vun enger intraartikulärer Fraktur muss duerch Fluoroskopie bestätegt ginn.

MIPO Technologies

Déi minimal invasiv perkutan Osteosynthese (MIPO) Technik implizéiert subkutan an / oder submuskulär 

an extraperiosteal Insertion vun enger Schankenplack duerch eng kleng Ëffnung an de Schanken nom Rutsch, ouni auszesetzen

 der Frakturplaz. Dëst erlaabt méi kleng Inziden, manner Morbiditéit vun der Operatiounsplaz, a mécht d'Prozedur méi 'biologesch'

 well et net néideg ass fir all Knochenfragment auszesetzen an et gëtt keng Amëschung mat Softgewebe, periostealer Vasculariséierung oder Frakturhematom.

Et kann mat enger Sperrplack an engem speziell entworf Instrument erreecht ginn, datt d'Plack erlaabt 

ze manipuléieren an duerch d'Haut gefouert ginn, fir d'Spärneellächer an der Plack einfach ze lokaliséieren. 

Fluoroskopesch Biller musse bei all Schrëtt gemaach ginn fir de Fortschrëtt z'iwwerpréiwen. All Schrëtt vun dëser Technik ass Erausfuerderung. Déi éischt Erausfuerderung ass d'Fraktur virum Fixatioun zréckzesetzen.

 D'Sperrplack muss dann richteg laanscht d'Längt vum Knach zentréiert sinn, soss ass d'Ausrichtung vun der Sperrplack asymmetresch (Figur 5). Zousätzlech, 

d'Sperrplack muss perfekt parallel zum Cortex vum Knach sinn, deen se konzipéiert ass fir ze verfollegen an esou no beim Schanken wéi 

méiglech ouni d'Steiffness vun der Struktur staark ze reduzéieren. Wärend der leschter Sperrschrëtt ass et schwéier dat ze garantéieren

 d'Kleeder vun de Schrauwen sinn richteg op der Sperrplack ausgeriicht an datt d'Sperrneeler an der Spannung richteg agebonne sinn.

Figur 5 Exzentresch Positionéierung vun der Sperrplack a Mangel u haptesche Réckkopplung beim Schrauwenschrauwen.

Potenziell Hautverletzungen Wann Dir äusseren Knöchelspärplacke benotzt

D'Benotzung vu Sperrplacke fir extern Knöchelfrakturen ze fixéieren ass mat abnormal héijen Tariffer vun der Hautnekrose verbonnen. 

D'Dicke vun dësen subkutane Sperrplacke setzt Drock op d'Haut a stéiert seng vaskulär Verdeelung an Heelen. 

Eppes ähnlech ka geschéien wann Sperrplacke fir Hawksbill Frakturen benotzt ginn.

Risiko vun Osteoporose a Schrauwen Extraktioun

An osteoporotesche Knach, Sperrung vun den Nägel hëlleft de Risiko vu Schrauberzéiung oder Réckzuch ze reduzéieren. 

De Konstrukt ass net genuch steif wéinst dem méi dënnen Knochencortex an der reduzéierter Dicht vun den Trabeculae.

An dësem Fall ass Sperrplackfixatioun ëmmer méi staark a besser verankert wann Dir en evanescent oder konvergent monolithesche Konstrukt benotzt (Figur 3).

Resumé:

1. Sperrschrauwen erlaben net de Fraktur op der Schankenplack zréckgesat ze ginn.

2. de Fraktur muss zréckgesat ginn, ier Dir eng Sperrschraube bäidréit.

3. perkutan Fixatioun fir Frakturreduktioun erfuerdert Sperrplackinstrumentatioun. d'MIPO Technik ass méi exigent.

02. Erausfuerderunge vun Ewechhuele Spär Placke

D'Sperrplack erofhuelen wann d'Fraktur geheelt ass Erausfuerderung an onberechenbar, 

mä d'Situatioun kann geléist ginn. Déi gréissten Erausfuerderung ass d'Sperrschraube loosen.

An e puer Fäll sinn d'Gewënn um Kapp vum Sperrnagel bei der Aféierung beschiedegt 

(Multiple Spannung a Losen, Schraubermuster ass beschiedegt an net perfekt sechseckeg, Schrauwenaféierung gëtt mat engem Stroumbohr gemaach), 

dat heescht et kann net ofgeschrauft ginn. Dofir ass et am beschten dës Komplikatioun ze vermeiden andeems Dir all Schraube direkt mat engem ersetzt 

beschiedegt Kappmuster wärend der Implantatioun, e komplette Schrauendräger benotzt an d'Schraube voll mat der Hand festhalen (net mat engem elektresche Buer).

 D'Benotzung vu Schrauwen aus méi staarken Materialien kann hëllefen dëse Problem ze minimiséieren.

An deene meeschte Fäll gëtt et mechanesch Sperrung oder Stau tëscht de Sperrnagelfäegkeeten an dem threaded Lach an der Sperrplack. 

Dëst ass meeschtens mat 3,5 mm Duerchmiesser Titan Hex Muster eenzege Schaft Sperrschrauwen gesi ginn. Et gëtt keen eenzege Mechanismus

 fir Amëschen. D'Schrauwen ginn dacks am Ufank iwwerschrauwen wéinst dem Versoen vum Dréimomentschlüssel ze benotzen, deen am Instrument Kit geliwwert gëtt, 

déi d'Gewënn op der Sperrpeg a Sperrplack änneren. An anere Fäll, 

Versoen ze benotzen oder d'Benotzung vun engem falschen Bohrguide huet dozou gefouert datt d'Schrauwen net ausgeriicht sinn wann se festgezunn sinn, 

wat dozou bruecht huet datt d'Schrauwen gestoppt hunn. Fir de Risiko vu Stau während dem initialen Fixéierungsprozess ze minimiséieren,

 et ass essentiell all verfügbar Instrumenter ze benotzen: Bohrguiden a Sockets, Dréimomentschlüsselen a voller Integritéitsmodus wann Dir d'Spärneel festhält.

D'MIPO Technik dréit en héije Risiko vun enger falscher Plazéierung vum Ausriichtungsguide, 

well et keng direkt Vue vun der Sperrplack ass. Falsch Ausrichtung vun der Bueraarbechten Guide heescht, datt d'Lach gebuert fir 

de Sperrneel an d'Insertioun vum Sperrneel wäert och falsch sinn. Et besteet och e Risiko fir de Kappmuster vun der

 gespaarten Nol wann de screwdriver net richteg mat der Schraube engagéiert ass.

Aus dëse Grënn, ier de Sperrplack ewechgeholl gëtt, muss de Chirurg bewosst sinn datt et net ass 

méiglech de Sperrnagel ze loosen, also erfuerdert d'Benotzung vun engem qualitativ héichwäertege sechseckegen Schrauber an zousätzlech Instrumenter.

Wann de Sperrneel net geléist ka ginn, oder de Kappmuster beschiedegt ass, 

den éischte Schrëtt ass e Schraubeextraktor (e konischte Schrauber mat ëmgedréint Fuedem) an de Kapp vun der Schraube ze setzen;

 dëst kann genuch sinn fir d'Schraube loosen. Eng aner Optioun ass d'Sperrplack op béide Säiten vum Sperrneel ze schneiden an ze benotzen

 et als Schrauber fir d'ganz Struktur ze loosen. Wann d'Schraube nach ëmmer net geléist ka ginn, kann d'Sperrplack geläscht ginn duerch 

Bohren et mat engem Buer, zerstéieren de Kapp vum Sperrnagel, oder andeems Dir ronderëm d'Plack schneiden fir de Sperrnagel ze loosen. Nodeems datt, 

e Vise kann benotzt ginn fir d'Stécker vun de Sperrpinnen ze läschen. Wann et nach ëmmer net geléist ka ginn (well et an de Knach integréiert ass oder net genuch erausgeet), 

et kann mat engem Ringbohr geläscht ginn (Fig. 6).

Figur 6 Hiweiser an Tipps fir Ewechhuele vun Sperrschrauwen an der Verwaltungsrot.

All dës Probleemer kënnen d'Chirurgie verlängeren, kënne Softgewebe-Abrasioun verursaachen wéinst fräigeloossene Metallfragmenter, an e Risiko vun enger Infektioun droen. 

D'Benotzung vun engem Ringbohr erhéicht de Risiko vu perioperative Frakturen.

Resumé:

1. D'Erausfuerderung fir Sperrneel ze entfernen geschitt haaptsächlech mat 3,5 mm Hexkopfschloss Titan Schrauwen.

2.De beschte Wee fir dëse Problem ze vermeiden ass all geliwwert Instrumenter ze benotzen wann Dir d'Schraube setzt. Dës Schwieregkeete kënne geléist ginn andeems Dir déi entspriechend Tools benotzt.

03. Wat sinn d'Applikatiounsbeschränkungen vun der Sperrplack?

Clavicle Plack Fraktur an osseous Nonunion

Andeems Dir garantéiert datt d'Struktur net ze steif ass wéinst der net genuch Aarbechtslängt vun der Sperrplack oder enger exzessiver Zuel vu Sperrneeler (Fig. 7), kann de Risiko vun der Sperrplack ënner de Schraube Lächer oder op der Schraube / Knochenplackverbindung reduzéiert ginn.

Figur 7 Knochenheilung gouf no 60 Deeg erreecht andeems d'Zuel an d'Positioun vun de Sperrschrauwen variéiert an d'Elastizitéit vun exzessiv steife Strukturen erhéijen.

D'Diagnostik vu Knochennunioun gëtt normalerweis bestätegt duerch Plackebroch. 

Spéit Broch vun enger Sperrplack oder Sperrnagel ass rechtzäiteg well Mikrobewegung kann optrieden, wat zu Knachheelung féiert.

An einfache Frakturen déi Kompressioun erfuerderen, wat hänkt vun der Aart vu Fraktur anstatt vum involvéierte Knach, 

eng steiwe Struktur, an där déi zwee Fragmenter net beréieren, kann zu net heelen a Middegkeet Echec vun der Plack féieren. 

D'Kombinatioun vun engem steife Splint + Sperrneel + Traktioun op der Frakturplaz resultéiert zu Knochennunioun.

Eng Variatioun dovun ass de gläichzäiteg Broch vum Sperrnagel ënner senger Uschloss un der Plack, 

wat och duerch eng ze steiwe Struktur ass. Dëst verursaacht datt een Enn vun der Plack 'an engem Stéck' erauszitt an d'Heelung net erreecht gëtt (Figur 8).

Figur 8 Sekundär Echec vun enger ze steif an onbalancéiert Struktur: ze vill Sperrschrauwen goufen distal benotzt an der proximal splice Plack war net laang genuch.

Dofir kann d'Fixatioun vun intrakapsuläre Frakturen vun der Hütt mat Sperrplacke zu Knuewelenunioun féieren, well d'Struktur ze steif ass fir op d'Frakturplaz ze schloen. 

Ouni d'Mikrobewegung déi fir Heelen erfuerderlech ass, gëtt all d'Laascht vum Implantat gedroen an et schlussendlech feelt.

asymmetresch heelen Tissu

Periosteal Schanken kann asymmetresch sinn, 

besonnesch bei Frakturen vum distalen 1/3 vum Femur. Micromotion wéinst Elastizitéit erlaabt de 

eenheetlech Entwécklung vu Frakturen heelen Tissu, déi nëmmen op den entspriechende Flächen vun der Sperrplack / Nagelkonstruktioun geschitt.

 Fir dëse Risiko ze kontrolléieren, soll d'Aarbechtslängt vun der Sperrplack vergréissert ginn, entweder duerch d'Benotze vu méi flexibel Titanplacke oder duerch d'Benotzung vun neie Sperrnagel-Designs. 

Ëmgekéiert kënnen iwwerdriwwe flexibel Konstrukter zu hypertrophesche Knueweenunioun féieren.

Plastesch Verformung vu Stolplacke

D'Plaz vun der Plack esou no bei der Cortex wéi méiglech reduzéiert de Risiko vu plastesche Verformung an der Mëtt vun der Plack;

 wann d'Distanz tëscht der Plack an der Cortex méi wéi 5 mm ass,

 d'Strukturkraaft gëtt staark reduzéiert an de Risiko vu plastescher Verformung vun der Plack a Versoen vun der Titanplack ass héich.

Spéit Frakturen vun der Diaphyse oder Metaphysie um Enn vun enger Sperrplack

De Risiko vu spéider Fraktur um Enn vun der Sperrplack Diaphyse oder Metaphysie, 

besonnesch am osteoporotesche Knach, kann reduzéiert ginn andeems een een eenzegen kortikale Sperrnagel oder eng Standard bikortikal Schraube um Enn vun der Plack setzt fir d'Spannungen an dëser Regioun ze reduzéieren.

Mechanesch Feeler

Déi folgend Bedéngungen erhéijen de Risiko vu mechanesche Feeler vun der Sperrplack:

1. Fixatioun vun humeral Diaphysis Frakturen erfuerdert d'Benotzung vu véier Sperrnägel op béide Säiten vun der Frakturplaz fir Torsioun ze widderstoen an de mechanesche Feeler z'erhéijen;

2. Fixatioun vun Epiphyse Frakturen ass schwéier well se dacks onbestänneg sinn, 

besonnesch well d'Frakturplaz net vun de Sperrneel kompriméiert ka ginn an de Knach osteoporotesch ass;

3. comminuted intra-artikulär an extra-artikulär comminuted Frakturen vun der Epiphyse sinn onbestänneg

 (zB distale femur Frakturen, bicondylar tibial Plateau Frakturen, distale Radius Frakturen);

4. medial Verdeelung vu metaphysealen Frakturen, déi zu Inversioun tendéieren (zB proximal Humerus, proximal femur a proximal Tibia Frakturen).

 Sperrplaten, déi un de lateralen Aspekt vum Knach verankert sinn, bidden eng robust Struktur déi dacks genuch ass 

fir dës Frakturen ze stabiliséieren ouni de Besoin fir Konsol-Typ Placke medial ze addéieren oder Knach ze addéieren wärend e biologesche Frakturëmfeld behalen. 

D'Stabilitéit hänkt nëmmen vun der Sperrplack / Sperrneel-Interface of, 

wat am meeschte betount ass nom Reset wann d'Epiphysis ëmgedréint bleift oder wann d'Medialkonsole net rekonstruéiert gëtt. D'Sperrplack kann dann sekundär zu der Middegkeet falen.

Dofir muss d'Fixatioun vu bicondylar tibial Plateau Frakturen mat Sperrplacke nëmmen op der lateraler Säit berücksichtegt ginn ofhängeg vun der Aart.

 Fir proximal Humerus Frakturen, d'Zuel vu Frakturblocken, Verloscht vu medialer Ënnerstëtzung,

 an Inversioun vun der Epiphyse fir Fixatioun sinn bekannte Risikofaktoren. Fir de Risiko vu Konstruktiounsfehler ze minimiséieren, 

bestëmmte Sperrneel wäerte mechanesch ënnerstëtzt ginn fir d'Feele vu medialer Ënnerstëtzung bei der Reduktioun vun extern iwwersat Frakturen ze kompenséieren

Biologesche Feeler vun Sperrplaten

Déi biologesch Ausfallmodi vu Sperrplacke si Schrauwen ausgeschnidden a Fraktur oder Impingement vum Sperrnagel. 

Dës Risiken si méi grouss wann Knochen Osteoporose am Skelett präsent ass, 

dat heescht datt fréi Rehabilitatioun an zréck op d'Gewiicht muss virsiichteg gemaach ginn ier Knochenheilung erreecht gëtt.

(1) Ewechhuele vun Spär Schrauwen

Schrauwen Extraktioun entsprécht der 'total' a gläichzäiteg Entfernung vum Sperrnagel aus dem Knach op engem oder béiden Enn vun der Plack. An e puer Fäll, 

de Sperrneel gëtt mat engem Stéck Schanken ronderëm erausgezunn.

An der Epiphysealregioun liwwert d'Een-Stéck Sperrplackstruktur normalerweis adäquat Stabilitéit wéinst der verspreeter oder konvergenter Sperrneelverankerung, 

an déi dreidimensional Struktur vergréissert d'Resistenz géint d'Schraubeextraktioun aus dem cancellous Knach.

An der diaphyseal Regioun, konvergéierend a verspreet Sperrneel a Konstruktioune mat méi laange Sperrplacke hunn eng besser Auszuchkraaft. 

Dës Zort vu Konstruktioun ass méi gëeegent fir periprothetesch Frakturen. An osteoporotesch Schanken, 

bikortikal Stammschrauffixatioun ass superieur wéi monokortikal Schrauffixatioun. Fir periprothetesch Frakturen, flaach Kapp unicortical Schrauwen hëllefen de Kontakt mat intramedullären Implantater ze vermeiden.

Dës Fixéierungsfehler si mat enger schlechter Knachqualitéit verbonnen, och wann d'Struktur mechanesch intakt ass.

(2) Ausschneiden oder Impingement vu Sperrschrauwen

Ausschnëtt oder Impingement vu Sperrnägel mat intraartikuläre Penetratioun kann an der cancellous Epiphysealregioun optrieden.

Dës Verrécklunge sinn Verrécklunge vun epiphyseal Fragmenter vun niddereg-Mass Knach ronderëm de Fixatioun Spär Nagel verdrängt.

 Dëst féiert zum Verloscht vun der Epiphyse Frakturreduktioun. Am beschte Fall fällt d'Epiphyse Spär Nagel an

 penetréiert de cancellous Schanken. Am schlëmmste Fall geet den Epiphyse Sperrnagel aus der Epiphyse eraus a reest an d'Gelenk.

Dës zwee Komplikatioune geschéien am meeschten am proximalen Humerus an distale Radius Frakturen. 

Fir Sperrplack Fixatioun vu proximalen Humerusfrakturen ass recommandéiert datt d'Längt vun der 

epiphyseal Sperr Nagel limitéiert ginn, fir de Risiko vun Erwuessener a sekundär Gelenkpenetratioun ze minimiséieren.

Dës Fixéierungsfehler sinn wéinst inadequater Knochenqualitéit a grousser initialer Verrécklung vun de Frakturfragmenter virum Reduktioun, 

och wann d'Struktur mechanesch intakt ass.

Gemeinsam Rehabilitatioun an direkt Gewiichtsverloscht

Rehabilitatioun a Gewiichtsverloscht sinn nëmmen erlaabt nodeems perfekt Fixatioun erreecht gouf a verifizéiert op postoperative Röntgenstrahlen.

Biomechanesch Studien hu gewisen datt am normale Knach, wann d'Lück tëscht de Fragmenter manner wéi 1 mm ass, 

Gewiichtsverloscht ass ouni Risiko méiglech. no 1 Millioun Zyklen ass d'Steifheet d'selwecht wéi déi vum normale Schanken, wat genuch ass fir d'Heelung stattfannen.

Wann strukturell Toun, Spär Placke an fix Wénkel Spär Nol erlaben fréi zréck ze 

Gewiichtlagerung, well d'Laascht direkt vum Sperrnagel op d'Sperrplack transferéiert gëtt, ouni Risiko fir Fixéierungsfehler am Nagelplackverbindung.

Wéi och ëmmer, wann d'Achs vum multiaxiale Sperrpeg net senkrecht zum Sperrplack ass, ass fréi Gewiichtlager net erlaabt.

Fir MIPO ass fréi Gewiichtlagerung erlaabt fir extraartikulär, einfach an / oder einfach zerstéiert Frakturen. 

Ganz laang spezifesch Strukture si genuch flexibel mat alternéierend bikortikale Sperrneel an Ëffnungen fir d'Laaschtabsorptioun an d'Verdeelung.

Conclusioun:

1.Biomechanesch Studien hunn verschidden Aarte vu Konstruktiounen an hir mechanesch Eegeschafte bewäert.

D'Literatur hëlleft d'theoretesch Hoffnungen ze validéieren, déi mat dëser Aart vu Fixatioun verbonne sinn. 

Wéi och ëmmer, rezent Literatur beliicht och déi technesch Schwieregkeeten a Feeler, déi mat Sperrplacke verbonne sinn.

2.Den Haaptgrond fir Versoen ass inadequat Planung vun der chirurgescher Technik, 

wat ganz exigent ass, besonnesch wann Dir minimal invasiv Prozeduren ausféiert.

3.D'Fraktur muss als éischt zréckgesat ginn, ouni d'Schrauwen op d'Plack ze gespaarten,

well indirekt Récksetze vun der Plack duerch d'Schrauwen gespaart ass net méiglech.

4.D'Struktur muss vun der korrekter Längt a Kraaft sinn, 

dat heescht, datt de Chirurg mat de Prinzipien a Regele vertraut muss sinn, déi d'Benotzung vun dëse Placke guidéieren. 

D'Struktur muss also elastesch sinn, mat enger limitéierter Zuel vu reegelméissege Sperrschrauwen, déi mat eidel Lächer alternéieren.

5.Trotz der besserer theoretescher initialer Stabilitéit vu Sperrplacken, 

D’Fixatioun vun der Struktur gëtt limitéiert duerch d’Komplexitéit vun der Fraktur, der Qualitéit vun der Reduktioun an der biologescher Qualitéit vum Knach.

6.Wann d'Struktur mechanesch intakt ass, ass d'Qualitéit vum Knach gutt an d'Fraktur ass extraartikulär, 

e Patient mat genuch Autonomie kann erlaabt Gewiicht op der gebrach Gliedmaart ze droen. A ville Fäll erlaabt d'Sperrplack Fixatioun fréi Rehabilitatioun.