Staw kolanowy

01. Skład struktury kości

The staw kolanowy składa się z 4 kości: kości udowej, piszczelowej, rzepki i strzałkowej.

Składa się z 3 przedziałów: przyśrodkowego przedziału piszczelowo-udowego, bocznego przedziału piszczelowo-udowego i przedziału rzepkowo-udowego, przy czym 3 przedziały mają wspólną jamę maziową.

02.Konstrukcja połączenia

Typ: Przegub nośny

Kolano ma 3 stawy: staw piszczelowo-udowy przyśrodkowy, staw piszczelowo-udowy boczny i staw rzepkowo-udowy.

Staw piszczelowo-udowy łączy dalszą kość udową z piszczelą, a dalsza kość udowa zwęża się, tworząc kłykieć przyśrodkowy kości udowej i kłykieć boczny kości udowej. Kość piszczelowa jest stosunkowo płaska, ale nachylona łąkotka sprawia, że ​​ma ona bliski kontakt z wystającymi kłykciami kości udowej.

Kłykcie kości udowej są oddzielone dołem międzykłykciowym, zwanym również rowkiem udowym lub kością skokową kości udowej.

Rzepka jest kością nasienną osadzoną w ścięgnie mięśnia czworogłowego uda i tworzy połączenie z rowkiem krętarzowym.

Służy do zwiększenia mechanicznego wzmocnienia mięśnia czworogłowego uda. Głowa kości strzałkowej znajduje się w torebce stawu kolanowego, ale zwykle nie pełni funkcji powierzchni stawowej przenoszącej obciążenie. Kłykcie kości udowej i płaskowyż piszczelowy tworzą linię stawową.

03. Wspólna stabilność

Stabilność stawu kolanowego jest utrzymywana przez różnorodne tkanki miękkie, które zapewniają również ochronę amortyzującą w obrębie stawu.

Piszczel i kość udowa są pokryte amortyzującą chrząstką szklistą po wewnętrznej stronie stawu kolanowego.

- Łąkotki boczne i przyśrodkowe w kształcie dysku zapewniają dodatkową amortyzację, a także rozkładają siły działające na kolano w całym stawie.

-Więzadło krzyżowe przednie (ACL) i więzadło krzyżowe tylne (PCL) stabilizują ruchy przednio-tylne i zgięciowo-prostne.

-Więzadło poboczne przyśrodkowe i więzadło poboczne boczne stabilizują kolano w odpowiednich płaszczyznach.

-Inne struktury stabilizujące kolano obejmują wiązkę biodrowo-piszczelową i część tylnego rogu bocznego.

04. Kaletki i struktury torbielowate

Wokół kolana powszechnie występuje kilka struktur torbielowatych, w tym torbiele pochewki ścięgnistej i kaletki maziowe. Torbiele pochewki ścięgnistej to łagodne zmiany pokryte gęstą włóknistą tkanką łączną i zawierające śluz.

Torbiel podkolanowa (tj. torbiel Bakera) jest najczęstszą torbielą maziową w organizmie. Rozpoczyna się w kaletce znajdującej się pomiędzy głową przyśrodkową mięśnia brzuchatego łydki a ścięgnem półbłoniastym. Torbiele podkolanowe są zwykle bezobjawowe, ale często są związane ze schorzeniami śródstawowymi stawu kolanowego.

Z przodu kolana znajdują się cztery kaletki wspólne. Kaletka nadrzepkowa znajduje się proksymalnie do torebki stawu kolanowego i leży pomiędzy ścięgnem mięśnia prostego uda a kością udową i jego ruchem ze stawem kolanowym u większości dorosłych. Kaletka przedrzepkowa leży tuż przed rzepką. Kaletka podrzepkowa powierzchowna leży powierzchownie w stosunku do dystalnej części ścięgna rzepki i guzowatości kości piszczelowej, podczas gdy kaletka podrzepkowa głęboka leży głęboko pomiędzy dystalną częścią ścięgna rzepki a guzowatością przednią kości piszczelowej. Kaletka powierzchowna może ulec zapaleniu w wyniku nadmiernego użytkowania lub urazu, takiego jak długotrwałe klęczenie, podczas gdy nadużywanie struktur prostujących staw kolanowy może prowadzić do obrzęku kaletki podrzepkowej głębokiej, na przykład podczas powtarzających się skakania lub biegania.

W środkowej części kolana dominuje kaletka gęsiej stopy, kaletka półbłoniasta i kaletka nadrzepkowa. Kaletka gęsiej stopy znajduje się pomiędzy piszczelowym stopem bocznego więzadła piszczelowego a dystalnymi ścięgnami szwu, cienkimi mięśniami udowymi i mięśniami półścięgnistymi. Kaletka półbłoniasta znajduje się pomiędzy ścięgnem półbłoniastym a kłykciem przyśrodkowym kości piszczelowej, a kaletka nadrzepkowa jest największą kaletką stawu kolanowego i znajduje się nad rzepką i na głębokiej powierzchni mięśnia czworogłowego.

05 Zakres ruchu w stawie

Aby ocenić aktywne zgięcie kolana, pacjent powinien przyjąć pozycję na brzuchu i maksymalnie ugiąć kolano, tak aby pięta znalazła się jak najbliżej rowka pośladkowego; normalny kąt zgięcia wynosi około 130°.

Aby ocenić wyprost kolana, pacjent powinien przyjąć pozycję siedzącą i zmaksymalizować wyprost kolana. Wyprost kolana poza prostą nogę lub pozycję neutralną (0°) jest u niektórych pacjentów normalny, ale określa się go jako przeprost. Nadmierne wyprostowanie nie większe niż 3°-5° jest normalnym objawem. Przeprost przekraczający ten zakres nazywany jest retrofleksją stawu kolanowego i jest nieprawidłowym objawem.

Test homas sprawdza elastyczność mięśnia czworogłowego i zginaczy bioder.

Jeśli występuje przykurcz zgięcia stawu biodrowego, udo drapowanej kończyny dolnej będzie pochylać się w stronę sufitu, a nie w jednej płaszczyźnie lub w dół ze stołem do badań.

Kąt wiszącego uda względem stołu badawczego odzwierciedla stopień przykurczu zgięcia stawu biodrowego.

Jeżeli występuje napięcie mięśnia czworogłowego uda, dolna część obłożenia będzie odchylona od stołu do badań. Kąt utworzony przez udrapowaną podudzie z linią pionu podłoża odzwierciedla stopień napięcia mięśnia czworogłowego uda.

06. Ocena stabilności stawów

Test szuflady tylnej — test szuflady tylnej przeprowadza się, gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej, z biodrem zgiętym do 45°, kolanem zgiętym do 90° i stopą w pozycji neutralnej. Badający chwyta bliższą kość piszczelową pacjenta obiema rękami w uścisku okrężnym, jednocześnie kładąc kciuki obu dłoni na guzowatości kości piszczelowej. Następnie na bliższą kość piszczelową przykłada się siłę skierowaną do tyłu. Przemieszczenie do tyłu kości piszczelowej o więcej niż 0,5-1 cm i przemieszczenie do tyłu większe niż po stronie zdrowej wskazuje na częściowe lub całkowite naderwanie więzadła krzyżowego tylnego kolana.

Test aktywnego skurczu mięśnia czworogłowego – stabilizuje stopę pacjenta (zwykle siedzącą na stopie) i każe pacjentowi spróbować przesunąć stopę do przodu na stole do badania (pokonując opór ręki badającego). Ten manewr powoduje skurcz mięśnia czworogłowego uda, co spowoduje przesunięcie kości piszczelowej do przodu o co najmniej 2 mm w kolanie z uszkodzonym więzadłem krzyżowym tylnym.

Test rotacji zewnętrznej kości piszczelowej - Test rotacji zewnętrznej kości piszczelowej służy do wykrywania urazów narożników tylnych bocznych i obecności uszkodzeń więzadła krzyżowego tylnego. Piszczel jest biernie obracany na zewnątrz przy 30° i 90° zgięcia kolana. Wynik testu jest pozytywny, jeśli strona dotknięta jest obrócona na zewnątrz o więcej niż 10°-15° bardziej niż strona zdrowa. Dodatni wynik przy 30° zgięcia kolana i ujemny przy 90° sugeruje prosty uraz PLC, a dodatni przy zgięciu 30° i 90° sugeruje uszkodzenie zarówno więzadła krzyżowego tylnego, jak i kompleksu tylno-bocznego.

07. Więzadła okołostawowe

Więzadła torebki stawowej

więzadło rzepki, więzadło rzepki przyśrodkowe, więzadło rzepki boczne

Więzadła wewnątrztorebkowe

więzadło krzyżowe przednie, więzadło krzyżowe tylne

Więzadła zewnątrztorebkowe

więzadło poboczne przyśrodkowe, więzadło poboczne boczne, więzadło skośne podkolanowe, więzadło poboczne strzałkowe

08. Unerwienie stawu

Struktura nerwowo-naczyniowa

Pęczek nerwowo-naczyniowy zawierający tętnicę podkolanową, żyłę podkolanową i nerw piszczelowy (kontynuacja nerwu kulszowego) biegnie tuż za stawem kolanowym.

Nerw strzałkowy wspólny jest gałęzią boczną nerwu kulszowego.

09. Mięśnie powiązane

Przedni boczny

Mięsień czworogłowy składa się z mięśnia prostego uda, mięśnia obszernego przyśrodkowego, mięśnia obszernego bocznego i mięśnia pośredniego uda.

Strona tylna

Ścięgna podkolanowe

obejmuje biceps uda, półścięgnisty i półbłoniasty;

Brzuchaty łydki.

Przednio-przyśrodkowy

Piszczelowy przedni.

Mięśnie utrzymujące stabilność stawu kolanowego, w tym mięsień czworogłowy uda, mięśnie szwów, ścięgna podkolanowe, cienkie mięśnie udowe, mięsień dwugłowy uda, mięsień półścięgnisty i półbłoniasty.

10. Badanie fizykalne

1. Badanie wizualne

Obserwuj ruchomość i symetrię stawów kolanowych po stronie chorej i po przeciwnej stronie pacjenta, zwróć uwagę, czy nie występuje miejscowy obrzęk, nieprawidłowy kolor skóry, nieprawidłowy chód itp. 3.

2. palpacja

sprawdź miejsce bólu i obrzęku, głębokość, zakres i charakter, starając się, aby dotknięta strona pacjenta była w miarę możliwości rozluźniona.

3. Mobilizacja

Sprawdź ruchomość stawu kolanowego poprzez czynną i bierną aktywność pacjenta.

4. Pomiar

Zmierz długość każdego odcinka kończyny, a także długość całkowitą, obwód kończyny, zakres ruchu stawów, siłę mięśni, utratę pola czucia itp., a następnie wykonaj zapisy i oznaczenia.

5. badanie specjalne

 - badanie pływającej rzepki: sprawdzić, czy w stawie kolanowym pacjenta występuje wysięk.

Badanie procesu

Po ściśnięciu kaletki nadrzepkowej, aby umożliwić gromadzenie się płynu, jeśli w stawie kolanowym znajduje się płyn, rzepkę delikatnie dociska się palcem wskazującym, a po zwolnieniu nacisku rzepka unosi się w górę pod wpływem siły wyporu płynu, a po zwolnieniu nacisku rzepka będzie odczuwać trzaskanie lub unoszenie się pod wpływem siły wyporu

- Test szuflady: w celu sprawdzenia, czy więzadło krzyżowe nie jest uszkodzone.

Test szuflady przedniej: pacjent leży płasko na łóżku, zgięcie kolana pod kątem 90°, stopy płasko na łóżku, rozluźnij się. Badacz na stopach pacjenta, aby go unieruchomić, trzymając dłonie za koniec piszczelowy stawu kolanowego, pociągnij łydkę do przodu, np. przemieszczenie kości piszczelowej do przodu w stosunku do zdrowej strony o 5 mm jest dodatnie, dodatnie sugeruje uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego (Uwaga: test Lachmana jest testem przedniej szuflady zgięcia stawu kolanowego o 30 °).

Test szuflady tylnej: pacjent leży na plecach, zgina kolano pod kątem 90°, kładzie obie dłonie na tylnej części stawu kolanowego, kładzie kciuk po stronie prostowników, wielokrotnie wypycha i pociąga koniec bliższy łydki do tyłu, a kość piszczelowa cofa się na kości udowej jako dodatnia, co sugeruje częściowe lub całkowite zerwanie więzadła krzyżowego tylnego.

- Test szlifowania: w celu sprawdzenia, czy doszło do uszkodzenia łąkotki stawu kolanowego.

Test ścierania stawu kolanowego: Metoda badania fizykalnego stosowana do sprawdzania uszkodzeń więzadła pobocznego bocznego i łąkotki stawu kolanowego.

Pacjent leży na brzuchu, z kolanem zgiętym pod kątem 90°.

1. Próba podnoszenia obrotowego

Badający przyciska łydkę do uda pacjenta i obiema rękami przytrzymuje piętę w celu uniesienia łydki wzdłuż osi podłużnej łydki, wykonując jednocześnie ruchy rotacyjne wewnętrzne i zewnętrzne; jeśli ból pojawia się po obu stronach kolana, podejrzewa się, że jest to uszkodzenie więzadła pobocznego bocznego.

2. Test ściskania obrotowego

Badający trzyma stopę chorej kończyny obiema rękami, tak aby chore kolano było zgięte pod kątem 90°, a łydka znajdowała się w pozycji pionowej ze stopą skierowaną do góry. Następnie ściśnij staw kolanowy w dół i jednocześnie obracaj łydkę do wewnątrz i na zewnątrz. Jeśli ból pojawia się po wewnętrznej i zewnętrznej stronie stawu kolanowego, oznacza to uszkodzenie łąkotki wewnętrznej i zewnętrznej.

Jeśli kolano jest maksymalnie zgięte, podejrzewa się pęknięcie łąkotki rogu tylnego; jeśli jest pod kątem 90°, podejrzewa się pęknięcie pośrednie; jeśli ból pojawia się przy zbliżaniu się do pozycji wyprostowanej, podejrzewa się pęknięcie rogu przedniego.

- Test obciążenia bocznego: obserwacja pacjenta pod kątem uszkodzenia więzadła pobocznego bocznego.

Test bocznego obciążenia stawu kolanowego to badanie fizykalne służące do sprawdzenia więzadeł pobocznych bocznych kolana.

Pozycja: Pacjent leży na wznak na łóżku do badań, a dotkniętą kończynę delikatnie odwodzi się tak, aby dotknięta dolna część nogi znalazła się na zewnątrz łóżka.

Pozycja stawowa: kolano jest ustawione w pozycji całkowicie wyprostowanej i zgiętej pod kątem 30°.

Przyłożenie siły: W powyższych dwóch pozycjach kolana badający trzyma podudzie pacjenta obiema rękami i przykłada nacisk odpowiednio na stronę przyśrodkową i boczną, tak aby staw kolanowy został biernie odwiedziony lub przywiedziony, tj. przeprowadza się badanie koślawości i koślawości oraz porównuje je ze stroną zdrową.

Jeśli w trakcie naprężenia stawu kolanowego pojawi się ból lub jeśli okaże się, że kąt inwersji i ewersji wykracza poza normalny zakres i występuje uczucie trzaskania, sugeruje to, że doszło do skręcenia lub zerwania więzadła pobocznego bocznego. Dodatnia próba wysiłkowa rotacji zewnętrznej świadczy o niestabilności kierunku prostego przyśrodkowego i mogą wystąpić uszkodzenia więzadła pobocznego przyśrodkowego, łąkotki przyśrodkowej i torebki stawowej; pozytywny wynik testu wysiłkowego rotacji wewnętrznej oznacza, że ​​kierunek prosty boczny jest niestabilny i mogą wystąpić uszkodzenia łąkotki bocznej lub chrząstki powierzchni stawowej.

11. Obrazowanie kolana

1. Badanie rentgenowskie

służy do sprawdzania złamań i osteoartropatii zwyrodnieniowej. Folia z widokiem z przodu i z boku stawu kolanowego w pozycji obciążającej (stojącej) może obserwować kość, szczelinę stawu kolanowego i tak dalej.

2. Tomografia komputerowa (CT)

Tomografia komputerowa może pomóc w zdiagnozowaniu problemów z kośćmi i subtelnych złamań. Specjalny rodzaj tomografii komputerowej pozwala dokładnie zidentyfikować dnę moczanową, nawet jeśli staw nie jest objęty stanem zapalnym.

3. Ultradźwięki

Wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia w czasie rzeczywistym obrazów struktur tkanek miękkich w kolanie i wokół niego. Ultradźwięki mogą uwidocznić zmiany patologiczne, takie jak wyrostki sutkowate kostne na brzegach stawów, zwyrodnienie chrząstki, zapalenie błony maziowej, wysięk stawowy, obrzęk dołu podkolanowego i wybrzuszenie łąkotki.

4. Rezonans magnetyczny (MRI)

Badanie to pomaga zdiagnozować uszkodzenia tkanek miękkich, takich jak więzadła, ścięgna, chrząstki i mięśnie.

Badania laboratoryjne: Jeśli lekarz podejrzewa infekcję lub stan zapalny, może być konieczne wykonanie badań krwi, a czasami artrocentezy°, czyli zabiegu polegającego na usunięciu niewielkiej ilości płynu ze stawu kolanowego do analizy laboratoryjnej.

12. Najczęstsze przyczyny bólu stawów

1. Związane z kontuzją

urazy więzadeł, takie jak naciągnięcie i uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego i tylnego oraz więzadeł pobocznych bocznych; urazy łąkotki; zapalenie ścięgna rzepki i łzy; złamania kości i tak dalej.

2. Związane z zapaleniem stawów

choroba zwyrodnieniowa stawów spowodowana zużyciem chrząstki stawowej; reumatoidalne zapalenie stawów jest spowodowane atakiem układu odpornościowego na stawy; dna moczanowa jest spowodowana tworzeniem się kryształów wysokiego poziomu kwasu moczowego wpływających na stawy.

3. Inne przyczyny

zapalenie błony maziowej powodujące ból i obrzęk stawów; problemy rzepki, takie jak zwichnięcie i zużycie chrząstki; guzy atakujące staw; obrzęk spowodowany stanem zapalnym itp.; długotrwała zła postawa; zespół powięzi biodrowo-piszczelowej spowodowany powtarzającym się tarciem prowadzącym do bólu po zewnętrznej stronie kolana.

13. Powszechnie stosowane metody leczenia

1. Leczenie zachowawcze

-Odpoczynek i hamowanie

- Zimne i gorące okłady

-Terapia lekowa

-Fizykoterapia

-Terapia ruchowa

-Korzystanie z urządzeń wspomagających

2. Chirurgia

– Chirurgia artroskopowa

-Artroplastyka

3.Inne zabiegi

-Tradycyjna Medycyna Chińska (TCM)

-Terapia iniekcyjna