مفصل زانو

01. ترکیب ساختار استخوان

را مفصل زانو از 4 استخوان تشکیل شده است: استخوان ران، استخوان درشت نی، کشکک و نازک نی.

از 3 محفظه تشکیل شده است: محفظه تیبیوفمورال داخلی، محفظه تیبیوفمورال جانبی و محفظه پاتلوفمورال، و 3 محفظه یک حفره سینوویال مشترک دارند.

02.ساختار مشترک

نوع: کالسکه مشترک

زانو دارای 3 مفصل است: مفصل ساق رانی داخلی، مفصل ساق رانی جانبی و مفصل کشککی رانی.

مفصل تیبیوفمورال دیستال فمور را به تیبیا متصل می کند و قسمت انتهایی استخوان ران باریک می شود و کندیل داخلی فمورال و کندیل جانبی فمورال را تشکیل می دهد. استخوان درشت نی نسبتا صاف است، اما منیسک مایل آن را در تماس نزدیک با کندیل های بیرون زده فمورال قرار می دهد.

کندیل های فمورال توسط حفره بین کندیل از هم جدا می شوند که به نام شیار فمورال یا تالوس فمورال نیز شناخته می شود.

کشکک یک استخوان دانه ای است که در داخل تاندون عضله چهار سر ران جاسازی شده و با شیار تروکانتریک مفصلی تشکیل می دهد.

این به افزایش سود مکانیکی عضله چهار سر ران کمک می کند. سر نازک نی در داخل کپسول زانو قرار دارد اما معمولا به عنوان یک سطح مفصلی تحمل کننده وزن عمل نمی کند. کندیل های فمورال و پلاتوی تیبیا خط مفصل را تشکیل می دهند.

03. ثبات مفصل

پایداری مفصل زانو توسط انواع بافت‌های نرم حفظ می‌شود که همچنین محافظت از بالشتک را در داخل مفصل ایجاد می‌کنند.

درشت نی و استخوان ران با غضروف هیالین جاذب شوک در قسمت داخلی مفصل زانو پوشیده شده است.

- منیسک های جانبی و داخلی دیسکی شکل، جذب شوک اضافی را فراهم می کنند و همچنین نیروها را بر روی زانو در سراسر مفصل توزیع می کنند.

-رباط متقاطع قدامی (ACL) و رباط متقاطع خلفی (PCL) باعث تثبیت حرکات قدامی-خلفی و فلکشن-اکستنشن می شوند.

-رباط جانبی داخلی و رباط جانبی جانبی زانو را در صفحات مربوطه خود تثبیت می کنند.

-سایر ساختارهایی که زانو را تثبیت می کنند شامل باندل ایلیوتیبیال و بخشی از شاخ جانبی خلفی است.

04. بورس و ساختارهای کیستیک

چندین ساختار کیستیک معمولاً در اطراف زانو یافت می شود، از جمله کیست های غلاف تاندون و بورس سینوویال. کیست های غلاف تاندون ناهنجاری های خوش خیم هستند که با بافت همبند فیبری متراکم و حاوی مخاط پوشانده شده اند.

کیست پوپلیتئال (یعنی کیست بیکر) شایع ترین کیست سینوویال در بدن است. از بورس بین سر داخلی عضله گاستروکنمیوس و تاندون نیمه غشایی سرچشمه می گیرد. کیست پوپلیتئال معمولاً بدون علامت است اما اغلب با اختلالات داخل مفصلی زانو همراه است.

چهار بورس رایج در جلوی زانو وجود دارد. بورس فوق کشکک نزدیک به کپسول زانو است و بین تاندون راست فموریس و استخوان ران قرار دارد و در بیشتر بزرگسالان با مفصل زانو حرکت می کند. بورس پیش کشکک درست جلوی کشکک قرار دارد. بورس زیر کشککی سطحی در قسمت انتهایی تاندون کشکک و توبروزیته تیبیا قرار دارد، در حالی که بورس زیر کشککی عمیق در عمق بین قسمت انتهایی تاندون کشکک و توبروزیته قدامی تیبیا قرار دارد. بورس سطحی می تواند در اثر استفاده بیش از حد یا ضربه، مانند زانو زدن طولانی مدت، ملتهب شود، در حالی که استفاده بیش از حد از ساختارهای کششی زانو می تواند منجر به تورم بورس زیر کشککی عمیق، مانند پریدن یا دویدن مکرر شود.

قسمت داخلی زانو توسط بورس پای غاز، بورس نیمه غشایی و بورس فوق کشکک غالب است. بورس پای غاز بین قسمت درشت نی رباط جانبی تیبیا جانبی و تاندون های فیوژن دیستال بخیه، عضلات نازک فمور و نیمه تاندینوس قرار دارد. بورس نیمه غشایی بین تاندون نیمه غشایی و کندیل تیبیال داخلی قرار دارد و بورس فوق کشکک بزرگ ترین بورس در مفصل زانو است و در بالای کشکک و در سطح عمیق عضله چهار سر ران قرار دارد.

05 دامنه حرکتی مشترک

برای ارزیابی خمیدگی فعال زانو، از بیمار بخواهید در حالت مستعد قرار گیرد و زانو را حداکثر خم کند تا پاشنه تا حد ممکن به شیار گلوتئال نزدیک شود. زاویه نرمال خمش تقریباً 130 درجه است.

برای ارزیابی اکستنشن زانو از بیمار بخواهید حالت نشسته را در نظر بگیرد و اکستنشن زانو را به حداکثر برساند. كشش زانو فراتر از پاي مستقيم يا موقعيت خنثي (0 درجه) براي برخي بيماران طبيعي است اما به آن كشش زانو مي گويند. افزایش بیش از حد بیش از 3-5 درجه یک تظاهرات طبیعی است. اکستنشن بیش از این محدوده را رتروفلکسیون زانو می نامند و یک تظاهرات غیر طبیعی است.

تست هماس انعطاف پذیری عضلات چهارسر ران و فلکسورهای لگن را آزمایش می کند.

اگر انقباض فلکشن لگن وجود داشته باشد، ران اندام تحتانی به جای اینکه با میز معاینه همسطح یا پایین بیاید، به سمت سقف زاویه پیدا می کند.

زاویه ران آویزان به میز معاینه نشان دهنده میزان انقباض خم شدن لگن است.

اگر سفتی عضله چهار سر ران وجود داشته باشد، ساق پایینی پرده از میز معاینه زاویه خواهد داشت. زاویه ایجاد شده توسط ساق پا با خط شاقول زمین نشان دهنده میزان کشش عضلات چهار سر ران است.

06. ارزیابی پایداری مفصل

تست کشو خلفی - تست کشو خلفی با بیمار در وضعیت خوابیده به پشت، لگن آسیب دیده تا 45 درجه خمیده، زانو تا 90 درجه خمیده و پا در حالت خنثی انجام می شود. معاینه کننده در حالی که شست هر دو دست را روی سینه تیبیا قرار می دهد، با هر دو دست، درشت نی پروگزیمال بیمار را در یک چنگال دایره ای می گیرد. سپس یک نیروی رو به عقب به ناحیه پروگزیمال تیبیا وارد می شود. جابجایی خلفی درشت نی بیش از 0.5-1 سانتی متر و جابجایی خلفی بیشتر از سمت سالم نشان دهنده پارگی جزئی یا کامل رباط متقاطع خلفی زانو است.

تست انقباض فعال چهارسر ران - پای بیمار را تثبیت می کند (معمولاً روی پا می نشیند) و بیمار سعی می کند پا را روی میز معاینه به جلو بلغزاند (بر خلاف مقاومت دست معاینه کننده)، این مانور باعث انقباض عضله چهارسر ران می شود که منجر به جابجایی قدامی استخوان درشت نی و درشت نی می شود. زانو

تست چرخش خارجی تیبیا - تست چرخش خارجی تیبیا برای تشخیص آسیب گوشه جانبی خلفی و وجود آسیب های رباط متقاطع خلفی استفاده می شود. استخوان درشت نی به صورت غیرفعال از خارج در 30 درجه و 90 درجه خم شدن زانو می چرخد. اگر سمت آسیب دیده بیش از 10-15 درجه بیشتر از سمت سالم چرخش خارجی داشته باشد، تست مثبت است. مثبت در 30 درجه خم شدن زانو و منفی در 90 درجه نشان دهنده آسیب PLC ساده است و مثبت در هر دو 30 درجه و 90 درجه خم شدن نشان دهنده آسیب به رباط متقاطع خلفی و کمپلکس خلفی است.

07. رباط های اطراف مفصلی

رباط های کپسول مفصلی

رباط کشکک کشکک، رباط کشکک داخلی، رباط کشکک جانبی

رباط های داخل کپسولی

رباط صلیبی قدامی، رباط متقاطع خلفی

رباط های خارج کپسولی

رباط جانبی داخلی، رباط جانبی جانبی، رباط مایل پوپلیتئال، رباط جانبی فیبولار

08. عصب دهی مفصل

ساختار عصبی عروقی

یک بسته عصبی عروقی حاوی شریان پوپلیتئال، ورید پوپلیتئال و عصب تیبیال (ادامه عصب سیاتیک) درست به سمت عقب مفصل زانو حرکت می کند.

عصب پرونئال مشترک شاخه جانبی عصب سیاتیک است.

09. عضلات مرتبط

قدامی جانبی

عضله چهار سر ران شامل راست فموریس، واستوس میانی، واستوس جانبی و میانی رانی است.

سمت خلفی

همسترینگ

شامل عضله دوسر فموریس، نیمه تاندینوزوس و نیمه غشایی.

گاستروکنمیوس.

آنترومدیال

تیبیالیس قدامی.

ماهیچه هایی که ثبات مفصل زانو را حفظ می کنند، از جمله عضلات چهارسر ران، عضلات بخیه، همسترینگ، عضلات نازک فمورال، عضله دوسر رانی، نیمه تاندینوزوس و نیمه غشایی.

10. معاینه فیزیکی

1. معاینه بصری

تحرک و تقارن مفاصل زانو را در سمت آسیب دیده و طرف مقابل بیمار رعایت کنید و توجه داشته باشید که آیا تورم موضعی، رنگ غیر طبیعی پوست و راه رفتن غیر طبیعی و ... وجود دارد یا خیر.

2. لمس کردن

محل درد و تورم، عمق، دامنه و ماهیت بیمار را تا جایی که ممکن است در وضعیت آرام قرار دهید.

3. بسیج

تحرک مفصل زانو را از طریق فعالیت های فعال و غیرفعال بیمار بررسی کنید.

4. اندازه گیری

طول هر بخش از اندام و همچنین طول کل، دور اندام، دامنه حرکت مفاصل، قدرت عضلانی، از دست دادن ناحیه حسی و غیره را اندازه گیری کنید و ثبت و علامت گذاری کنید.

5. معاینه ویژه

 - تست کشکک شناور: مشاهده کنید که آیا افیوژن در مفصل زانو بیمار وجود دارد یا خیر.

بررسی روند

پس از فشردن بورس فوق کشکک برای تجمع مایع، اگر مایعی در مفصل زانو وجود داشته باشد، کشکک به آرامی با انگشت اشاره فشار داده می شود و پس از آزاد شدن فشار، کشکک به سمت بالا تحت نیروی شناور مایع شناور می شود و زمانی که فشار آزاد می شود، کشکک زانو نیرویی احساس می شود که ناشی از شناور شدن است.

- تست کشو: برای دیدن آسیب به رباط صلیبی.

تست کشوی قدامی: بیمار روی تخت دراز می کشد، زانو خم می شود 90 درجه، پاها روی تخت صاف می شوند، آرام بمانند. معاینه پای بیمار برای ثابت کردن آن، دست ها انتهای تیبیا مفصل زانو را نگه می دارند، ساق پا را به سمت جلو بکشید، مانند جابجایی قدامی ساق پا نسبت به سمت سالم 5 میلی متر مثبت است، مثبت نشان می دهد که آسیب رباط صلیبی قدامی (توجه: تست لاکمن، تست خم شدن قدامی k30e) است.

تست کشو خلفی: بیمار به پشت دراز می کشد، زانو را 90 درجه خم می کند، هر دو دست را روی پشت مفصل زانو قرار می دهد، انگشت شست را در سمت اکستانسور قرار می دهد، انتهای پروگزیمال ساق را به طور مکرر به عقب فشار می دهد و می کشد، و استخوان درشت نی روی استخوان ران به صورت مثبت به سمت عقب حرکت می کند، که نشان می دهد استخوان ران به طور کامل ضخیم یا ضخیم شده است.

- تست سنگ زنی: برای روشن شدن آسیب به منیسک زانو.

تست سنگزنی مفصل زانو: یک روش معاینه فیزیکی برای بررسی آسیب های رباط جانبی جانبی و منیسک مفصل زانو.

بیمار در وضعیت مستعد قرار دارد و زانوی آسیب دیده در 90 درجه خم شده است.

1. تست بلند کردن چرخشی

معاینه کننده ساق پا را روی ران بیمار فشار می دهد و با دو دست پاشنه را نگه می دارد تا ساق پا را در امتداد محور طولی ساق پا بلند کند، در حالی که حرکات چرخشی داخلی و خارجی انجام می دهد. اگر درد در دو طرف زانو رخ دهد، مشکوک به آسیب رباط جانبی جانبی است.

2. تست فشرده سازی چرخشی

معاینه کننده پای اندام آسیب دیده را با هر دو دست نگه می دارد، به طوری که زانوی آسیب دیده 90 درجه خم می شود و ساق پا در وضعیت عمودی و پا به سمت بالا قرار می گیرد. سپس مفصل زانو را به سمت پایین فشار دهید و ساق پا را همزمان به سمت داخل و خارج بچرخانید. اگر در قسمت داخلی و خارجی مفصل زانو درد وجود داشته باشد، نشان دهنده آسیب دیدگی منیسک داخلی و خارجی است.

اگر زانو در خمیدگی شدید باشد، مشکوک به پارگی مینیسک شاخ خلفی است. اگر در 90 درجه باشد، مشکوک به پارگی متوسط ​​است. اگر درد هنگام نزدیک شدن به وضعیت مستقیم رخ دهد، مشکوک به پارگی شاخ قدامی است.

- تست استرس جانبی: برای مشاهده بیمار از نظر آسیب به رباط جانبی جانبی.

تست استرس جانبی زانو یک معاینه فیزیکی است که برای بررسی رباط های جانبی جانبی زانو استفاده می شود.

وضعیت: بیمار روی تخت معاینه به پشت دراز می کشد و اندام آسیب دیده به آرامی ربوده می شود تا ساق پای آسیب دیده خارج از تخت قرار گیرد.

وضعیت مفصل: زانو در حالت کاملا کشیده و 30 درجه خمیده قرار می گیرد.

اعمال نیرو: در دو حالت زانو فوق، معاینه کننده ساق پای بیمار را با دو دست نگه می دارد و به ترتیب به سمت داخلی و کناری فشار وارد می کند تا مفصل زانو به صورت غیرفعال ابداکشن یا ادداکشن شود، یعنی آزمایش والگوس و والگوس انجام شده و با سمت سالم مقایسه می شود.

اگر در طول فرآیند اعمال استرس، درد در مفصل زانو رخ دهد، یا اگر زاویه وارونگی و واژگونی خارج از محدوده طبیعی باشد و احساس ترکیدن وجود داشته باشد، نشان دهنده رگ به رگ شدن یا پارگی رباط جانبی جانبی است. هنگامی که تست استرس چرخش خارجی مثبت است، نشان می دهد که جهت مستقیم داخلی ناپایدار است و ممکن است ضایعاتی در رباط جانبی داخلی، منیسک داخلی و کپسول مفصلی وجود داشته باشد. هنگامی که تست تنش چرخش داخلی مثبت است، نشان می دهد که جهت مستقیم جانبی ناپایدار است و ممکن است آسیب هایی به منیسک جانبی یا غضروف سطح مفصلی وارد شود.

11. تصویربرداری زانو

1. معاینه اشعه ایکس

برای بررسی شکستگی ها و استئوآرتروپاتی دژنراتیو استفاده می شود. تحمل وزن (ایستاده) موقعیت مفصل زانو جلو و نمای جانبی فیلم می تواند استخوان، شکاف مفصل زانو و غیره را مشاهده کند.

2. توموگرافی کامپیوتری (CT)

سی تی اسکن می تواند به تشخیص مشکلات استخوانی و شکستگی های ظریف کمک کند. نوع خاصی از سی تی اسکن می تواند نقرس را به دقت شناسایی کند، حتی اگر مفصل ملتهب نباشد.

3. سونوگرافی

از امواج صوتی برای تولید تصاویر بلادرنگ از ساختارهای بافت نرم در داخل و اطراف زانو استفاده می کند. سونوگرافی می تواند تغییرات پاتولوژیک مانند ماستوئیدهای استخوانی در حاشیه مفصل، دژنراسیون غضروف، سینوویت، افیوژن مفصل، تورم حفره پوپلیتئال و برآمدگی منیسک را تجسم کند.

4. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

این آزمایش به تشخیص آسیب های بافت نرم مانند رباط ها، تاندون ها، غضروف ها و عضلات کمک می کند.

آزمایش‌های آزمایشگاهی: اگر پزشک مشکوک به عفونت یا التهاب باشد، ممکن است به آزمایش خون و گاهی آرتروسنتز درجه سانتی‌گراد، روشی که مقدار کمی مایع را از مفصل زانو برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی خارج می‌کند، نیاز باشد.

12. علل شایع درد مفاصل

1. مربوط به آسیب

آسیب های رباط مانند کشیدگی و پارگی رباط صلیبی قدامی و خلفی و رباط جانبی جانبی. آسیب های منیسک؛ تاندونیت کشکک و پارگی؛ شکستگی استخوان و غیره

2. مرتبط با آرتریت

استئوآرتریت ناشی از ساییدگی و پارگی غضروف مفصل؛ آرتریت روماتوئید ناشی از حمله سیستم ایمنی به مفاصل است. نقرس به دلیل تشکیل کریستال هایی از اسید اوریک بالا که بر مفاصل تأثیر می گذارد، ایجاد می شود.

3. علل دیگر

سینوویت که باعث درد و تورم مفاصل می شود. مشکلات کشکک مانند دررفتگی و سایش غضروف؛ تومورهایی که به مفصل حمله می کنند؛ ادم ناشی از التهاب و غیره؛ وضعیت نامناسب طولانی مدت؛ سندرم فاسیای ایلیوتیبیال ناشی از اصطکاک مکرر که منجر به درد در قسمت خارجی زانو می شود.

13. روش های درمانی متداول

1. درمان محافظه کارانه

-استراحت و ترمز

-کمپرس سرد و گرم

-دارو درمانی

-فیزیوتراپی

-ورزش درمانی

-استفاده از وسایل کمکی

2. جراحی

-جراحی آرتروسکوپی

-آرتروپلاستی

3. درمان های دیگر

-طب سنتی چینی (TCM)

-تزریق درمانی